Co Parenting Quotes Novels & Stories

Umirap siya at napailing, "Asa siya. Doon siya kay Crizaa. Mga anak ko lang ang gusto ko." "Pwede naman kayong mag co-parenting. Hindi naman kailangang itago ang mga anak niyo sa isa't isa, Lei." "Paano nga iyon mangyayari kung tinatago niya ang kambal?" giit niya. "Tinatago mo rin kasi ang Triplets niya, Lei. Naku, kapag nagsama kayo ulit, baka matuloy ang quintuplets ni Sir Hector." Sinabayan pa nito ng halakhak.

makahulugang turan nito. Napangiti naman siya pero dagli rin iyong nawala. “Do you think magiging mabuting ama ako sa kanya?” nag-aalalang tanong niya dito. Ang kanyang Mama naman ang napangiti at itinapat ang isang kamay sa kanyang puso. “Ito lang ang dapat mong pakinggan at sundin, at nakatitiyak akong hinding-hindi ka magkakamali sa mga desisyon na gagawin mo para sa kanya sa hinaharap,” anito. “At kung malihis ka man, naririto lang ako upang ipaalala sa ‘yo ang mga bagay-bagay, dahil wala naman talagang perpektong magulang. Walang formula para sa perpektong pagpapalaki ng mga anak… What important is that, you and your daughter have a good relationship at mahal ninyo ang isa’t isa,” dagda

“Hindi ko aakalaing kaakibat pala ng desisyon na ‘yon ay mawawala kayo sa akin. Ang hirap tanggapin. We’re no longer together, but I’m still hoping that you will give me another chance. Gusto ko lang kayong protektahan sa kamay ng aking mga kapatid, but it turns out, nawala kayo sa akin.” Nang inangat ko ang paningin ko, tuluyan ng lumabas ang mga luha ni Mark. Ngumiti siya sa akin habang pinupunasan ang mga luha niya. “Maybe we can do co-parenting kung hindi mo na talaga ako kayang patawarin at tanggapin,” mahinang sabi niya at itinuon sa pagkain ang kaniyang atensiyon. Tinikman niya ang niluto kong pagkain namin. “I missed you. Both of you. Miss ko na rin ang mga pagkaing niluluto mo para

“You’re not supposed to idle with the older’s conversations, right?” “I know, Mom, I just happened to hear it,” he answered kaya muli akong napabuntunghininga. “Mom? Don’t force yourself, okay? Besides, you can do co-parenting, right? Uriah and I talked about it already; it's fine with us.” Ulrich said again na lalo kong ikinagulat. “Anak? Bakit niyo inaalala ‘yan? That’s Mommy’s problem,” hindi makapaniwalang sagot ko but he just smiled at me.

Wala siyang maibigay na salita upang maibsan ang sugat ng mga bata, ni ang bangin sa pagitan nila ni Cherry. “Alam mo, Jal,” muling sabi ni Cherry habang nakayakap sa mga anak, “sinubukan kong maging bukas. Sinubukan kong maniwala na kaya nating maging magulang kahit wala nang ‘tayo’. Pero kung hindi ligtas ang tahanan mo para sa kanila... paano pa natin masasabing co-parenting ito?”

“When it comes sa pagdidisiplina sa mga bata. We’re into coparenting now Cianne, hindi na lang ikaw ang magulang nila. Kasama mo na ako kaya dapat pag-usapan natin iyan nang mas masinsinan.” Naging seryoso ang mukha nito. Sumang-ayon din naman siya kaagad dahil may punto naman ito. “Is that the last?” Pinakita niya dito ang mahaba niya pa’ng listahan. “That’s enough. Masyado nang abuso kung pagbibigyan ko lahat ng nakasulat d’yan.”

Artemis’ POV Tinapakan ko ang paa ni Zelo at nilingon siya. “What are you doing?” tanong ko na pinandilatan pa siya ng tingin. Pabulong lang din dahil ayaw ring isipin ng mga anak na nagtatalo kaming dalawa. “What do you think po, Mama?” The kids look at me with hopefulness on their eyes. Awkward akong tumawa roon. “Babies… Me and your Dad can co-parent without getting married… It’s actually fine…” ani ko kaya napalabi sila at unti-unting napatango. Hindi ko alam kung paano natapos ang usapan tungkol doon.

Nagiwas ng ilong si Stella, ang kanyang ilalim na labi ay nanginginig ngunit unti-unting bumubuo ng ngiti. “Sige. Gusto ko ang ice cream.” Habang pinapanood ko ang kanilang palitan, nakaramdam ako ng init ngunit may kaunting lungkot din. Ito ang realidad ng co-parenting—pagsasaayos ng mga emosyon at pag-navigate sa maselang balanse ng pag-ibig at distansya. “Sige, let's hug each other!” mungkahi ko, nais lumikha ng isang sandali ng koneksyon. Agad na niyakap ni Stella ang aming dalawa, hinahatak kami sa isang mahigpit na yakap.

"Alam mo namang mahirap 'yan ngayon, Red. Malaki ang utang na loob ko sa kanya dahil niligtas niya si Mac-mac at isa pa, siya ang daddy ni Mac-mac, hindi ko 'yon maikakaila." Napayuko ako at mariing hinawakan ang baso. Marahang tumayo si Red mula sa upuan, saka lumapit sa akin. Naramdaman ko ang paglapat ng kanyang kamay sa aking balikat, dahilan upang muling tumaas ang aking ulo. "We will find a way, Max. Uso na ngayon ang co-parenting at pwede naman kayong hindi magsama sa iisang bahay, hindi ba? Think about it, Max."

mahinang sabi ni Theo makalipas ang ilang sandali. Marahan akong tumagilid paharap sa kanya at napagtanto kong kanina pa pala siya nakatingin sa akin. “I don’t know if it’s the best decision for the kids. What if it doesn’t work? Sila lang ang mahihirapan. Mas mabuti pa siguro kung mag-co-parenting na lang tayo para sa kanila,” nag-aalangan kong sagot. Umiling siya, at ang kanyang mga mata ay punong-puno ng katiyakan.