Coffin In Tagalog Novels & Stories

Iba talaga ang mga teenagers! Pumasok ako kasama sina Nilo at Joko. Ang amoy ng formaldehyde, na may halong amoy ng kamatayan ay nagpainit sa ilong ko, malamig at tahimik ang silid. Itinuro ng coroner ang isang mesa kung saan nakahandusay ang isang bangkay na natatakpan ng puting kumot. Lumapit ako at tiningnan si Nilo. “Kapag handa ka na,” malumanay na paalala niya sa akin.

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Siya'y nagulat na wala itong mga nakaukit na salita sa harap ng crystal coffin, ngunit may nakalatag na silk scarf sa sahig sa harap ng crystal coffin. Ang seda ay maayos na inihiga at may inukit na leon na gawa sa pulang jade.

Ang compound ay malaki, malamig, at walang-buhay—isang mausoleum ng lumang kayamanan. Nakita ni Rafael si Elias, nakaupo sa isang madilim na sulok, naglalaro ng video game sa isang mamahaling handheld console. Ang bata ay may matigas na posture at mapupungay na mata na puno ng unprocessed grief. “Sino ka at bakit ka nandito?” tanong ni Elias, matigas ang boses, hindi man lang tumitingin kay Rafael. “Ako si Rafael Santiago-Illustre,” sagot ni Rafael, kalmado. “Ako ang asawa ni Lia, ang iyong pinsan. At ako ang magdadala sa iyo sa Palawan.”

Idinaan niya ito mula sa likuran, kung saan naroon ang silid kung saan siya nageembalsamo. Iyon ang pangunahing ikinakabuhay nila ng Mama niya at ng Tita Trinity niya. Mabilis niyang ibinagsak sa lamesang bakal ang katawan ng lalaki, agad niyang inalis ang suot na jacket. Bumagsak ang malago at mahaba niyang buhok, nakita niyang may kasalukuyan ini-embalsamo ng Tita Trinity niya.

pagalit na sigaw ni Raz nang mabuksan na niya ang box. Sa loob n’un ay isang wedding gown—pero hindi ito ordinaryong gown. Punung-puno ito ng mga punit, sunog sa ilang parte, at may mga bahid ng pulang likido na tila sariwang dugo. Sa ibabaw ng gown ay may isang note na nakasulat sa pulang tinta: 'Rest in Peace, Mrs. Alcantara. Your past will always be your grave.' "D*mn it!" bulyaw ni Raz, ang kaniyang panga ay nagngangalit sa galit. Agad niyang tinakpan ang kahon para hindi ko na makita ang loob nito.

Eyes widely opened. "no.. no.. no Caitlin please i beg you, don't die babe please" i was crying my heart out. Takot na takot ako. Takot akong mawala na nga siya ng tuloyan sa akin. Sa amin. Umiling iling ako. She closed her eyes.

“Hindi ikaw ang tinutulungan ko, ang kapatid mo. At ibigay mo pala sa mga darating dito mamaya ang address para masundo nila ang kapatid mo. Hindi ako ang dapat mong katakutan para sa buhay niya, iyong babae kanina, si Louisianna. Ang Madam Elle niyo.” Napatango ito na wala sa loob. Tatalikod na sana ako nang muli itong magsalita, “May… may dala silang… k-kabaong…” “Kabaong?” tanong ko at iniisip kung ano na nga ba iyon. “Coffin? Casket?” pagkaklaro ko kung tama ang intindi ko sa salita. I seldom heard the word kaya hindi ko maalala kung saan at kailan ko narinig iyon.

Nakagugulat isipin na naisip pa ng matanda ang bagay na iyon noong nabubuhay pa ito, na para bang inaasahan na nitong mangyayari iyon balang araw. Matapos ang inurnment, isinailalim sa cremation ang kanyang katawan, at ang kanyang mga abo ay inilagak sa musel ng Familia De Hizon, kung saan nakahimlay ang mga kamag-anakan at mga ninuno ng mga De Hizon.

Nang makitang may nagbubukas na ng pinto ay pina-andar ko na ng mabilis ang kotse. Inutusan kami ni DEATH na 'itapon' daw siya kung saan siya nanggaling. So, tinapon nga namin siya. Kasama ang bola na pinagmulan noon ng kababalaghang nangyari kina DEATH. Ngunit nagmukha na iyong simpleng bagay na wala nang pakinabang unless ire-recycle. I don't even know what it is made of pero ilang milyon siguro ang halaga 'non kung ibebenta. Mabigat, eh. At halatang mamahalin. Nang maka-uwi kami ay naabutan namin silang nagkakagulo. Nakarinig ako ng mga ungol at halinghing. Nang makarating kami sa sala ay nakita namin si DEATH. Umuungol---WTF!?