Coffin In Tagalog Novels & Stories

Kabilaang member namin ang mga nawawala at mga nakitang mga wala na ring buhay. I sighed before looking at Theodore's casket. It was closed dahil sa deform na ang itsura niya because days na siyang wala ng buhay bago siya nakita. Beside his casket was Ms. Mazy's casket. Like him, nakasara na rin ang casket nito dahil eroded na rin ang katawan nito dahil ilang araw na siyang palutang-lutang sa ilog bago siya nakita. "This was Gunner's doing. I'm sure hindi naman mangingialam ang Cohens dito," narinig kong sabi ng isang pamilyar na boses.

Pero hindi ko inakala na kompleto siya ng mga kagamitang ganito. The whole room was black. The bed, the curtain, the wall paint, the stuff. I swallowed hard at everything I see. I even saw chains, handcuffs, neck collars, puddles, and other erotic sundries. My legs seem to want to retreat. Parang gustong umatras ng mga paa ko. "Take off your clothes."

Isang private cemetery ang paglilibingan. Another prayer was done before putting the coffin underneath the soil. "Mom, where ever you are right now, guide us always. I haven't said sorry in person but I guess this is where I will have my last words with you. I'm sorry for what I've done in the past even though it was not a good memory of ours but I will always bring the memories we make together. I love you." Saka tinapon ang bulaklak sa kabaong na dahan-dahang ibinababa.

Kakayanin namin 'to. Maingat kaming nagtago sa kung saan-saan kasama ang mga antidotes na tila ito na lang ang aming pag-asa para magtagumpay. Nandito lang din pala kami sa gusali kung saan nagtatrabaho si Dad. Naalala ko tuloy ang eksena rito kung paano patayin si Keifer na walang awa.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

half-lullaby, half-dirge. Rinig mo ba? Ang lualhati ng aking puso Hinahanap iyong halik Ngayong wala ka na The next verse came out softer and uneven. Rinig mo ba? Ang aking sinisigaw, Na ang buhay, oh, kay walang habag Ngayon ako'y saksi sa pagkupas ng ningning He breathed in sharply, like the next memory scraped. Gabi-gabi iniisip, san ka napawari?

Puno ng kawalan ng pag-asa ang kanyang mga mata. Tahimik akong nakatayo sa gilid, pinagmamasdan ang galit na galit niyang kalagayan. Natatakot ba siyang makulong dahil sa pagpatay at mawala ang lahat pagkatapos isuot ang mga posas na iyon? O natataranta ba siya dahil alam niyang wala na talaga ako at hindi na babalik? “Mr. Xavier, nakakita na ako ng daan-daan, kung hindi man libu-libo, na mga bangkay. Alam ko kung ano ang totoo at peke. Sa presinto ka na lang magpaliwanag.”

Giatay, naalala ko na hinalikan ko pala siya at sinabi niyang time for honeymoon. Honeymoon pala tawag doon sa ginagawa ng bagong kasal. Yong ano------ "Oo na naalala ko nang hinalikan kita, pero ýong ano---" "Ouch." Nataranta ako nang mabitawan niya ang mug na hawak niya kaya agad akong tumayo. Tumama sa paa niya ang mug at mabuti na lang hindi nabasag at hindi na rin mainit ang laman. Kinuha ko agad ang tissue na nasa lamesa at agad na pinunasan ang paa niya. "Hey, you don't need to that, I can handle."

“That's his name. Walang sinuman ang dapat bumanggit no’n. Sa oras na sabihin namin ito… hindi pa man natatapos banggitin ang buong code ay sasabog na ang katawan namin dahil sa explosive device na nasa loob ng katawan namin” Napaisip naman ako ng malalim. Ang sabi ni Bakbak ay hindi niya masyadong me-memorya dahil ibang lengguwahe ito. La morte? It means death. “Pero kahit hindi ako magsalita ay papatayin niyo rin lang naman ako,” dagdag nito. “Give me a piece of paper and a pen.”

na sayang lang! "Sorry hindi ko sinasadya".paumanhin ng walang h*yang nakabunggo ko "Alam mo-Ikaw nanaman!? aba't!t*ngina mo ka! tingnan mo kung anong nangyari sa pagkain ko!".kumulo ang dugo ko ng Makita ko nanaman ang pagmumukha ng makulit at mayabang na lalaking lumigtas daw saakin KUNO*