Come Back To Me Novels & Stories

I don't share, especially MY WIFE. SHE'S MINE AND MINE ALONE. "I won't just be dreaming anymore baby because I'll definitely have you back again. I'll do everything to have you back again, that's a promise." And I mean EVERYTHING. Inisang lagok ko naman ang hawak kong glass na naglalaman ng alak. Nilabas ko naman ang phone ko sa bulas ko at tinawagan ang aking personal assistant. "Hello Gareth, I want you to do something for me..."

"Huwag siyang mawala sa paningin niyo. Gusto kong malaman kung nasaan siya, sino ang kasama niya, at higit sa lahat… kung anong dahilan ng pagbabalik niya." "Yes, boss." Binaba ko ang tawag at agad na bumalik sa upuan ko. Mahigpit kong hinawakan ang telepono, pilit na pinapakalma ang sarili ko. Anim na taon, Safara. At ngayong bumalik ka na, hindi na kita hahayaang mawala ulit.

Ngumiti rin sya pabalik saakin at mahinang tinapik ako sa balikat. I will surely bring Florence back home no matter what. I will bring her home and marry her again.

Wala na akong oras para umiwas. “BANG!” Isang malakas na pagsalpok. Tumama ang ulo ko sa manibela. Saglit lang… pero para akong lumutang. At bago ako tuluyang mawalan ng malay, ang huling imahe sa isip ko.. Ay si Audrey. Ang ngiti niya. Ang boses niya. At ang mga salitang hindi ko pa nasasabi. “I’m coming back to you…”

mahinang pagtawag ko sa pangalan n’ya habang wala pa ring tigil sa pagbagsak ang mga luha ko. Nanlambot ang ekspresyon n’ya nang magtama ang mga mata naming dalawa. Ramdam ko ang panginginig ng kamay n’ya habang masuyo itong humahaplos sa pisngi ko. He came back! Bumalik na ang pogito ko!

REDENTOR “Ano’ng ginagawa mo dito?!” Naiiritang tanong ko sa babaeng nakaupo sa loob ng opisina ko. “I want to talk to you. Red, please come back to me.” Pakiusap niya sa akin. Tiningnan ko siya nang may pag-uuyam.

patanong nitong pagbati sa ‘kin. Mahina akong natawa. “Tawagin niyo na lang po akong Maia. Masyado na pong mahaba kung isasama niyo pa po ang pangalan ko.” She chuckled too. “Well, Maia. Sorry for calling you when I know you’re busy. I just want to ask if kailan ka babalik? I’m really looking forward to meet you again.” Napakamot ako sa ‘king kilay. “Maybe next week po. Babalik po ako next week.”

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

Ang parte ng puso ko na hanggang ngayon, siya pa rin ang dahilan ng kirot. I was still lost in that thought when my phone suddenly rang, snapping me back to reality. Nathalie’s name flashed on the screen. Without thinking twice, I ended the call and turned my phone on silent. Pero ilang segundo lang ang lumipas, nag-vibrate ulit ang phone ko, this time isang message. Nathalie: Aren’t you happy I’m back? We need to talk please. Napakunot ang noo ko habang binabasa 'yon. Seriously? Bakit ko dapat ikatuwa ang pagbabalik niya?

Matagal itong nanahimik. Pagkatapos ay saka lamang nagsalita. Ito ang matagal na niyang gustong sabihin. "Jam… pwede ba kayong umuwi? Come back home... with Bailey.”