Comeback Quotes Novels & Stories

"Malakas ako, 'di ba?" "K-Kailangan mo ba talagang bumalik? Paano kung may nangyari sa'yo ro'n? Nag-aalala ako, Tatiana. P-Please, dito ka na lang." "I need to go back. And if something bad happens to me..." Kahit anong pigil ko ay kumawala pa rin ang hikbi. "Your life must go on, okay? It's not your fault. I have no regrets. I'm grateful that I met you. You're a gift from God that I'll always cherish."

Walang pagsiglan ang kanilang sayang nadarama, Nag dumating na ang araw na kaylangan na nilang bumalik sa reyalitad ng buhay na duon kailangan mong harapin ang reponsibilidad na naka atang sayong mga balikat. "one week na pala tayo dito hindi ko manlang namalayan, nakakalungkot at kailangan na nating bumalik, kung maaari lang na dito muna ko mag stay kaso kailangan kong harapin ang buhay na naiwan ko, at ang resposibilidad ko sayo"may lungkot sa himig ni Irish "wag ka nang malungkot love, maayos lang ang lahat babalik tayo dito,"pang-aalo ni Airon dito.

"Nahiya naman ako sa'yong isang linggong hindi naligo at nagmukmok sa kwarto dahil lang sa natalo kita sa ML. Ulol!" Ay, Nanlalaglag amputs. "Wag mo nang ibalik ang nakaraan tol. Pass is pass. Never been back. When BTS have comeback. Bella will say, Aba! Welcome back!" "Hoy gago. Lagot ka dun HAHA," Lagot daw ako eh tinatawanan niya din. Tsaka, Totoo naman. Army si Bella Bwahahaha. Kaibiganin niya pa kaya ako kung malaman niyang jowa ko si Jungkook AHAHAHAHA.

Tinitigan ko si Zuck sa kanyang mga mata at hinaplos ang kanyang pisngi, ipinikit naman nito ang kanyang mata habang dinadama nito ang masuyo kong paghaplos sa kanyang pisngi. "I will come back to you, Zuck, hindi ko lang alam kung may babalikan pa ba ako kapag dumating na ang araw na iyon. Medyo matatagalan pa iyon kaya maiintindihan ko kung sakali mang may makita ka nang iba, Zuck." Masuyo kong sambit dito pero mariin lamang itong umiling-iling sa akin, ramdam ko ang pagdaloy ng luha sa mga mata nito.

Sorry lil'sis, if I ruin your party. "Still hardheaded?" sabi ko habang nakatayo na sa harap niya. Nakatayo pa rin siya hahang patuloy na umagos ang dugo sa dalawang braso niya. "Welcome back," sarcastic niyang sabi habang pilit na ngumiti. "You sure? Dapat hell come back, not welcome back." Nakangiti kong pagtatama sa sinabi niya. "Haha. Mas lalo ka atang tumalino. Pero nanatiling walang kwenta!" sarcastic niyang sabi.

At sa isang iglap napatawa ako. Hindi mukhang masaya. Hindi rin galit. Kundi yung tawa na pagod na yung tawa ng isang taong alam na hindi na babalik ang lahat. “You want me back?” ulit ko, parang hindi makapaniwala, “after everything you did?” “Yes,” sabi niya, diretso, walang pag-aalinlangan. Napailing ako.

I want to hug at paliguan ng mga halik pero alam kong ipagtutulakan niya ako. “May kailangan ka ba? Wala naman akong maalala na personal mo akong pupuntahan dito.” Tanong niya na nang makarecover na siya mula sa gulat. Ngayong nandito na siya sa harap ko, hindi ko alam kung bakit parang wala man lang lumabas na salita sa bibig ko. Para akong naestatwa at hindi makapagsalita. I want you back. Yun ang gusto kong sabihin sa kaniya pero para bang umaatras ang dila ko.

dagdag niya, “nandito lang ako.” Napayuko ako, pinagmamasdan ang usok na umaakyat mula sa grill. “Minsan,” mahina kong sabi, “kahit gusto mong mag-move on, may mga taong bumabalik para ipaalala sa’yo kung sino ka noon.” Hindi siya nagsalita agad. Hinayaan niya akong magpatuloy. “At masakit,” dagdag ko. “Kasi akala mo okay ka na. Akala mo buo ka na ulit.”

Hangang sigaw lang naman ang kaya kong gawin sa kaniya pero na sasaktan na ako ng sobra. "Umalis ka na sabi, eh. Bakit bumalik ka pa? Ano may nakalimutan ka pang sabihin? Sabihin mo na please para hindi ka na pabalik-balik dito." "Hindi ko sasabihin hangga't hindi ka umiinom ng gamot, wag ng matigas ang ulo. Kahit galit ka sa akin pagbigyan mo na ako, uminom ka ng gamot."

sagot ko naman sa kaniya pagkatapos ay muli na naman akong napabuntonghininga bago muling nagsalita. "At syempre nasasaktan pa rin naman ako pero kaya ko naman," dagdag na sabi ko pa. Napailing na lang talaga ako dahil ngayon ko lang na-realize na para bang nakikipagkwentuhan na ako sa kaniya about my past. "You know what? I'll help you to move on. I volunteer myself to be your rebound," sabi ni Stefan sa akin. Kunot-noo ko siyang muling tinignan dahil kung ano-ano na naman ang pinagsasasabi niya.