Comforting Messages Novels & Stories

Upang malihis ang pansin ko ay kinuha ko 'yon at binuksan. Isang voice message muli ang natanggap ko kay Yaz. She's been sending me voice messages since last three days. Hindi ko naman nasasagot dahil walang signal at mukhang ngayon lang nagkaroon. I clicked the play button. "Hey, babe! How are you? Nagwo-worry na ako sa'yo. But, I hope you're doing good there! Nga pala..." Tumili siya. "Pupunta ako diyan bukas! I'll visit you kahit dalawang araw lang habang break namin! I miss you, babe! I love you!"

Mabilis na nagliwanag ang group chat matapos nila akong itag sa kanilang mga message: “Congrats, future Mrs. Foster! Kailan mo kami ililibre sa inuman?” “Kailan ang celebration ninyong dalawa? Matagal na naming hinihintay ang kasal na iyan!” Nasasabik na sumigla ang chat habang bumabaha ang mga message mula sa iba’t iba naming mga kaibigan. Magtatype na sana ako ng isang message para linawin ang lahat.

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

Naalala niya ang misunderstanding kagabi kaya agad siyang magre-reply nang may panibagong mensahe na namang dumating. “Target client: Don’t worry.” “Target client: No one else lives there.” Tahimik na natawa si Beatrice. Pagkatapos ay mabilis siyang nag-send ng cute na cat emoji. Yes. This was definitely better communication. ************************************************************************************************************* Samantalang maagang nakita ni Benedict ang post. Tahimik siyang nakaupo sa opisina habang nakatitig sa litrato. Sturgeon cheese sandwich.

Hindi ko man aminin ay nakakaramdam ako ng pagkalungkot tuwing siya’y aalis. He smiled at me, bringing a comfort and warmth feeling inside. It may be a simple gesture but the voltage that went into my nerves as soon as I sighted the scenario, those voltage had power enough to send me millions of messages that only we could know. It is somehow saying that I shouldn’t be feel worried and sad, because that could take us to a lot of opportunities for them. That I shouldn’t feel lonely because he was and will always be there. That they maybe out for some priorities but I will never be the least. And the last thing was admiration.

Habang tumatakbo ang sasakyan ay kinuha ni Hyacinth ang phone niya at nakita niya na may message doon mula sa isang taon na hindi niya friend sa social media. She clicked it at nakita niya na galing ito sa lalaking kinaiinisan niya. ‘Please don’t get mad at me. Kung gusto mo, kakausapin ko ang directors ng school para ikaw ang maging Valedictorian. Ayokong nagagalit ka sa akin, Faith. please?’ May kalakip pang sad emoji ang message ni Argus sa kanya kaya naman lalo siyang nabwisit!

Pagkatapos ng lahat, ang mga taong kayang maabot ang ganitong posisyon ay bihasa sa flattery. Pagkatapos kumain ng masasarap na pagkain at uminom, nagpadala ng congratulatory message si Chloe kay Wendy. Paglipas ng limang minuto, sumagot naman si Wendy, nagbigay ng blessing na mamuhay sila ni Joseph nang masaya.

Haha Speaking of "I am going to be crazy", pati ba naman dito sa Chat room ay ginugulo ng Elias Tan na yon ang isip ko? - I need peace of mind, please be quite guys!, reply ko sa mga ito -Ay ang bitter ng lola nyong walang dilig, reply ni Jonas sa message ko. -Pwede mo naman i mute ang notifications para hindi ka maabala @Seraphina, mention sa akin ni Samantha -My bad, hindi ko naisip yon.Sorry

Halos mapatalon ako sa saya sa'aking nabasa. "I miss you too Andrew. I hope bumilis na ang mga araw at bumalik ka na dito. Naluluha ako habang tina type ko ang messages na para sa'kanya. Mukhang ramdam niya ang pangungulila ko. "Don't be sad Amara. Maybe soon nandyan na din ako. Stay safe and take care. Nag send naman ito ng kiss emoticon. Label na lang talaga ang kulang sa dalawa. Hindi naman mapilit ni Andrew ang kaibigan. Kahit gustuhin man niyang maging nobya na ito nirerespeto pa din niya ang hiling ng kaibigan.

Sometimes, she would fall asleep while waiting for his message, phone pa ang katabi niya. Sometimes, he’d send her short voice notes saying, “I miss you,” at kahit iyon lang, sapat na para mapawi ang pagod niya sa buong araw. Minsan pa nga ay replay nang replay niya iyon hanggang sa makatulog.