Comics Story Tagalog Novels & Stories

Inilipat ko ang isang page, sa pangalawang page naman ay nabasa ko ang pamagat nito. Cold Stare: Let me tell you my story.

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

“Wala.” “At paano namatay ang sinasabi mong Royal Blood Vampire?” Kapag binabalikan ko ang kuwento parang gusto kong bumigay, sumigaw at magalit nang husto. Pero idinaan ko na lamang ‘yon sa pagkuyom ng aking palad.

Natigilan naman siya sa ginagawa niya at napakunot na nakatingin sa akin at umayos siya ng upo. Mabuti natakpan ng isang kumot ang ibabang parte ng katawan niya. Pero hd na hd ang katawan niya ngayon na may abs. "What is it?" Napatingin ako sa kanya at napabalik ako sa totoong ulirat. "Nakakaintindi ka naman ng Tagalog ano? Uhmm.. bago mo ako papatayin, pwede bang ma-sure ko talaga na magiging maayos ang negosyo ng mga magulang ko."

Hindi yun nakakproud. "Tama ka nga, ang buhay ay parang baha, pag-inenjoy mo, magkaka-leptospirosis ka." Sagot ko sa kanya at alam ko na hindi niya alam kung ano ang ibig sabihin nun. "Lepto—ano?" "Sakit yun sa balat na nakukuha sa baha." Tugon ko sa kanya at isinaksak ko na ang libro sa lalagyan nito.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

“Kakaiba ang mga taglay ninyong mahika. Balang araw magiging isa kayong magagaling na salamangkero. Pero huwag ninyong hahayaan na lamunin kayo ng kasakiman dahil ito ang magdadala sa inyo sa kapahamakan. Lalo ka na Mac. Kakaiba ang iyong mahika, hindi ko inakala na maaring magtaglay ang isang tao ng puti at itim na mahika. Malalakas ang mahika na iyan, ngunit ang itim ay para lang sa dilim at ang puti ay para lang sa liwanag. Huwag mong hahayaan na masakop ka ng dilim dahil ang dilim ay ang kasalungat ng liwanag.” Napansin ko kanina bago bumaba ng hagdan na nakakangiti na ulit sila Mercury kahit kagabi lang ay sobrang lungkot at takot na takot pa sila sa mga nagnayayari. Nang pagkaalis ni M

"Hindi maganda na sinasarili ang problema. Mabigat iyon sa dibdib. Teka, mayroon ba kayong hindi pagkakaunawaan ni Mr. Villareal?" Mabilis siyang umiling. "Hindi po, Auntie. Wala po." "Kung gano'n ay ano? Hindi ba maganda ang pakiramdam mo? Nahihilo ka ba? Nasusuka? Para bang hinahalukay ang sikmura mo?" Bahagya siyang natawa. "Exaggerated ka, Auntie. Wala pong gano'n." Bakit naman siya mahihilo o masusuka?

Manolo’s POV Halos mag-isang linya na ang mga kilay ko dahil sa pagkakakunot ng noo ko habang naglalakad papalapit sa pinto ng opisina ng daddy ko. Marahan na tango at maliit na ngiti naman ang isinasagot ko sa mga tauhan ng daddy ko na bumabati sa akin kahit pa mas gusto kong dedmahin ang mga ito. After five years as a politician, I’ve mastered the art of being polite even when I don’t feel like it.

anito habang nakatutok sa sentido ni Akihiro ang baril. "P-patayin mo. . . na ako. 'Wag lang ang mga. . . magulang ko!" nahihirapang ani Akihiro habang pilit nilalabanan ang sakit ng katawan na nararamdaman. "Aw. . . nakaka-touch naman!" Umarte pa si Alejandro na parang awang-awa sa lalaki. "Well, kahit sino naman sa inyo ang mauna, isa lang ang sigurado ako, magsasama-sama kayo sa impyerno!" ani Alejandro sabay pihit ng gatilyo.