Confession In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Parte 'to ng buhay. "Nakaka inspired naman. No wonder kung bakit talagang ikaw ang pinakasalan ni Kenzo. Napaka totoo mong tao." Parang napuno ng guiltiness ang sistema ko nang banggitin niya ang word na totoo. Hindi ko matanggap na dumating sa point na buong mundo maririnig ang mga kasinungalingan ko. —————

Strangers I bit down my bottom lip as I looked at him straight to the eye. "Truth.." Diretso niyang sinabi. Tila nabaon ako sa pagkakaupo at 'di agad nakapagsalita. My word is fucking too stick to my throat and can't even asked him a question.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

Nakakahiya. "Shut up," tumawa ito sa naging reaksyon ko. "Bakit hindi ka magconfess?" tanong niya. Muli akong umiling. "Wala na siya, paano pa ako aamin? it's too late now." kumalma na ang pagkatao ko. Natikom niya ang kaniyang bibig. "Right, pero kahit naman sabihin mo sa hangin, it's still a confession D." napatitig ako sakaniya bago nag-iwas ng tingin.

"Sana gumaling ka kaagad para makapag-usap tayo nang masinsinan." Sa tingin ni Denzel baka ito na ang panahon para makapag-confess na siya ng nararamdaman para kay Katherine lalo na magkakaroon na rin siyang basbas mula sa lolo nito. Pagkatapos niyon, nagpaalam na sa kanya si Mr. Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?"

Pahina 52 Warning! (Be responsible for reading the following scene. Thank you.) “Bakit tayo nandito, Greg?” nilibot ko ang buong paningin sa napakagara at napakalaking gusali na sa tantya ko ay isang condominium. “We need to talk more.” Naitaas ko ang aking kilay sa kanyang pasaring. “Kailangan ba talagang sa condo mo tayo mag-usap? Puwede naman sigurong dito na lang o hindi kaya sa isang kainan.” Wala sa kanya ang mga mata ko.

Nasa kanan ko siya nakatayo, nakahilig siya sa pader, ang dalawang kamay niya ay magka-cross na naka patong sa pader. "I was asking a question. You're not thinking of jumping here, right?" bakit naman inglisero ang isang 'to? Hindi ba siya marunong mag tagalog? Pano niya kinakausap yung iba naming schoolmates kung ganoon?

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

May pa-confess pa siya tapos ganoon? Mahigpit kong niyakap ang unan saka sumigaw doon dahil sa inis. Hindi ko na napigil ang sarili dahil pakiramdam ko, mamamatay na ako sa selos. Yes! I admit. Nagseselos ako dahil akala ko ako lang. But well, sino nga ba naman ako, hindi ba? Sandali akong natahimik at umupo sa kama. Niyakap ko ang unan at hindi ko napansin ang paggapang ng luha sa aking pisngi.