Confession Room Pbb Novels & Stories

nauutal na tanong niya. Kenan was still holding a towel in his hand. He casually wiped his head a few times, then looked at the blush on Phoebe's face. His gaze darkened slightly. Hindi malaman kung matatawa ba siya o hindi sa reaction ng babae. “This is my room. Wala namang ibang papasok dito kaya bakit ‘di pwedeng hubad?” The implication was that this was his room, and even if he wanted to be completely naked, Phoebe couldn't interfere. Phoebe was once again utterly embarrassed. Napahiyang muli.

Pagkatapos ng lunch ay kami na nina Joshua at Jane ang sumunod na nag-operate ng confession booth. We have the records of all the confessions kaya alam kong marami rin ang nag-confess kay Shantall na hindi naman nakakapagtaka. Mula pa noong nasa junior high school kami ay marami na ang nagkakagusto sa kanya dahil maganda naman talaga sya at kayang-kaya nyang dalhin ang ganda nya.

I took a deep breath. Ito ang maganda kapag staff ka ng radio room, you could confess your feeling or shout out what you wanted to. And yes, you heard me right, I was planning to. "Paging, jersey number 14 Brent Trence Jimenez. Yes you." Napatingin siya sa mga speakers. Kitang kita ko ang gulat sa mata niya. We have CCTV's here that's why I could see his reaction. Pang ilan lang naman ako na nagconfess sa kanya rito at alam kong hindi na ito bago sa kanya.

Hindi si Papa… “May… may Jyrone Policarpio po ba?” Mas mahina na ang boses ko ngayon. Mas basag. Tumingin ulit siya sa monitor. Naririnig ko ang mahinang pagtapik ng mga daliri niya sa keyboard. Bawat segundo, parang bumibigat. Hanggang sa tumingin siya sa akin. “Mayro’n… room 540 po. Third floor, west wing.” Parang may humampas sa akin. Umikot ang paningin ko.

"SSHIT Z-NA BAT ANG MALAS MO NGAYONG BULYAW KO SA SARILI KO AGAD AKONG TUMINGIN SA PALIGID KO NG MASIGURADO KONG WALANG TAO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA SA ELEVATOR AT INANTAY NA BUMUKAS ITO NG BUMUKAS NAMAN ITO AGAD AY PUMASOK NA AKO AT PININDOT KONG SAAN ANG LOBBY PARA MAKA PUNTA SA FRONT DESK NG MAKA LABAS AKO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA DOON NG MAKA LAPIT AKO AY AGAD AKONG NAG SABI KONG MAY EXTRA PA SILANG MASTER CARD PARA SA ROOM 102 AT AGAD NAMAN NILANG INABOT SAKIN NG MAKUHA KO NA ANG PAKAY KO AY AGAD DIN AKONG UMALIS AT PUMUNTA SA ROOM KO NG MAKA PASOK AKO AY AGAD AKONG MAG LAKAD PAPUNTA CR AT NAG MADALING MALIGO NG MATAPOS AKO AY AGAD AKONG NAG BIHIS NG SUSUOTIN KO SA KASAL

Kaya tinatapik ko ang pisngi ko para magising ang diwa ko. Nakaramdam ako ng pag-aalburoto ng pantog ko kaya ibinaba ko muna 'yong mga hawak kong papel saka maingat na pinihit ang doorknob. May sariling comfort room 'tong opisina ni Sir Luhan pero nahihiya akong gamitin dahil baka maartehan siya sa akin kaya sa public CR na lang ako iihi.

Hindi naman kailangang ipadala silang lahat sa emergency room. "Mr. Spenser..." "Yes?" "We're calling your parents." Tumango lamang siya dahil hindi na rin naman ito bago sa kanya. "As expected." - Alas singko ng hapon. Sa pinakatuktok ng Spenser Global Holdings Tower sa Makati... isang conference room ang tila nilamon ng katahimikan. Floor-to-ceiling glass, Italian marble, Modern architecture at isang lalaking nakaupo sa pinakadulong upuan.

"What the hell are you talking about? May nangyari nga sa amin. I did enter the room, room number nine, right?" Nasapo ng mga kaibigan niya ang mga noo nito. Para bang mali ang sinabi niya. "Ay tanga. It's room number six for heaven's sake!" His eyes widen and his jaw dropped in shock. He fucking enter the wrong room! That woman's beauty virginity tells it all. Na hindi ito bayarang babae. What the fucking hellish hell?! Sino yung babaeng nasa kwartong yun?

Pumasok nalang ako sa cubicle para umihi. Paglabas ko ng banyo ay wala na iyong babae. Nasaan na kaya iyon? Inayos ko lang ang itsura ko at nang makita na maayos naman ay bumalik ako sa conference room. Pagkapasok ko palang, nakita ko na ang mga tao doon. Sa gitna, naroon ang isang lalaking sobrang puti na parang wala ng dugo. "Lorelay, this is, Grant Pabelico."

Sisiguraduhin ko na mababawi ko ang mga bagay na dapat ay akin. "Where's Sofia's room?" "Room 867 daw sabi ng babae sa lobby." "Baka yung bukas na pintuan." Napalingon kaming tatlo sa pintuan. Saglit namang nagdiwang ang sarili ko dahil saktong-sakto lang ang pagdating ng mga mediyang kinuha ni Zia.