Confession Room Pbb Novels & Stories

Dahil sa hospital nila Pat pat dinala ang father ko madali lang para sa amin ang makapasok kahit may batang dala lalo pat nasa private room naman ang daddy. Pagtapat namin sa pintuan ng room niya may babaeng nakared body con dress na pulang pula ang nguso ang humarang sa amin bumalik pa nga ako sa information desk para i confirmed kong tama ba ang pinuntahan kong room baka kasi nag kamali lang.

and on my left side was miss judy,who introduced herself to me as the HR of (PCC)Peter's Cloth Company. Pumasok kami sa isang pinto,at sa loob non ay may isang lamesa,may swivel chair at nakapwesto malapit sa may bintana.sa kanan ay may pinto,medyo nakabukas.a comfort room,on the left side is another door.

May mga bulong. “Alliyah…” “Siya nga ba?” “Akala ko wala na siya…” Hindi siya lumingon. Hindi siya nagpakita ng reaksyon. Hanggang sa huminto sila sa harap ng isang pamilyar na pintuan. Conference Room C. Doon unang binasag ang katahimikan ng kanyang kabataan. Doon niya narinig kung paano siya ipagtanggol noon ni Gray. At doon din siya huling umalis.

Sumakay ako dito nang sabihin ko kung sino ako, at agad akong dinala sa isang mas malaking hotel. Pagdating namin doon, nakita ko agad si Pablo sa entrance. “Nasaan ang boss mo?” tanong ko sa kanya na agad iniabot ang folder. “Nasa conference room na siya.” Kinuha niya ang folder mula sa akin at saka ngumiti. “Thank you, Miss Daisy.” Isinama niya ako hanggang sa conference room, pero hindi na ako pumasok pa. Sumilip lamang ako sa loob.

Medyo kumalma na ako. "MAY NAWAWALANG PASYENTE SA ROOM 233, ISANG BABAENG BUNTIS. KANINA PA NAGHAHANAP SI MR. SANTFORD, KAPAG MAKITA NIYO PO AY MAARI PAKI BALITAAN KAMI AGAD, AGAD NA AGAD PO TAL...Ahhh!!" "Bullshit!" Tila naubusan ako ng dugo sa mukha.

“Mira…” “Papa.” Napabuntong-hininga siya. “Oo.” “Bakit hindi mo sinabi?” “Dahil akala ko wala nang gumagamit niyan.” Napahigpit ang panga ko. “Pero ginagamit pa.” Tumango siya. “May isang lugar doon na tinatawag na Witness Room.” Napatigil ako. “Witness Room?” “Doon inilalagay ang mga taong may alam sa pinakamalalalim na lihim ng Legacy.”

CHAPTER 43: PLAYING WITH FIRE Gabriel Del Fuego Cortez’s POV Ibinagsak ko ang pormal na audit report sa ibabaw ng mahogany conference table. Ang tunog noon ay umalingawngaw sa buong silid na parang isang putok ng baril sa gitna ng madaling-araw.

SPECIAL ROOM. Nang makita ko ito ay nasapo ko ang bibig ko at hindi makapaniwala, ang Special room na tinutukoy ay ang kwarto ko sa First floor, mula sa p***o at kama, maging sa banyo ay parang wala akong itinago. Napapaisip kung ilan beses akong pinanood ni Lexford? Mga halik ba niya ay may recorded, gusto pakialaman pero, may naka note na may alarm.

“I’m sorry. But don’t worry about your expenses. It’s already paid.” Paid? Who paid? I’m so confused. Is it my parents? Did they know I’m here? “By who?” “Sorry, confidential.” “Gosh, you’re so annoying!” “I know. You wait here for a while. As requested, we will transfer you to a private room.” Saktong tumunog ang phone niya kaya sinenyasan niya ako na tumahimik matapos makita na pabuka na ang bibig ko. She’s so annoying!

nakangiting sabi ni David. "David, hindi talaga! Huwag maniwala sa mga kasinungalingang ito!” Mabilis na sabi ni Byron Babcock. Nagtaka siya kung ano ang ibig sabihin ni David. “Hindi, sigurado ako. Sinabihan ako na ang bata sa room 403 ay may kalapating mababa ang lipad sa loob ngayon,” pang-iinis ni David. “Byron, baka nagpabaya ka. Kailangan mong tingnan ito!"