Consuelo Meaning Novels & Stories

sagot ko. Nakita ko naman siyang napangiti. “Sa San Isidro ba, hija?” tanong nito sa akin habang nakangiti. Tumango naman ako. “'Yan ang rest house ng iyong lola. Paborito ni Consuelo ang bahay at lupa diyan, hindi ko lubos maisip na ro'n pala kayo napadpad,” ani nito. “Hindi niyo pa po ba ibibigay?” biglang singit na tanong ni Peter.

Nakababa na sa lamesa ang mga papeles na hawak nito. Ngumiti siya sa matandang babae at tumango. “Nag-iisa po kasi akong anak kaya giliw po ako sa mga bata,” aniya sabay haplos sa ulo ni Bella. Masuyo namang nilingon ni Donya Consuelo ang apo. “She really looked like her grandfather, my late husband Federico. Mula ng isilang siya, she became our angel her. Kung sana ay nakapagsasalita lang siya, this house may be full of laughters,” anito at nagkalambong ang mga mata.

Idagdag pa na itinuturing din na parang tunay apo ng mama ni Syn si Mixi. "I will go now... I'll see you later!" Iniwan ko sila at tumuloy kung saan ang usapan namin ng kliyente ko. Inayos ko ang sasakyan pagkatapos ay pumasok sa cafe. Hindi ako nahirapang makita si Ms. Consuelo dahil na din sa kakaibang hairstyle nito. Lumapit ako sa gawi niya at binati siya. "Ms. Consuelo," I called her.

No doubt an underrated artist. In all honesty, wala siyang naging problema sa dalaga. She's obedient and kind, lamang ay hindi marunong makipag-socialized. Mabibilang sa daliri ang pinuntahan nitong mga social events. Kung hindi siya ang kasama ay ang matalik nitong kaibigan na si Beatriz ang nasa tabi. Consuelo was too modest and pure that it bothers him. Isa iyon sa naging dahilan upang buhayin niya ang matagal nang kasunduan nilang dalawa ng kaibigan na si Don Lorenzo Hernandez.

Ibinalik nito ang pansin sa kaibigang si Eunice at sumabay na papasok sa malaking bahay. Sa wakas ay nakilala ni Anya si Senyora Consuelo, ang butihing lola ni Vince. Kahit na may pagka-matapang ang facial features ng matanda ay napakagiliw naman nito. Katunayan ay niyakap agad sya ng matanda nang ipakilala syq rito ni Eunice. The old woman reminds her of her Lola Mareng. Pagka’t tulad ng kanyang Lola, Senyora Consuelo is a woman of wisdom. Her character as a grandmother is quite kind and benevolent.

Pinahilera na tila mga pulutong na miyembro ng militar. “Makinig kayong lahat mabuti.” matapang na wika ni Doña Consuelo, boses niya ng pautos na dumadagundong sa buong bulwagan. “Bibiyahe kami ng inyong Señorito Claudio papuntang Maynila upang sunduin ang aking future manugang na si Vanessa. Medyo matatagalan bago kami makabalik dito. Gusto ko pagbalik namin, maayos at malinis ang buong mansyon. Ayaw kong makakakita ako ng kahit konting alikabok, dahil kung hindi ipapangudngod ko sa mga mukha ninyo ang mga dumi dito mula loob hanggang sa labas ng mansyon.” Sa sinabing iyon ni Doña Consuelo, nagkatinginan sa isa’t-isa ang mga nakahilerang mga aliping kasambahay, isa na nga dun sina Amarra at

"Bumale ang Nanay Consuelo mo. Pambili daw ng damit ng kapatid mo para sa programa ng Buwan ng Wika sa eskwelahan. Hindi ba nila sinabi sa'yo?" Naalala niya na noong nakaraang gabi ay may ipinapakita si Conchita sa kanyang ama na kulay rosas na bestida. Narinig niya na kasali ito sa programa pero hindi niya alam na saril niyang pera ang ginamit pambili sa punyetang bestidang iyon!

Consuelo Bermudez o mas nakasanayang tawagin na senyorito at senyora ng lahat. Ito ang kaniyang mga magulang na siyang may pinakamalaking negosyo o nagmamay-ari ng isang fast food factory sa Manila at may ibat-ibang benches sa buong pilipinas. Tanging unico ijo lamang si Marcelo kung kaya't todo bantay ang kaniyang mga magulang sa kaniyang magiging kinabukasan sa huli. Lalo na ang kaniyang Ina na si senyora Consuelo na sobrang higpit pagdating sa kaniyang mga kilos lalong lalo na pagdating sa mga babaeng makakarelasyon nito. Maliit na gusot lamang ang makikita sa babaeng magiging girlfriend nito ay agad pinaghihiwalay niya ito. Dahil sa mayaman ang kaniyang angkan ay may pinaniniwalaan na sa

“Simula nang pinalayas kita sa bahay ay isinara ko ang pintuan ng pamilya namin sa’yo. Mag-move on ka na at hindi ka naman isang Alcantara. At ang kapal pa ng mukha na um-attend dito sa family reunion.” Napaawang ang labi niya sa matinding sakit ng damdamin. Ang mga binitiwang salita ni Consuelo ay punyal na humiwa sa puso niya. Nilagpasan na siya ng kinilalang pamilya niya. naaawang napatingin sa kanya si Hernando habang hila ito ng asawa. Iyon ang malaking kahinaan ng nakagisnang ama niya- ang takot siyang ipagtanggol kay Consuelo.

"Nakalimutan ko po!" Agad akong humigop sa kape at napahugot ng malalim na hininga nang pumasok sa lalamunan ko ang ang mainit na kape. Nedyo uminit na rin ang aking pakiramdam at nawala ang pangangatal ng aking labi. "Saan ka ba papasyal ngayong araw? Ang sabi ni Consuelo ay gusto mo raw pumunta sa ilog?" usisa ni Nana sa akin.