Corny Filipino Jokes 소설 & 이야기

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Napatanga naman ako sa kaniyang sinabi. Bakit ba may mga taong nagiging clown kapag lasing? "Ito pa. . . Ito pa. Ano ang tawag sa gamot ng mga baboy?" tanong niya pagkatapos tumawa. Sumimangot ako habang naka cross arms. "Ayoko ng sumagot sa mga corny jokes mo." "Mali! Oinkment!" malakas siyang tumawa. Napabuntong hininga ako at pinigilan ang aking sarili nakuhain ang bote ng alak at ihampas iyon sa kaniyang ulo para matauhan.

Sinapo nito ang mukha ko at biglang nagtagis ang mga ngipin nito nang makitang may sugat ang gilid ng aking mga labi. "Anong nangyari sa'yo? Bakit may sugat ka sa gilid ng mga labi?" Biglang naging mapanganib ang anyo ni Phil. Para bang nakahanda itong pumatay ng tao. "I thought you're having a celebration with your cowerkers? Why do you look like that?"

Narinig kong natawa si Jia na para bang ang funny funny ng sinabi ko kahit na seryoso ako. "Mapple, baby, Aciel is a one of the youngest CEO and a bachelor here in Philippines pati na rin sa buong Asia. Sa tingin mo kapag nag offer siya ng kasal sa ibang babae ay tatanggihan siya? I bet not. Ikaw lang ang kilala ko na namroblema dahil in-offer-an ng kasal ng nag-iisang Aciel Lu."

Hindi makapaniwala si Coreen sa narinig para bang narinig niya ang pinakamasamang joke sa buong mundo at ang tanging gusto lang niyang gawin ng mga sandaling iyon ay ang sampalin ito. "Magpasalamat ka at malayo ka dahil kung hindi ay nasampal na kitang gago ka." gigil niyang sabi dito. Nanginginig ang kalamnan niya dahil sa labis na galit na nadarama ng mga sandaling iyon. "I knew you were an asshole but I didn't know that you'll stoop to this level just to get rid of me. Hindi ako makapaniwalang nakakatayo ka sa harapan ko at natitignan mo ako sa mga mata matapos mo iyang sabihin."

Mali ba siyang lumaban? “*And you think having an affair solves everything?*” Mabigat ang paglunok niya bago tanungin: “Mas masaya ka sa kanya?” “More than you ever did,” diretsong sagot niya, parang walang kaluluwa. Tumawa si Sophia, pilit—puno ng sakit. “Ganyan ka na ba talaga kadesperado para saktan ako?” “Hindi ako desperado. I’m just being honest. Something you clearly can’t handle.”

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

Daig pa nito ang sikat na personalidad ng pinoy na malakas mangcritic. "And sad to tell you that you are also a Filipino, FYI?” parunggit niya rito while wearing a poker face. “Whatever.” Anitong kumibit-balikat na lamang. “So what now, I have too many things to settle up rather than talking nonsense stories especially with a stranger.”

Pinilit kong umirap kahit na namumula. "Corny." he chuckled. "Not my type." He raised his brows. "Really? I think I'm an exeption, right?" I shook my head and crossed my arms. "Who told you? There's no exeption when it comes to my type." "So are you saying that I'm not your type because I'm corny?" mariing tanong niya na para bang dismayado. Gusto ko pa tuloy na asarin. "Exactly! You got it right!" tatango-tangong sagot ko

Period. Natapos ang hapunan namin sa Eat-all-you-can na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan. Indeed, my friends are my happy pill aside from my family. "Hala, bakit naka-tape ang daliri mo?" Gulat na tanong ni Jangkit kaya napatingin din ang iba naming kaibigan sa akin. Itatago ko na sana pero hinablot pataas ni Crezst ang kamay ko.