Crash In Tagalog Novels & Stories

Depende talaga sa mood ang names ko virtually. Ngunit kung minamalas nga naman, kung kailan ako mayroong kausap ay bigla na namang kumalabog sa kabila. Shocks. Hindi pa ba sila natatapos sa kanilang bakbakan, kung ano man iyon? "Sir...sorry for dropping this call but..." Thump. Thump. "Oohh God. F*ck! Deeper!" "Yeah. Faster!" "That's so good!"

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

Lasing na ito ngunit talaga nga namang magagawa ka ring lasingin sa pamamagitan lang ng kanyang mga kataga. “You know what? I’m fucking okay, ayos na ako e. Maayos na ‘yong buhay ko, hindi man ganoon kasaya pero masaya na ako. Kontento na, but you came back, Hindi ko nanaman magawang makuntento. Mahal na naman kita,” Pulang-pula ang mukha niya ang habang sinasabi ang mga katagang ‘yon. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso. Alam kong lasing na talaga ito. Hindi ko alam kung para sa akin ba ang mga katagang ‘yon.

biglang tanong ni Arjay. Tahimik lamang ito. Sa kanilang dalawa ni Clea ay ito ang pinakatahimik. Di din kami nagsasalita ng English pag nasa bahay kami. Tanging sa labas lamang sila gumagamit ng English. "Your Mommy La is going to die. She needs me!" madamdamin kong saad.

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

Lola muttered, “Ay, at least honest.” Kent, somehow, almost smiled. “That makes two of us, Tita.” Mae stared at him in horror. Vanessa covered her entire face. Lola looked delighted. And for one dangerous second, Mae thought her mother would throw him back into the ocean. Instead, her mother let out the smallest laugh. And somehow, that shocked everyone more than anger would have. She shook her head lightly. “Matigas talaga ang ulo mo.” “Yes, Tita.” “Hindi ka rin marunong matakot.”

nahihiya ako sa katangahan ko. "Hindi ka ba nagugutom?" Pambabasag niya sa katahimikan. "H-hindi e." Sagot ko. Hindi na ulit siya kumibo at tutok nalang ulit ito sa pagddrive, siguro nga magkaiba talaga ang "Crush" sa "Love", kahit kasi gaano ko titigan si Matt wala akong maramdaman na "Love" for him. Siguro talagang hingaan ko siya for being nice to his team at sakin narin.

Ivy Mas lalo pang kumalabog sa kaba ang dibdib ko ng pumasok na ang tricycle na lulan namin sa bayan ng Consolascion. Ito ang sentro ng kalakaran sa probinsya ng Kalinaw. Maraming mga establishment at puntahan talaga ng mga tao. Pero talamak ang krimen at ilegal na gawain. Sa unang baranggay pa nga lang ay hilera na ang mga beer house at damadagundong ang tugtog sa speakers na nasa labas at nakatapat sa kalsada. Pero ayun na rin sa mga chismis na naririnig ko ay hindi lamang simpleng inuman ang nagaganap sa loob ng beer house. Talamak din ang bentahan ng laman.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Crush lang naman kasi, as in paghanga lang tapos tama bang bigla na lang akong susunggaban ng halik? Dapat kung hahalikan niya ako yung nasa huwisyo siya hindi iyong malapit na siya bumagsak dahil sa kalasingan. Bumabalik tuloy ang asar ko kapag naaalala ko ang nangyari kanina.