Cyber Bullying Quotes Novels & Stories

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

sambit niya. "Paano naman kasi ang liit mo, para kang kuto na nasa lupa," sambit ko sabay tawa kaso mukhang 'di yata bumenta sa'kaniya ang biro ko. Bigla kasi ako nitong sinamaan nang tingin. "Maliit ako kasi cute ako, period no erase. Kaya hwag kang bully dyan, basted ka na talaga," sambit nito sabay seryoso nang mukha.

Huminto sya sa paglalakad at napahinto rin ako, hinakawan nya ang makabilang balikat ko at nag angat ako ng tingin sa kanya. "Stop saying sorry kung wala kang kasalanan, okay?” nakangiti pa rin sya sa akin. “Ang totoo nakaka proud ka, hindi ka nagpadala sa pagiging bias at lalong hindi mo tinanggap na maging biktima ng bullying dito.” puno ng paghanga ang kanyang mata. “Salamat.” tanging yan lang ang nasabi ko. “Tara na , ako na ang magpapaalam para sayo—”

“I’m so jealous of my classmates who have a mother. That’s why I keep bullying them.” Nagulat si Lyla sa nalaman. Muli niyang pinahiran ang luha sa mga pisngi nito at ngumiti. “Bullying is ba, Lucky. You shouldn’t do that to your classmates. They will hate you and you will become friendless.” “They just want daddy’s money.” Suminghot ito. “I don't need a fake friend.”

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

“I’ll freaking send those who tries to harm you to hell. Mark my words.” Napatawa na lamang ako sa mga salita niya na binitiwan niya na akala ko ay biro lamang. Nagulat na lamang ako kinabukasan, pagpasok ko sa university, may balitang kumakalat na nakick-out daw si Mike Pilaez at ang dalawa nitong kaibigan dahil sa bullying.

"Promise first that you'll tell me if someone harass you again." Mabilis akong tumango. "Opo, senyorito!" Napatingin naman si senyorito sa tatlong kaibigan ko nang lumapit sila sa amin. "You guys, too. Don't hesitate to let me know if there is someone who bullies you." "Opo, senyorito," gaya-gayang sagot nila. Pati ang estilo ng pagkasabi ko ay 'di nila pinalampas.

Madali nilang haharangin ang mga tao sa mga lansangan at ibaling ang sisi sa iba, na walang iniiwan na bakas para sundin ng mga awtoridad. Walang pakialam na tugon ni Calista, "Alam mo, wala rin akong magarbong koneksyon o suporta. Kung ito ang pumasa sa pambu-bully, edi walang kwenta lang din pala ang buhay." Kumunot ang noo ni Lucian, nakatingin sa kanya ng may pag-aalala. "Akong bahala sa'yo. Nagawa ko na 'yun noon, kaya kong gawin ngayon, at lagi kong gagawin. Sadyang hindi ka lang handang dumepende sa'kin."

Ganitong bored siya sa buhay ay talagang papatulan niya ang kaplastikan nito. "No, huwag kang mahiya. Pero ang totoo ay medyo maldita ang mga kaibigan ko at bully minsan, don't worry dahil narito ako at hindi hahayaang ma bully ka nila." "Thank you pero kung pakitaan nila ako ng hindi maganda ay marunong akong lumaban sa salita at gawa."

Still recovering from the encounter, I walked back to the chair I was seated at earlier. My laptop was left open so I reread our presentation, avoiding my thumping heart. An awkwarddsilence passed us until he decided to break it. "Well, I was bullied when my classmates found out about it last time. I just hid it now…” He started. “But don't misinterpret it, Caleb put those stickers. It wasn't me." He warned. Nabully sya? Was that also one of the reasons why he became like this now? Well, now I feel a bit bad…