Daedalus And Icarus Tagalog Novels & Stories

Sa I naman si Yves dahil Inocencio ang apelyido nito, si Ailee naman ay Lim, at si Barbs at Kisses ay parehong nasa D, De chavez at De Leon. Tawang tawa akong lumingon sa mga kasama ko noong nakaabot ako sa pila. Dalawang tao na lamang at ako na! Nakakatakot pa naman magalit iyong organizer namin na prof din namin. Noong ako na ang susunod sa pila ay ngumiti ako ng pilit sa prof namin. Seryoso niya naman akong tiningnan at tsaka itinuro iyong pwesto sa tabi niya kung saan pupunta ang mga susunod ng lalakad. Sumunod ako. Itinulak niya ako ng mahina hudyat na pwede na akong maglakad.

I don’t care about any underground world, I just don’t even know if there’s one here. 森林 - Forest 凯思 - Keith 珍 / 眞 - Jin "Hahanap tayo," wika niya parehas kami nabaling ang tingin ng may magsalita sa tabi namin. "Nugulang yaegihaneun geoya? Daleun salamhago yaegihaneun geo aniya?" wika ng taong hindi ko inaasahang lalapitan ako. (Who are you talking to? You’re not talking to anyone else.)

Pinapalala niya lang ang sitwasyon, hindi ko alam kung anong malalim niyang dahilan kung bakit, pero alam ko na oras na matapos 'to hindi na ako mangingielam sakanila dahil susunduin ko ang mama ko at aalis kami agad dito sa Cebu upang mamuhay sa Manila. May isang Helicopter na pababa sa kung saan may open space sa lupain ng De Marquez, kitang- kita ko ang onti-onting pagbaba ng mga taong naka-sakay, tatlong lalaki at isang babae. Sila na ba iyon? Ang Achilles? Hindi ko alam kung anong gagawin ko dahil natataranta na ako. Oo nga pala, ngayon din ang dating ng Achilles dito upang makipag-usap sa mama ni Clarisse.

Everything is perfect! Like fairy tales, our story was had a fairy end. Maybe I am not Snow white, Cinderella, Barbie , Rafunsel or Sleeping Beauty in the fairyworld, but our story is far greater than them. Finally, we found our way back then. Pwede na kaming magsama ulit at magsimulang muli, like it was destined before. Ngayon ay wala nang dahilan para dalawin man ako ng aking mga panaginip tungkol kina Edcel Kate Del Amor at Eric John Ballesteros.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Nagpanting ang tenga ni Dale at namula ang kanyang mukha sa galit. Nakayuko si Daisy, tila pilit pa ring lumulusot. "Gusto mo ba talagang ipaliwanag ko pa? ‘Yung lalaking ‘yun—ikaw ang nagpadala, hindi ba? Pagkalapit ko sa kanya, agad niyang hinawakan ang leeg ko at tinulak ako sa tubig! Alam mo ba na muntik na akong mamatay?! At ikaw naman! Nagsisigaw lang sa pampang, tapos biglang bumitaw ‘yung lalaki at tumakbo. Hindi ako bobo para makita ang koneksyon n'on! Gusto mo pa ring itanggi na wala kang kinalaman? Daisy, huwag mong sirain ang tiwala ko sa’yo!"

Masaya sila sa kung ano ang mayro'n sa kanila na siyang hinahangad ko. Maya maya pa'y umalis na kami upang mamasiyal. Nabatukan ko ba siya habang nagmamaneho dahil sa bilis niyang magpatakbo. Para kasing uulan at nagmamadali siya. “Kung balak mong magpākāmatāy 'wag mo akong idamay, ang dami ko pang pangarap.” Napatawa si Kiro at dinahan dahan na ang pagmamaneho.

Nakaka-inlove ang paos na boses nito at buong-buo tulad sa mga iniidolo niyang mga sikat na singers. "We are heroes tonight.. We will fly above the sky.. We are heroes tonight, yeah.. We are heroes tonight.. We will fly above the sky.. We are heroes tonight, yeah.." Na e-imagine ni Nica ang mukha ng lalaki na nag-iigtingan ang ugat sa leeg nito habang kinakanta ang chorus but still look cool. Ang mga labi nitong maganda ang hulma tulad sa unang gabing nakita noon.

Dagdag niya. "But-" "Hushh!" Nagulat ako nang hindi niya ako pinatapos sa pag salita. "Sun simbolizes our Inspiration! Like yung mga friends, girl friends or the love of your life. Sila ang nag bibigay ng Ilaw sa tuwing tayo ay walang pag asa, nandiyan sila upang tayo ay pangitiin at pasayahin," He smiled.

Singit ni Gail. Naghiwalay kami at ngumiti ako kay Teedy nakita kong namumula rin ang kaniyang mata. "I miss you," sabi ko kay Teedy. "Huh? Anong meron dito?" pumagitna sa amin si Gail. "Ate, siya kinukwento ko na nakasama ko sa accident." Nakita kong nagulat si Gail sa sinabi ni Teedy. Ako naman ngayon ang naguguluhan.