Dalawampu't Isa Novels & Stories

Mga ilang minutong katahimikan bago siya tuluyang tumayo at humakbang sa unahan. “Hello, everybody! My name is Isabella Evangelista, from Isla Vermuda.” Biglang natawanan ang lahat. “Saang lugar iyon?” tanong mula sa grupo nina Juliet. Muling nagtawanan ang iba. “Stop it! Miss Evangelista, how old are you?” Napatungo siya sa hiya. “Twenty-two years old na po, Ma’am.” At muli siyang napatungo.

"Huwag kang mag-alala, Presidente Laurel, isusulat ko nang maayos ang iyong ulat." Matapos maghiwalay ang dalawa, pumunta si Isabella sa malapit na istasyon ng Terminal. Medyo nataranta siya at halos hindi na siya tumigil. Maraming tao noong rush hour sa gabi, at muntik na siyang maipit sa elevator. Paglabas nito, ang isang street lamp ay dimmed sa gabi, at ang liwanag na nagniningning sa aking mukha ay kumikislap.

Yung parang sa mga palabas sa anime, yung may kuryente sa pagitan? Raphael was the first to speak. “What are you doing here?” His voice was calm, but laced with something else. “Alam ba ‘to ng girl friend mo? Mamaya awayin na naman si Isla.” Dominic stepped down one more stair, unfazed. “Don’t worry, wala akong balak ipahamak si Isla. I drove Isla home last night because she was drunk. Napalakas ang ulan kaya hindi ako makauwi. That’s all.”

Seryosong wika ng lalaki. Nakahinga sya ng maluwag, akala nya ay papalayasin na silang dalawa rito ni Axcel. "Alam nyo ba kung anong Isla ito?" Ang Asawa ng lalaki. Sabay silang umiling ni Axcel, "Ito ang Isla Hanisa..."

aniya bago sila tuluyang naghiwalay. ***** "TITA Aida?" ang kinakabahang sabi ni Isla nang makitang ang lahat ng kanyang mga gamit ay naka-empake na. “Mabuti naman at nandito ka na. Biglaan ito anak kaya wala na akong panahon para magpaliwanag pa,” si Artemio iyon nang makita siya nito sa loob ng kanyang kwarto.

Sylaila POV “Isla, anak, tara na sa loob, kakain na tayo,” tawag ko sa limang taon gulang kong anak na si Isla. “Oh, Isla, tara na, tawag ka na ng nanay mo,” sigaw rin ni Nardo—asawa ko na halos limang taon ko nang kasama rito sa Amontala province. “Nandiyan na po,” masaya namang sigaw ni Isla mula sa maliit niyang kubo. Sinalubong siya ni Nardo.

"Ikaw ang may aaminin sa kaniya." Huminto kami sa tapat ng puntod ni Ismael Dizon. Inilapag ni Lucius ang mga bulaklak sa ibabaw ng semento at dahan-dahang lumuhod. Napansin ko ang panginginig ng kaniyang mga balikat.

agad niyang wika "Boss, as your order, inisa-isa namin ang ferry station dito sa Manila. At ayon din po sa inyo ni Sir Clyde ay nagtungo kami sa estasyon na pinuntahan ni Ma'am Isadora. Confirmed by the CCTV's, hindi nga po siya pumasok dahil may tatlong lalaking humarang sa kaniya sa pila---"

"We have seven more restaurants in our region. What more could we lose?" Tumawa ako at nagpaalam na para magpahinga saglit sa kwarto. I adore Dad so much. Isa siyang abogado at Mayor siya ngayon ng Ilagan, Isabela. He governs greatly in the whole city and manages our businesses well too. Claveria is a family of politicians but it is in our culture that only one Claveria should be active in politics. My lolo was a former governor and for the record, I don't like to enter politics. Ayaw ko pumasok sa isang magulong mundo.

Isla’s POV Nagising ako sa baritonong boses niya. “Isla.” Mababa. Kontrolado. Parang wala lang. Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata at bumungad sa akin ang hindi pamilyar na lugar. Mukhang nasa syudad na kami at nakikita ko ang mga city lights. Nakayakap pa rin ako sa kanya. Parang may sumuntok sa sikmura ko.