Daniel Padilla Mabagal Lyrics Novels & Stories

Kasalukuyan Daniel okey ka lang ba? Kanina kapa tulala.. ah yes im okey sweetheart.. i can't still get enough of you sweetheart..masakit pa ang buong katawan ko kaya tigilan mo muna ako.. i know sweetheart..lets go maligo na tayo para makabalik tayo ng manila bago mag-alas kwatro ng hapon..

Feeling ko nga nagiging pabigat na ako sa kanya eh! Piste naman kasi! Bakit ba napakamalas ko! Feeling ko ipinanganak ako dito sa mundo para masktan lang! Ang tigas kasi ng puso ko eh....ayaw makinig sa dikta ng isipan ko! Sinabi nang huwag nang umibig at layuan si Daniel, ayan tuloy balik na naman ako sa umpisa!

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Bumalik na siya. "Thank you, Lord. Bumalik na kaibigan ko," sabi ko. Napatingin ako sa kanya ng marinig ko itong humagikhik tapos napapailing. "Anong nakakatawa?" Hindi na lamang siya nagsalita at nagpatugtog na lang. Nagkatinginan kami ng marinig namin ang kanta, it's a Theme song of 365 DNI, Feel it by Michele Morrone.

sambit ni ligaya. Maya-maya ay lumabas na rin ang daddy ni daniel at kasama nito ang lola at mommy niya. Ni-ready na namin ang lahat...inawit ko ang Marry Your Daughter ni Brian McKnight second voice ko pa nga si ligaya. Ayos na sana ang lahat ngunit masama talaga ang katauhan ni niccolo at sumasapaw pa sa pagkanta namin. "What's this supposed to mean?" tanong ng daddy ni daniel.

Sa nakikita niya kasi ngayon ay kabaligtaran ang mga sinabi nito. Umayos si Dan ng upo at saka ngumuso. "I'm sorry, mahal, nadala lang ako. Eh kasi naman, hindi basta artisa lang ang pinag uusapan natin dito." eksaherang tinaas nito ang kamay sa hangin. "Siya kaya si fafa Miguel. Ang napakagwapo, napakamacho, napayummy na artista sa buong mundo, at hindi lang 'yon, saksakapan pa ng yaman. Nasa kanya na ang lahat... Iyon nga lang babaero hmmp!"

Ang pabango niyang gamit ay parang pamilyar rin sa akin. "Okay, next song na tayo. Ang title nito ay Maalala Mo Sana, 5...4..3..3..1" ani ng banda. Lyrics: "Naitago ko pa ang lahat ng iyong liham Unang ngiti mga yakap mo'y di Maalis saking isipan "Tutugtog ako ng gitara Baka sakaling masagi sa isip mo ang mga pangako "Maalala mo sana ako Dahil noon paman sa'yo lang nakalaan ang pag-ibig"

"Tama 'yan Hope, dapat talaga matuto kang magluto lalo na sa Pilipinas ka na titira. Isa pa may kasabihan na, the way to a man's heart is through his stomach." "E, paano kung magaling ka na ngang magluto ayawan ka pa rin niya?" tanong ko. "Problema ba 'yon, 'di lasonin mo na!" Natawa akong nailing na lang sa biro niya. Si Daniel ay napasapo ng palad sa mukha. "Tibo ka bang talaga?" "Bakit mukhang totoong lalake ba talaga ako?" Kindat niyang tanong.

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

Aniya sa napaka-seryosong tinig. "The truth is, yes. Baka hiniwalayan nga kita kasi galit ako sa'yo eh. I was blinded with the anger I had inside my heart," Buong katotohanan din nitong bigkas na ikinalulungkot ni Erza. "Pero alam ko rin sa sarili ko na babalik din ako sa'yo balang araw kasi mahal kita eh. Mahal kita simula noon hanggang ngayon. I can't handle myself without you. It makes me feel crazy kapag wala ka sa tabi ko. Kaya kahit maghiwalay tayo alam ko na babalik ako sa'yo kasi I can't live without you. Hahanapin pa rin kita at ibabalik pa rin kita sa piling ko. I love you until my last breath, Erza," Dugtong pa n'ya rito.