Daphne And Velma の小説・ストーリー

ang petsa ng kapanganakan ko. So bente-kuwatro anyos na pala ako ngayon. Marami pang ibang nakalagay sa adoption papers na hindi ko maintindihan kaya ibinalik ko na kay Tristan ang papel. Kasunod kong kinuha ang adoption certificate na nakalapag sa center table. "This is to certify that Daphne Silvestre has been formally adopted into the 'happy days orphanage' by Erasmus Cohen, on this 18th day of April 2001."

saad naman nung Zecha. "Huwag sa pinsan ko, Zandrix. Bantay sarado yan." depensa naman ni Shivani. "Ikaw Lex, ibibigay mo ba?"tanong naman ni Daphne na parang nang-aasar. Humalagapak naman ng tawa si Daphne sa nangyari. Namula ang kanyang tenga na parang nagsisi siya na mag tanong ng number kasama ang kapatid at pinsan niya.

Napangisi si Daphne ng kinasa niya ang kanyang baril muli, "Let's rock n'roll bitch!" Daphne scream before fire her gun. Nakapasok na si death, hellios at Floyd kapwa nila pinagtutulungan ang mga armadong lalaki. May mga ilan nalang natira ng sumenyas si daphne kay floyd at hellios. "Habulin niyo sila scar bilisan niyo" daphne and death cover them. The two men hurriedly run out of the mansion. Automatikong na pahinto sa pagtakbo ang dalawa ng maabutan nilang pwersahan isinasakay ni aliza sa kotse niya.

Nagsihanda na ang mga magulang ni Daphne para sa gaganaping dinner nila kasama ang mga magulang ni Rhodly pati na ang kaibigan niya mismo. Wala siyang ideya kung para saan ang dinner na 'yon pero may pakiramdam siya na maganda ang maibibigay nito para sa kanya kaya talagang inayos niya ang kanyang sarili. Gusto niyang lagi siyang maganda sa paningin at sa harapan ni Rhodly. Ayaw niyang matu-turn off ito sa kanya. Kailangang mapaibig niya ito hangga't maaga pa dahil ayaw niyang mapapaibig pa ito sa ibang babae. Sa kanya lang dapat! "Mars, good evening," nakangiting salubong ni Celeste, ang ina ni Daphne sa ina ni Rhodly.

Tanong uli niya. Tumango ako at magpapaalam na sana para makababa nang saktong muli namang sumakay sa kotse at umupo sa tabi ko si OM Dan. “Dee, diretso mom una sa bahay. Dun muna si J.” Napamulagat ako sa sinabi ni OM Dan kaya naman parang tanga na naman akong napanganga pero di makapag salita. Nang mapalingon ako kay Dee, tila ba nagulat din siya, but at the same time, she looks amused.

Masaya palang makatulong at naisip ko na dalhin sunod dito sina Delphi at Daphne. Yes, kapag okay na si Daphne ay isasama ko sila ni Delphi rito. My daughter is a sweet being, mas gusto ko siyang lumaki na may mabuting puso kagaya nitong si Willow na kahit lumaki sa Excellante ay makikitaan pa rin ng kabutihan at pagkaawa sa mga batang walang magulang. Chloe is a kind-hearted woman, too, at napakaswerte ni Trace rito. But Chloe didn’t grow up with Excellante, hindi siya gaya namin nitong si Willow. Mga batang imbes na paglalaro ang ginagawa ay self-defense ang inaral. Then I remembered Althea out of the blue... Noong minsan magkasama kami noon. What she said made me think of her condition no

Pagpapakilala naman niya sa babaeng kagaya ni Daisy ay plakado din ang make up yun nga lang maling shade ata ang napili dahil hindi pantay ang kulay ng mukha nito sa kanyang leeg. Anyway, palakaibigan ulit akong ngumiti dito pero kagaya ni Daisy dinedma niya rin ang kamay ko. Kasunod nun ay ang pag head-to-foot niya rin sa akin. Another bruha spotted. Oh well 2 out 3 na. Mukhang may minions si Miss Bienvenida dito sa loob ng opisina. "This is Daphne. She's the last addition to this group before you."

Lumapit naman si Arah at tinanggal ang busal sa bibig ng binata. "Gusto mo ba malaman ang totoo, Mr.President? Si Andra Daphne Harrison ay isang Sundalo. Isang drug syndicate protector. Naging protector at tauhan siya ng iyong ama. Alam mo ba na buhay pa talaga noon ang iyong ama ay hiningi na ni Daphne ang puso niya para ibigay kay Mayor Quatro Coloner." Nakangising saad ni Zoe. "W-What?!" Gulat na sigaw ni Kaleb. Kahit si Mrs.Sorrento nanlalaki rin ang mga kan'yang mga mata.

natigilan lang sa pagsasalita si Manang Elma ng panlakihan siya ng mata ni Daphne. “Ang sabi ko, Ako na Ang magluluto! Ang kulit.” Galit na Saad ni Daphne. “Ihanda niyo na ‘yong mga igredients, Dali!” Utos nito. Napipilitan namang sumunod ‘yong tatlo. “Kung makangiti kanina Akala mo Naman anghel pero masama Naman pala ang ugali tss.” Inis na bulong ni Aime.

Namutla ang mukha ni Vincent, namintog ang mga ugat sa kanyang noo, at mariing pinisil ang kanyang kamao bago malakas na sinuntok si Daphne. Sa kabila ng matinding sakit sa katawan, hindi na nagsumamo si Daphne tulad ng dati, kundi tumawa na lamang nang malakas. Tinatawanan niya ang sarili at si Vincent—dalawang kaawa-awang nilalang na sinasaktan at kinamumuhian ang isa’t isa, ngunit hindi magawang layuan ang isa’t isa.