Dark Assassin Novels & Stories

Dahan-dahan akong lumabas ng maliit kong silid. Sa loob ng isang lihim na compartment ng aking cabinet ay nakatago ang aking tunay na kagamitan. Isinuot ko ang aking itim na tactical suit. Manipis. Magaan. Ngunit sapat ang proteksiyon. Tinakpan ko rin ang aking mukha. Sa gabing ito... Hindi ako si Alena Ortiz. Ako si... MAGDARAGIT. Tahimik akong tumalon palabas ng bakuran.

Walang kahit na anu rito maliban lang sa inuupuan ko at ang silya sa harapan. Mahina akong napatawa na para bang may joke akong narinig na ako lang ang nakakaintindi. Yumuyog-yug ang balikat ko dahil sa pagtawa at napatingila at makaharap ko na ngayon ang kesame ng silid at napangisi. Akala ba nila maiisihan nila ako. I am an assassin for nothing. I'm one of the best assassin of Dark Valentine's Mafia.

Sabi naman ni Sanchez Nangalumbaba ako sa lamesa at nag isip. Kung nag tatanong kayo kung ano ang black butterfly, isa syang tao na may kakayahang patumbahin ang kahit na anong angkan kapag napasakamay ito ng kahit na sino.Ito ang bubura sa lahat kaya pinag aagawan ito ng iba't ibang angkan.Nasa pangangalaga iyon ng Dark Black Mafia.(which is kami)....Kumbaga sa madaling salita ay Legendary Assassin.

The perfect crime. I contacted my associate, a man whose skills were as lethal as his discretion. His name was Silas, and he was a master of covert operations, a shadow in the night, a whisper in the wind. The conversation was brief, devoid of pleasantries, a cold exchange of information and payment. I laid out the details, precise and unwavering, leaving nothing to chance. The target: Isabella's flight. The method: a carefully orchestrated mechanical failure. Nothing too obvious, nothing that would immediately point to foul play. Just enough to cause a catastrophic, yet seemingly accidental, crash.

Akala nilang lahat na libreng pera ito, na ang pagdakip sa target ay magiging napakadali, ngunit sa huli ay napagtanto nilang mga ganap na halimaw pala ang hinaharap nila. “Hindi mo kami matatakasan.” Malamig ang boses ng dalaga—siya si Holly Yates. Napakabilis niya kaya hindi namalayan ng assassin na nasa likod niya na siya. Ang Chi ng babae na nakabase sa apoy ay bumulwak sa katawan ng assassin na may kasamang mahinang paghampas sa kanyang likod. Na may malakas na kalabog, ang assassin ay bumagsak sa lupa nang nakadapa, hindi na rin makabangon.

Isang perpektong *killing machine*. At mula sa anino at usok, marahas na naglakad papasok ang isang dambuhalang bulto. Nakasuot ng purong itim na *tactical gear*, bitbit ang *assault rifle* na walang-awang nagbubuga ng bala, at may natuyong dugo na nakapahid sa kanyang porselanang mukha. Ang mga mata niya ay nanlilisik sa purong kadiliman na tila galing sa mismong kailaliman ng impyerno.

Kung ako 15 sila naman 13. Sila rin talaga ang una kong naka sundo dito. Dahil sa murang edad at nag pakita na kame ng kakayahan na hindi kayang gawin ng mga batikang assassin ay mas lalo pa hinasa yung mga kakayahan namin. Sabay-sabay din namin nakuha ang mga Code Name naming tatlo na binigay ng Master namin na si Master Gleidan. Me as Crimson Dahlia– Sniper Assassin

Hindi makapaniwalang bulalas ni Hunter ng makita ang dalaga. At dahil doon ay nagulat din ang iba nilang kasama pero agad ding nakabawi sa pagkagulat ang iba. Chasey is wearing a black crop polo top, a black cargo pants, black ankle boots and a black cap na nakabaligtad. At dahil maputi ay kitang-kita ang mga sugat nito na may benda at bahid pa ng dugo. Marahil ay nakuha nito ito kanina sa pakikipag-laban, alam ni Thunder iyon.

Hindi naman ako nakaramdam ng takot dito, agad naman ako sumakay. Hindi naman kalayuan ang coffee shop sa University. Halos sa amin nakatingin ang mga tao sa coffee shop pagpasok namin. In order lang ang guwapong lalaking ito ng black coffee. Samantala sa akin, caramel macchiato, dahil sobrang paborito ko ito. “Can we start?” Saad nito na agad naman ako napatingin. “I'm Tristan. I know you're searching your sister.”

Walang emosyon ang mga mata nitong titig na titig sa kanya. Napatango na lamang si Taliyah. Bumaba naman ang kamay ng lalaki padausdos sa kanyang balikat. Tila naiwan naman ang init ng haplos nito sa balat ni Taliyah. Pakiramdam niya ay nanuyo ang kanyang lalamunan nang unti-unting dumausdos pababa sa kanyang katawan ang suot niyang black night gown. Ngali-ngali niyang pinagkrus ang kanyang kamay sa kanyang hubad na dibdib. Ngunit masuyong namang tinanggal iyon ni Rothus Villaron. "It's okay, Taliyah. They look good in my eyes."