Novel & Cerita Dear Future Me Letters

Sawa na rin ako sa kasasabi ng 'sana all' sa mga naglalandiang mag jowa sa park at labas ng simbahan. Good catch naman ako, dahil kahit poorita ako'y may mukha, katawan, at utak naman akong puwedeng isampal sa magiging future biyanan ko sakali mang maliitin ako. Pero kung tatanungin ako ng 'sampung milyon, o ang future jowa ko', seyempre doon na ako sa sampung milyon. Be practical! "Sige Ma, ilalabas na kita ngayon dahil mukhang kaya mo naman na talaga," sabi ko na lang.

Tumbler ito na may pangalan nila at may notes sa loob. Keep hydrated my love.. Saka inisa isa niyang buksan ang mga lagayan. I miss you, please wag kang magalit. My love sana mag usap tayong dalawa please My love, delayed ako.. parang buntis ata ako. My love bumalik ka na please. My love kaibigan ko lang si Domeng.. Hanggang mapadako ang kanyang mata sa isang envelope.. Hi daddy... i'm your future mini me.. i hope you forgive my mom.. i love you daddy..

Natawa na lang ako dahil doon. "Wala ka bang balak pumasok?" I asked. "Mayroon kapag okay ka na," he said. "Pumasok ka na nga bukas, ayokong mapabayaan mo ang pag-aaral mo please lang, I don't want to ruin your future," I said. "Oo na sige na, future natin, hindi ko future," he simply said. "Abnormal ka na talaga," I said.

" naku, ganun ba? Ok lang wag mo akong intindihin. Diba nga sabi mo para sa future natin kaya ginagawa mo ang mga ito." Sinasakyan ko nalang ang sinasabi niya. Future! Future! ano pa bang future ang gusto niya? Tss, sa antas ng kinikita niya ngayon ay sobra-sobra na iyon para sa future namin. Ang sabihin na masyado lang siyang ganid! " yes, babe. Salamat at na intindihan mo ako. Anyway, i have to go. Pipilitin ko nalang makauwi pa ng maaga pa mamaya. See you later, babe!"

“Bakit naman sa future pa? Ang tagal pa noon eh.” “Hello, Mr Asuncion. Nag aaral pa kaya ako, so wala pa akong pambili ng ganito. Ayaw kong humirit ng ganito kay Dad because I know that it is too much. Kaya mag iipon na muna ako., sa future na siya, future dream.” “Akala ko ba ay ako ang future mo?” napatingin tuloy ako sa kanya nang may mahimigan akong pagtatampo sa boses niya. Pero hindi ako masyadong convinced sa pagtatampo niya.

Lalo na ang mga sinabi niya. “Ito ang tandaan mo, may mga bagay na kaya binigay sayo para magamit mo sa mabuting paraan at para makatulong sa mga tao. Kung natatakot ka sa mangyayari sa hinaharap, tandaan mo na kaya mo itong baguhin sa matalinong paraan.” “Sabi ko sa’yo, we can change the future.” Kinuha ko ang notebook ko kung saan nakadikit ang mga notes na may information ng mga taong nakabangga ko. Nakalista dito ang pangalan nila, edad, petsa, oras at kung paano.

Hinayaan niya muna akong kumalma bago niya pinabuksan sa akin ang sulat. Dear Ate Ysa, By the time you are reading this letter I am probably on my way to US. My aunt will take me there for my medication. I want to stay to take care of you but I'm sorry I can't anymore. They said we need to leave. I wrote this letter because I want to say the words I haven't said to you. I don't know if my spelling is correct or not but I'm hoping that you'll be able to understand it.

No'ng malalaman at halata na kung anong mangyayari sa atin sa piniling daan? "It's not that we can have a sin if we choose to think for our present. Happiness is more way better than to think of negative things. So Aishia, don't be so over advance, we can't know about our future. Future means to be wrote on, while present is the chapter where we write for our past. We should think for our present more often because I do believe that every letter that we write to our present can affect to our future." Mahaba-habang sabi niya.

Hindi ko kayang makita siyang masaktan nang dahil sa akin. Kinabukasan, habang nasa business meeting si Wilbert, kinuha ko ang maliit kong bag. Inayos ko ang lahat ng gamit ko sa condo. May iniwan akong maliit na sulat sa lamesa. Dear Wilbert, Thank you for everything. But you deserve someone who can give you a future I can't promise. I'm sorry for leaving without saying goodbye.

"Ano ba talaga?" Sinamahan niya iyon ng padyak. "I like you,you like me.Myabe,when we reach the ground floor we can admit that it's more than attraction and then we can start planning for the future." "Future?" "Uh-huh.When I say future,what comes to your mind?" He paused. "Babies," maagap na tugon Niya.Napangiwi siya nang ma-realize niya ang kanyang sinabo. Ganoon na lang ang tawa nito. "Me,to.So let's talk about the future."