Dear Future Me Letters Novels & Stories

Kinabukasan, pumasok ako nang mas maaga. May hawak akong envelope—resignation letter. Matagal ko nang pinag-isipan ‘to, pero ngayon lang ako nagkaroon ng lakas. Nilagay ko sa mesa niya bago pa siya dumating. Sumulat ako ng maikling note sa ibabaw: > Thank you for everything. I just need to find myself again. Pagdating niya, nasa desk ko ako. Binuksan niya ‘yung envelope.

Malakas ang kabog ng dibdib ko habang sinisimulang basahin ang laman ng sulat. Kilala ko ang sulat-kamay ni Chairman kaya walang duda, siya ang simulat nito. Dear Kleer, How are you? I am optimistic that this letter will find its way to you. I've spent the past four years searching tirelessly for any trace of you since your sudden disappearance. My heart is constantly praying for your safety and well-being.

Kundi dahil sa bigat ng damdaming matagal na niyang kinikimkim. Napatingin siya sa drawer. Dahan-dahan niya itong binuksan. Andoon pa rin ang luma niyang ballpen, at ilang pahina ng stationary na ginamit niya noon sa therapy. Isa-isa niyang binunot ang papel, huminga nang malalim, at saka nagsimulang magsulat. My Dearest Renzo, I don’t know how to begin this letter. I’ve written it over and over again in my head, but it always ends in tears—silent admissions to myself that I’m not brave enough to face you.

Pansin kong parang handa na itong umalis. "Hurry up at papasok na tayo sa opisina." Nakangiting ani Mommy sa akin. Dahan-dahang bumalikwas ng bangon. Ang ganda ng gising ko sa araw na ito. "Muntik ko ng makalimutan, Mom." "It's okay, anytime pwede naman tayong pumaroon. Ipakilala pa kita sa ilang mga boards, kailangan nilang makilala ang kanilang future CEO."

Lihim akong napmura at akmang lalabas na ako ng kwarto para hanapin siya ay napansin ko ang isang nakatupi na papel na nasa ibabaa ng nightstand. Did she leave me?! Dahan-dahan akong lumapit sa nightstand at nanginginig ang mga kamay ko habang kinukuha ang papel. Umupo ako sa kama at dahan-dahang binuksan iyon. Dear Rhys, Hi, I'm writing this letter to say goodbye, Rhys. I have a heavy heart while writing this letter. It's hard for me to let you go but I can't bear to watch you lose your concentration on your studies. I can't bear watching you stain your clean record for me that's why I decided to leave you. I know I'm selfish but in doing this for us.

may bahid na iritasyon na wika ko. Tumawa siya. "Just kidding. Pero promise. Hindi na ako mag-i-entertain ng ibang girls. Kasi para sa 'kin, ikaw na ang future ko." Future? "Siguraduhin mo lang. Dahil kung hindi, magkakapatayan na pero kukunin ko talaga sa 'yo ang bracelet ko. Matulog ka na nga. Matutulog na rin ako." "Actually, tumawag talaga ako para mag-goodnight. At marinig na rin ang magandang boses ng future girlfriend ko."

Napangiti ako at binasa ang nakasulat roon gamit ang sulat kamay ni senyorito. "How's the first day of school our future RN? Is it fun? Are you still scared? Just believe in yourself, baby, and don't be too hard on your self, okay? You will get there soon! Goodluck on your second day. I love you always! Have fun at school and eat the chocolates! Researchers says it can boost your energy and improve brain function."

gayong magkaibigan naman sila nito sa Facebook. Madali nitong binuksan ang kanyang messenger upang tingnan kung may nga mensahe ba ito patungkol sa kalagayan ng kanyang ama, subalit, wala man lamang mensahe ang binata sa kanya. Ang huling palitan nila ng mga mensahe ay tatlong taon na ang nakalilipas. Galit ang naramdaman ng dalaga sa mga sandaling iyon. Para bang gusto nyang magsulat ng libro tungkol sa binata at pa ulit ulit na patayin ito. Lalo pang nagtanim ng sama ng loob ang dalaga ng malaman niyang ito na ang Chairman ng kanilang kompanya. Dali dali itong nag message sa binata. Puno ng poot at galit ang kanyang napakahabang mensahe. Gustong gusto na nitong sugurin ang binata. Maya ma

That's why I immediately grab my phone and texted my mom. To: Mom I'm sorry, mom. Umuwi na ako. I'll just meet my future husband the other day. I am not feeling well. Buti nalang talaga nagdala ako ng sariling kotse papunta rito. Alam ko kasing kapag nasa iisang sasakyan kami, puro tungkol lang sa future husband ko ang idadaldal ni mommy. Argh! That future husband of mine na kahit pangalan ay hindi ko alam.

Kitang-kita sa malalaking LED billboards ang kanyang pagsusumamo kay Prim na patawarin na siya nito. Napahinto ang ilang mga sasakyan upang basahin ang isang tila mala-MMK na love letter ng isang CEO sa kanyang pinakamamahal na asawa. It is an open letter. It is a humble peace offering that he hoped, Prim would be able to reconsider. “Dear Prim, I know, I broke the promise I made. For an instant, I was a dumb. However, this dumbfool asks for your forgiveness.