Death Quotes For Mother นิยาย & เรื่องราว

tinignan ko siya ng seryoso. “Where is she?” tanong ko sa kaniya. “Where is she?!” “She’s already dead!” sigaw ni dad. “Nung tenth birthday ni Noah,” wika ni dad. Napalunok ako at napatinginsa letter kung saan may bahid ng dugo ang papel. “What did you do to her mom? What did you do to her?!” sigaw ko sa kaniya. “Did you kill her?” ayaw naman niyang sumagot, pero kita ko sa mata niya ang takot niya.

he replied lazily and dropped the call. Tila ito batong nakatulala sa screen tapos ay binalingan siya, “Mu mother died in my hands,” anito sa kanya, “It's not as simple as she died in my hands, but it was more than the fact that I killed her.” Nanlaki ang kanyang mga mata. Bahagya siyang napaatras sa kinauupuan.

Maaaring mali lang ang impormasyong nakukuha nila. “His mother is dead, Nathalia. Matagal nang namatay ang kaniyang ina. His mother was pregnant when she died! He has an unborn sister... at alam mo ba kung saan namatay ang kaniyang ina?” Hindi ako nakapagsalita. Mom stared at me like she’s asking me to get ready for what I’m about to hear. “In the same hospital where your father’s working... maaaring isa iyon sa dahilan kung bakit niya tayo gustong paghigantihan!” Natulala ako sa kawalan. Hindi ako makapagsalita.

Mom said. I looked at her as she looked so pale in her black dress. Sa pagkakaalam ko'y ngayon niya lang ako kinausap at ganito pa ang maririnig ko sa kaniya. "Is that what's on your mind right now, Mom? The inheritance?" "Treve... anak." May dumaang pait sa mga mata niya. She doesn't understand me. Yes, her husband died, but she didn't know what it was like to be grieving two people at once, from entirely different corners of your heart.

Marry Mom died because of a worse stage of some cancer, a lung cancer to be specific. We were all crying and mourning for her sudden death, but the most painful weep I've heard is from my dad. He didn't just lost our mom, her wife, but rather he lost his other half. His almost whole world.

Naging mga pilantropo ang pamilya Jensen matapos akong mamatay—baka gusto nila itong gamitin para makontra ang masamang karma na naipon nila sa nakalipas na mga taon. … Death anniversary ko na naman. Nagtipon ang mga kapatid ko sa pahingahan ko. Suot pa din ni Eugene ang scarf, na naluluma na ngayon matapos mahugasan ng ilang beses. Sariwang bugkos ng mga bulaklak ang inilagay sa lapida ko, na nilinis. Naramdaman ko ang kaluluwa ko na naging transparent. Mukhang hindi ko na kailangan manatili ng matagal sa tabi nila.

, "Ang sabi niya sa akin ay hindi. Itinago ng mga ito ang lahat dahil nais nilang malayo sa buhay na mayroon sila" "Paano, paanong nawala ang Mama'?" "Taon ang lumipas, Jacintha. Hinayaan ko na kayo ng Mama' mo, ayoko nang ipilit sa kanya ang ayaw niya. Hanggang isang araw ay tumawag siya sa mansyon, nais niya akong makita kasama ka, we set date pero hindi siya nakapunta. I tracked her down pero wala na, she was killed the same day as Audrey's"

At ngayong gabi ay sasalang ako sa entablado upang makakuha ng impormasyon sa taong pumaslang sa Nanay ko. Sinister's mom told me that my mom deal with a devil that leads her to her death bed at yun ang dahilan kung bakit hindi pa rin natatapos ang paghihiganti ko. Akala ko tapos na ang lahat kapag napasakamay na namin si Mrs. Creige ngunit nagkamali ako dahil mayroon pa palang nakabanggang mabibigat na tao si Mommy bago pa siya bawian ng buhay.

At dahil nakabaon pa rin ang kalungkutan sa puso ni Phoenix ay agad na tumulo ang ilang butil ng luha sa mga mata niya. “I'm sorry for your loss, Phoenix. It must be hard for you, but everything happens for a rea—” “No, Cathy, no!” putol ni Phoenix. “My mother's death was unexpected. She died because someone took her jewelry. Hindi mamamatay ang mommy ko kung walang nagnakaw ng mga iyon.” “May lead na ba kung sino?” tanong ni Cathy habang matamang nakatingin sa mga malungkot at lumuluhang mata ni Phoenix.

“I saw her smiling at me. Like she didn’t care that she’s dying… like she’s happy of what happened.” Napatakip ako ng bibig ko at nakita kong naiyak na rin si mama. Agad niyang nilagay ang platong hawak niya sa kama at niyakap si Toneth. “She was so happy tita that it hurts kasi iniisip ko, bakit? Bakit ngumiti si mommy no’n? Is she happy that she’s dying?”