Novel & Cerita Death Quotes For Mother

Tuluyan nang nasira ang mood ni Mommy Corie at tumalikod ito paalis. Muling nagpasalamat si Morgan sa doctor at nagpaalam na ring umalis. Nasa utak pa rin niya ang sinabi ni Yelena tungkol sa pagkakasangkot ng kaniyang ina sa pagkamatay ng daddy niya. Death anniverasary na ng kaniyang ama at nagi-guilty siya, kung totoong sinasadya ang pagkamatay nito, ang haba ng panahong nakahimlay ito nang walang hustisya.

It has been two months since my mother passed away due to cancer, brain tumor. Since then, my life, especially my daddy's life, has become miserable. He's always drunk and locking himself inside the house. I often hear my Dad's agony at night from their room. I wish I could comfort him, but how? Even me I can't fully accept that Mom has really left us. My heart was ripped into pieces because of too much pain and I felt suffocated.

THE MOST PAINFUL GOODBYE was definitely the unexpected death. Ilang mga araw nilamayan si Mama sa aming bahay at hindi ako umaalis sa tabi ng kaniyang kabaong na mayro’ng dalawang sisiw sa ibabaw. Nakakulong na ang adik na pumatay kay Mama ngunit para sa akin hindi pa iyon sapat na parusa para sa kaniya. Buhay pa siya pero pinapatay na siya puso at isipan ko. Gusto kong masunog ang kaluluwa niya sa impiyerno at pagdusahan niya ang kasalanang ginawa niya. Nagkaro’n ng misa bago kami pumunta sa sementeryo para ilibing si Mama sa kaniyang huling hantungan.

"...sabik akong magkaroon ng Ate. Kaya nga excited akong makilala 'yong anak ni Dad pati 'yong asawa niya." "Hindi kaya magselos niyan ang Mommy mo?" nakatawang sabi ko sa kanya habang inaayos ang mga ginamit ko. "Mom died when I was twenty years old. She was diagnosed stage four colon cancer." "Sorry Jas--"

Maraming puntod ang naririto sa sementeryo, at ang ilan sa mga ito ay lumang-luma na, halos nawala na ang mga letra, at tinutubuan na ng lumot ang mga bitak ng bato. Habang tinitingnan ang tanawin, naramdaman niyang parang may pumipiga sa kanyang puso, puno ng hindi maipaliwanag na lungkot at dalamhati at pangungulila. Ngayon ay araw ay ang death anniversary ng mommy niya. Isang araw na napakahalaga para sa kanya. Ngunit ang araw na ito ay ang araw na labis na nagpapabigat sa kanyang puso.

"I just want to be happy and enjoy myself. Is it that bad? Your mother left me. She died while I'm away for a business trip. I didn't even saw her for one last time—" "That was five years ago! I was only 18 that time! I am now 23! If you're still mourning, I am too! She died in my arms. She died while listening to the song I'm always singing for her. You're not the only one hurting here, Dad." It hurts so damn much, I can't breathe properly with the memory. "I have so many regrets and what ifs too. If you lost your wife, I lost my mother!"

Kill yourself. They think you are worthless. No one believes in you, you're just a headache, extra baggage. Nobody will know when you die, they didn't care for you. You derserve to die. I covered my ears. The noise is getting crowded and louder, let me out. She then forced to grab my hands and looked at me in the eye. "You killed your own mother." -E.I-

Medyo maulap kasi ang langit. "Pwede ko bang malaman kung ano'ng kinamatay n'ya?" "She died in a car accident," saad nitong hindi man lamang ako tinapunan ng tingin. Diretso lang siyang nakatanaw sa malayo. He looks so sad. . . sambit ko sa isipan habang palihim na nakatingin sa kan'ya. "I'm sorry to hear that. Naiintindihan ko 'yung nararamdaman mo," saad ko. Tumingin siya sa akin pagkasabi ko n'on. Lungkot ang mababasa sa gwapong mukha niya. "My mother died too. That's why, I understand your pain." Bumugtong-hininga pa ako pagkasabi n'on pagkatapos ay tumingin rin sa malayo. Pero nakikita ko sa gilid ng aking mga mata na nakatingin siya sa akin.

"San' kana naman pupunta, Asher? Ashera!!" Sigaw ni yaya sakin habang papalabas ako ng mansion. Sobrang stress sakin ang yaya ko, yeah! I only have her when my parents died, siya na ang nag tayong mommy at daddy ko. My mother was died because of masaker 10 years ago together with my younger sister, at ang father ko namatay dahil sa depression 8 years ago. Sa sobrang pagmamahal ni papa sa mother ko hindi na s'ya kumakain dahil sa pangungulila.

I am so fucking in love with her to the point that I am willing to sacrifice everything just to protect her. But protecting her means losing her, and it pains me more knowing that I can’t do anything. Fuck! She’s my everything. I can’t lose my everything. When my mother died, I don’t know what to do. Gabi-gabing umiiyak ang kapatid ko dahil sa pagkawala ni Mama. She was diagnosed with stage four cancer and we don’t know that she’s already dying.