Debut Speech Novels & Stories

Nang tumungtong na ako sa podium, hindi ko maiwasang kabahan habang hinahawakan ko ang aking phone dahil dito nakasulat ang aking hinandang mensahe ngunit kanina hindi pa naman ako kabado, ngayon lang ito noong umakyat na ako. When I noticed a moment of silence, I almost experienced a mental block. Actually this is my first time speaking with this kind amount of people. Mas sanay pa kasi akong magsalita pag sa conference room tutal piling tao lang naman iyong kasama namin. I cleared my throat first while looking the message that I've made for a while. "Magandang buhay sa ating lahat," I greeted while politely looked at the audiences. "First of all, I would like to express my empathy to all o

I stood at the podium, facing a sea of eager faces nang tawagin na ako ni Levi para mag speech at ipangampanya sila ng mga kasamahan niya. Ngayon ay sa City lamang kami mangangampanya, bukas ay sa iba't-ibang baranggay at lugar na. Araw-araw ay isa o dalawang baranggay ang pupuntahan namin. The sun was setting, casting a warm glow over the crowd gathered in the town square. The air was filled with anticipation and excitement as I began my speech. "I stand before you today not as just a girl from this town, but as a voice for change, a beacon of hope," My voice echoed passionately. "I believe in Mayor Levi. I believe in his vision for our city, and I believe that together, we can make a diffe

hindi siguradong sabi ni Mom. "Uhmm, okay naman po yung studies ko. May tinatapos na lang po kami bago gumraduate," I said to them. "Ay oo nga pala malapit ka na din mag-debut. May balak ka ba sa debut mo?" biglang sabi ni Mom. "Wala pa po akong balak. Siguro simple celebration na lang po. Ayaw ko din naman po ng grand debut," with a smile in my face. Hindi ko naman kailangan ng grand debut. Basta nandoon kayo masaya na ako.

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

Halos lahat ng naroon ay masaya sa espesyal na okasyon na iyon. Tumapat na si Uncle sa mic at sinimulang mag speech. "Greetings, everyone! I want to express my gratitude for accepting me as the new CEO of Dela Vega Corp. This is a tough job but I will assure you that I will do my best to create a healthy and reliable environment for the benefit of the common good and for providing good services to our valued customers. Let us all strive for a better future! For more successful years in the business industry!" Nagsipalakpakan ulit ang mga bisita at bumalik na sa tabi ko si Uncle.

hindi ko na naituloy nang pinanlakihan niya ako ng mata. "Pupunta tayo sa ligtas na lugar at doon ko ipapaliwanag ang lahat, huwag lang dito." Masungit na aniya. "Sandali!" Lumapit pa ako sa kanya, "Hindi ba pwedeng bumalik na lang tayo sa E-Earth at doon mo ipaliwanag ang lahat? Today is my debut celebration and I should be there!" Even without Mom and Dad, my debut will still happen. Of course the place, the guests, and the debut itself are all set! What must I do to get myself out of here?

Sabi niya habang may naka-set na malaking timer sa kanyang laptop saka humalukipkip sa akin. Umawang ang labi ko. “T-teka lang naman!” Nakadalawang speech na ako nang sumapit ang alas dos y media. Every speech has a lap and a break to prepare myself. I was about to start my third speech on the stage when the bell rang, hudyat na recess na ng mga Junior. Ito na nga ang sinasabi ko kanina, mabilis na napuno ang paligid ng mga nagtatakbuhan at naglalakda na estudyante. And as usual, I was distracted, I lost my focus kaya ang speech ko ay naging sabaw.

Sunod naman ay yung isang babaeng organizer at iginiya kami sa ibabaw ng stage. Nakangiting bumitiw muna ako kay Isaac para makapagbigay ito ng speech. "Distinguished guests, ladies and gentlemen, good evening," sabi nito nang matapos na ang mga palakpakan at hiyawan ng mga bisita. "As you all know, this party is not only for my wedding, but also to celebrate the debut and christening of The Alluring Mermaid Cruise, the new 365 meters, 18-deck, mega-cruise ship, which the maiden voyage will begin tonight."

saad nito at binigay sa kanya ang microphone. Kinuha naman niya ito at ngumiti. Kahit nanginginig ang kamay ay hinarap niya pa rin ang lahat. Hindi na kasi siya nasanay na hinarap s maraming tao. Sa tagal ba naman niyang nawala ay nakakalimutin na niya ito kung paano ang humarap at magsalita sa harap ng mga negosyante. “Good evening, ladies and gentlemen. I-i speechless, it's so sudden, so I am not prepared. Thank you, sir… and everyone, enjoy the party.” salita niya sa harap ng lahat.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking dibdib. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang valedictory speech ni Ms. Perez. Let's give her a round of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito," panimula ko habang tinatanguan ko sila.