Novel & Cerita Dedication Messages

“Oh, finally!” Mabilis siyang tumayo at halos tumakbo papunta sa terminal. Kumislap ang maliit na icon na hugis sobre sa screen, menu number zero. Ang tanging paraan para makausap si Jaxen. May limitasyon ang haba ng mensahe sa system, kaya hindi niya kayang ipaliwanag ang lahat sa pamamagitan lang ng sulat. Hindi sapat ang mga salita kung hindi niya ito masasabi nang harapan.

Hanggang ngayon ay di parin kami nakakapag-usap na dalawa through email, messenger o ano pang pweding gamitin pang komunikasyon. Every month ko parin sine-celebrate ang monthsary namin ni Brendon mag-isa. Nagpapadala ako ng mensahe sa mga magulang niya. Kahit walang reply ay patuloy parin ako sa pagpapadala buwan-buwan.

Nakabukas ang kanyang laptop nang biglang tumunog ang mga message notifications. Ilang araw na lang at dadalo na siya sa Montinola family business conference sa BGC. Makakaharap niya ang mga bigating personalidad sa iba't ibang industriya—isang balitang galing mismo kay Hudson Miller. Simple lang ang sagot niya sa message na kakapasok lang: Received. Ding. Mensahe sa phone. Inkstone: Aren't you sleeping yet? Pagkatapos ay biglang na-retract ang message.

Iniwan akong tulala. Pero bago siya tuluyang makalabas, nalaglag ang hawak niyang folder sa mesa. Naiwan. Binuksan ko ito, dala ng reflex. At doon ko nakita ang nakasulat sa unang pahina: PROJECT REDEMPTION A Marketing Campaign for Phoenix. Sa ibaba ng proposal, may subtitle: “Dahil lahat ng nasaktan, may karapatang muling magmahal. Kahit minsan lang.”

Agad kong binuksan ang message. “Hi, Everisha! Thank you for the invitation. I’d love to attend your event. You don’t have to pay me anything, but I have one request: please provide security for me. I just want to make sure everything runs smoothly in case people get too excited. Let me know if that’s okay!”

Ang mensahe ay puno ng pasasalamat at pagmamahal. "Dianne, salamat sa pagiging matatag at sa walang sawang suporta mo. Alam kong hindi mo kailangang pagdaanan ang lahat ng ito, pero nandiyan ka pa rin. Mahalaga ang bawat desisyon na ginagawa ko ngayon, ngunit ang pinakamahalaga ay ang pagkakaroon ng partner na katulad mo. Huwag mong alalahanin ang negosyo, kailangan ko lang ng lakas mo sa mga araw na ito. Salamat sa pagiging sandigan ko."

Support n'yo pa rin ako sa susunod ko na mga isusulat na books. This book is dedicated to K. D. who became my inspiration. I know you're in a better place now. Hindi kita makakalimutan. Sayang never tayong nagkaroon ng chance na magkakilala. We'll always love you! 🤍🤍🤍

paumanhin ko sa kanya. "Okay lang po, Ma'am. Pinapasulatan pala ng dedication ang bulaklak, Ma'am. Heto raw po ang mga salitang isulat niyo," iniabot ni Jenny ang isang papel na may nakasulat na dedication para sa taong pagbibigyan ng bulaklak. Nabigla ako nang mabasa ko ang nakasulat sa maliit na papel at kung kanino galing iyon at kung sino ang pagbibigyan. Para kay Sandy ang mga bulaklak at nanggaling naman ang sender kay Uriel na may kasama pang sweet messages.

Kasunod noon ang isang message. [Hi, Ma’am. I’m Finn~]

Kumunot ang noo ni Bastian, nag-type siya ng isang mahabang mensahe pero binura rin niya ito ng tahimik. Pagkalipas ng sampung minuto. Sa wakas, nakapagpadala siya ng mensahe. [Kung may gusto kang sabihin, sabihin mo na lang.] [Salamat sa damit at salamat din sa pagtulong mong ayusin ang manuscript ko. Magtatrabaho akong mabuti para makasabay agad sa marketing ng World Group.] [Paano mo balak akong pasalamatan? Sabihin mo.]