Dedication Sentence Mga Nobela at Kwento

“Thank you. It’s such a pleasure to be here. Alam niyo, giving back is part of who I am. My family taught me that.” Napangiti ako nang mapait. Of course she’d say that. Lumapit ang huwad na Aelice sa stage, confident, parang nasa sariling mundo. “And I’d like to dedicate tonight’s donation to those who inspire me–especially the people who tried to be me but failed miserably.” “Ohhh…” May mga napatingin sa akin. Ngumiti siya nang mapanlait. “Some people just don’t know their place.”

The crowd went silent when they heard the sound of the guitar. “This song is dedicated to the girl who is with me now,” he glanced at me and smiled. “This is for you.” Save your smile, everything fades through time. I’m lost for words, endlessly waiting for you. Stay with me, yes I know this can’t be. As the morning comes, I’ll say goodbye to you when I’m done. Through the sun…

Binitiwan niya ang isang important dialogue na talagang tumatak sa kaibuturan ng utak ko ngayong gabi. "Possession destroys love. Devotion protects it," seryosong pahayag ni Kendiel habang itinuturo ang kaniyang baso sa direksyon ko. "Kapag possessive ka, Jeriel, binabakuran mo ang isang tao dahil sa sarili mong takot na mawala siya. It's selfish. Pero kapag devoted ka, binibigyan mo siya ng kalayaan na lumipad dahil alam mong sa dulo ng araw, ikaw pa rin ang kaniyang uuwian. Devotion means you are willing to suffer just to make sure she thrives."

kung sakali na hindi ko mapaunlakan wag nila ako pilitin. "Ikaw ulit ang napipisa, Suzzete... alam mo kapag ako nag-retiro hindi imposible na ikaw ang pumalit sa pwesto ko dahil kitang-kita ng lahat ang dedikasyon mo sa trabaho." Hindi naman talaga dedikasyon ito para akin kung kasalukuyan lang din ang paguusapan, noon pwede pang masabi. Sa ngayon nagtatrabaho lang ako para mabuhay at wala naman akong ibang pinagkaabalahan kaya sa trabaho ko ibinunuhos lahat ng oras ko.

“This award isn’t just for me. It’s for everyone who believes in doing the impossible. And tonight, I dedicate this to someone special... someone who reminds me every day that real strength comes in quiet ways.” Namula ang mukha ni Hannah. Hindi nito binanggit ang kanyang pangalan. Pero alam niya. Para sa kanya ang mga salitang iyon. “Why do I feel like that speech was directed at you?” Mera teased from beside her. Pabirong inirapan niya si Mera. “Hindi naman siguro,” sagot niya, kahit hindi maiwasang muling tumingin kay Zach habang nagpapatuloy ito sa pagsasalita.

Nang makaayos na ang mga ito ay ngumiti ito sa akin. Pinanuod ko kung paano ito humawak sa mikropono. Hindi ko mapigilang mapangiti, na-miss ko kasi talaga ang makita itong ganito. Tumikhim ito bago magsalita. "Tonight, magsesenti muna tayo and I would like to dedicate our first song sa mga taong gustong-gusto nang maging masaya kahit na mailap pa iyon sa kanila," sabi nito bago sumulyap sa akin.

Mahirap na lalo pa’t parang nasa starting line pa lang kami ng kasunduan. Pero, wala namang masama kung susubukan namin. Ngayon, walang kontrabida, so why not give it a try? Basta ipakita lang niya na dedikado siya. Hindi masama kung bubuksan ko ang pinto ko para sa kanya. “Wag ka na, e! Kaya ko ang sarili ko. Balik ka na sa kotse!” I gracefully shooed him.

Kaya ipinadala ko si Cora—isang taong maasahan, matalas at walang takot na dumaan sa kahit anong impiyerno para lang maisakatuparan ang mga utos ko. Inisip ko ang huling pag-uusap namin ni Cora. Kitang-kita ko ang dedikasyon sa kanyang mga mata, isang dedikasyon na bihirang makita sa sinuman. Alam kong hindi siya bibitaw hanggang magtagumpay siya, pero bilang isang lider, hindi ako dapat magpadala sa kumpiyansa lamang. Lagi kong isinasaalang-alang ang bawat galaw, ang bawat posibilidad ng pagkakamali.

dagdag ko, “thank you for trusting us with your most precious moments. We hope this place becomes part of your beautiful memories.” Saglit akong napahinto. Beautiful memories. Sana nga. “Love is a choice,” dagdag ko, bahagyang nag-iba ang tono ko. “And tonight, we celebrate that choice.” May bahagyang pagtingin sa akin si Helen. Alam kong alam niya ang lalim ng mga salitang iyon. “So once again, congratulations. May your marriage be filled with honesty, respect, and unwavering commitment.” Unwavering commitment.

Lee Chan. Pagkatapos uwian na. Kasama ang sampung million ko! Witwiw. Akin ka bebe ko! “And it will take commitment, to hold true to the journey you both have pledged to today.” Father… Napabuntong hininga ako. Kung tunay ata tong kasalan na ito sobra akong maiiyak. Ganto pala ang sinasabi ng mga pari. Commitment. Malakas ang salitang yan. Nakakakonsensya no Jeff?