Deep Quotes About Self 소설 & 이야기

Masama siguro talaga ang loob niya dahil wala man lang akong sinang-ayunan sa mga sinabi niya. Alam ko namang nasasaktan din siya pero ito ang tamang gawin. Kung gusto kong patunayan ang sarili ko, dapat matuto akong mabuhay nang mag-isa. Kung ayaw kong masabihan na isa akong gold digger at yaman lang ni Arc ang habol ko, dapat kaya kong buhayin ang sarili ko. Bawal akong umasa sa ibang tao. At mas lalong hindi ako dapat umasa kay Arc.

"Change you? Why would I want to change someone who is clearly good at being himself?" "Because sometimes being yourself is the armor you hide behind," sagot niya, malumanay. "And sometimes that armor is not enough." Hindi ko alam kung anong eksaktong ibig niyang sabihin, pero ramdam ko na may hinuhugot siya na mas malalim pa sa dinamika namin. Para sa isang segundo, napuno ako ng galit—galit na ang lahat ng effort ko, ang pride ko, at ang mga naiwang pangarap ko ay parang possibility lang na mahuhulog sa isang mundo na hindi ko kilala. Pero kasunod ng galit, may maliit na curiosity. Ano ba talaga ang nasa likod ng mga mata ng taong ito? Ano ang dahilan niya para gumawa ng ganyan?

"Pero kung ikaw ang nasa posisyon ko... siguradong gugustuhin mo rin ibigay ang nararapat na hustisya para sa mga mahal mo." "Alam mo kung bakit ganiyan ang mindset mo? Dahil nakakulong ka sa madilim na nakaraan." Hindi siya kumibo. "Palayain mo ang sarili mo sa dilim, Adam. Sa literal na sitwasyon nga lang, e, 'di ba? Kapag nasa dilim ka, mahihirapan ka talaga. Pero kapag nagkaroon ng liwanag, 'di ba, ang saya? Ang gaan sa pakiramdam? Gano'n din sa buhay, Adam. H'wag kang mag-focus sa dilim. Lumabas ka. There's something beautiful waiting for you, and you are worthy of every ounce of beauty and light this world has to offer."

"Be gentle with yourself, Ma'am. You only have you. If you will not love yourself, who else will? In this life, there are lessons that we need to learn the hard way. But it's okay, life is like that and we need to deal with it. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang mga bagay na hindi naman talaga dapat pinipilit." Tahimik akong umiiyak habang nakikinig kay Kuya. Inabutan niya pa ako ng tissue at hinayaan lang na umiyak. He let me cry without judging. Madami pa itong sinabi sa akin at lahat ng sinabi niya tama. This past few years I was so focused of the pain, the trauma, the fear my experience caused me. I'm so focused on remembering my past that I forgot I still have my future. I'm so focuse

You don't own it. You don't finish it. You just keep finding your way through it—together—until even the darkest nights start making sense because someone is there beside you, pointing at the same stars, saying: "Look. We're still here." Imagine yourself beneath a vast, silent sky, holding the timeless wisdom of Socrates—urging you to truly examine your soul. Feel the gentle encouragement of Confucius' words: "It does not matter how slowly you go, as long as you do not stop." These truths invite you to start your own journey of discovery, patience, and resilience. No matter how slow your steps seem, each one brings you closer to understanding what truly matters. So, are you ready to take tha

"Because for the past six months, I lived in that huge building but I felt like a ghost. I realized that all the money and power in the world mean nothing if I can't look at myself in the mirror because I broke the only person who saw me for who I really am." Lumapit siya sa akin, sapat na para maamoy ko ang ulan at ang pamilyar niyang scent. "Sef, hindi ko inaasahan na mapapatawad mo ako ngayon. O bukas. O sa susunod na taon. Pero hayaan mo akong maging ganito. Hayaan mo akong maging maliit sa paningin mo, dahil doon ko lang nararamdaman na nagiging totoo ako. I don’t want to be the CEO of San Real right now. I just want to be the man who takes care of you."

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

Bark when you see the circuits has no space for you to fit in. Hayaan mo na lang si Logan. Mas mabuting isipin mo rin ang sarili mo minsan. Don't be so selfless. Maging selfish ka rin minsan. Invalidate your feelings. Invalidate your opinions. Just go away. 'Yong hindi ka nila makikita. Find help as long as possible.

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bawat salita. “What matters,” dagdag niya, mas mahinahon ngayon, “is who you become when no one is there to define you.” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa mikropono. “I built myself,” diretso niyang sabi. “Not for validation. Not for revenge. But because I refused to stay where I was underestimated.” Ang mga salitang iyon ay parang direktang tumama sa mga taong kanina lamang ay nagdududa.