Novel & Cerita Deep Quotes About Self

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

Bark when you see the circuits has no space for you to fit in. Hayaan mo na lang si Logan. Mas mabuting isipin mo rin ang sarili mo minsan. Don't be so selfless. Maging selfish ka rin minsan. Invalidate your feelings. Invalidate your opinions. Just go away. 'Yong hindi ka nila makikita. Find help as long as possible.

"Sabi mo nga, lahat tayo may mga sugat. Ngunit, ang pagiging tapat sa sarili, yun ang pinakamahalaga. Hindi ko kayang tanggapin ang isang tao na hindi buo sa sarili niya." Sa mga salitang iyon, para bang nagkaroon ng liwanag sa gitna ng kanilang relasyon. Natutunan nilang tanggapin ang kanilang kahinaan at ang mga bahagi ng kanilang sarili na hindi nila kayang ipakita sa iba. Nagkaroon sila ng isang malalim na pag-unawa na hindi nila kailangang maging perpekto o walang mga kahinaan para maging buo sa isa’t isa.

May pilit na iniiwasan pero iyon at iyon pa rin ang ginagawa na nagpapalabas na pinagmumukha lang nating tanga ang sarili. I felt use, stupid and worthless just because of my own shallow mind.

Sa huli, mapait siyang ngumiti, hinubad ang jacket, niyakap ito, at naglakad pauwi. Ang pinaka-kalakasang meron siya ay self-awareness. At ang pinaka-kahinaan niya, ay self-awareness din. Dahil kapag alam mong hindi mo kayang sabayan ang isang tao, hindi ka magiging matapang para magmahal. Kaya ang tanging magagawa niya ay manatili sa madilim na sulok, maghilom mag-isa, at maghintay na gumaling ang mga sugat na tinamo.

Hindi ko alam kung gusto kong lumayo dahil natatakot akong mas mabasa niya pa, o kung gusto kong manatili para marinig pa ang mga sinasabi niya. "If you feel exhausted when you feel that they can't see your worth, know that your value isn't defined by anyone else's view. You deserve to rest and be with people who genuinely see and appreciate you," patuloy niya, at sa bawat salita, parang may biglang gumaan sa loob ko. "People like me," dagdag niya.

Hindi siya sumigaw. Walang dramatic scene. Mas tahimik pa sa inaasahan. Pero mas totoo. Lumapit ako at niyakap siya. Hindi mahigpit. Hindi desperate. Just enough. “Hindi ako umaalis,” sabi ko. “Hindi ko lang alam kung paano manatili nang hindi nawawala ang sarili ko.” Hinawakan niya ang likod ko. “Then find yourself,” bulong niya. “And if you still want me after… I’ll be here.”

Napabuntong hininga na lang ako bago sumagot sakanya. "Ano ka ba naman? Hindi kita iiwan kasi kaibigan mo ako, hindi ba? No perfect human in this world depende na lang sa paningin mo sa iyong sarili kasi ang mahalaga lang naman sa buhay ng tao ay ang ang magpakatotoo at tanggapin ang mga nakalipas na at kasama na doon ang lungkot at saya." Ang medyo ewan kong payo sakanya tapos bigla niya na lamang akong niyakap.

"Mainit na mainit din." Namula siya sa mga iniisip pinilit niyang ipikit ang mga mata sabay dasal na sana mawala kung ano mag kahalayang iniisip niya. "Maawa ka sarili mo self, hindi ba't nahimatay ka gabi sa sobrang ka libogan mo." mahinang bulong niya sa sarili at binaon ang mukha sa leeg ng lalaking walang kamalay malay na hinahalay na niya ito sa isip niya.