Novel & Cerita Deep Quotes About Self

I mean, genuinely. Nagbubulag-bulagan ako noon, binalewala ko ang lahat na animo'y parang hangin ang mga nakikitang kong posibilidad. Nagbibingi-bingihan ako noon, hindi ko pinakinggan ang lahat ng mga payo nila lalung-lalo na ang pagbabanta ng sarili ko. That's why I realized that one is truly deaf not because she can't hear other people but she can't hear herself. I was blinded and I was deaf, but the good thing is all of it came in temporarily.

Nagulat nalang ako nang dahan-dahan niyang hawakan ang magkabila kong pisnge upang punasan ang luhang natuyo bago ako nagawang ngitian dahilan para bumalandra sa akin ang dimples niya. "You know what, loving yourself is the most important thing in the world." He smiles and caresses my hair, "And learning to appreciate yourself is what makes you who you are." Waylen added along with his soothing voice. Parang may kung anong bumabara sa lalamunan ko nang sabihin niya iyon bagay ng sunod-sunod na paglunok ko. "But in order to do that, you have to reflect on yourself. You have to freshen your mind and understand every situation in your life." He continued causing me to bring back all the worst p

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

Alam ko namang alam niya kung ano ang ibig kong sabihin. " May sarili kang prinsipyo meron din ako. Hangga't hindi mo nasasaktan ang sarili mo at wala kang naapektuhang ibang tao sa mga desisyong ginagawa mo, walang mali. Malaki ang tiwala ko sayo, basta ba self love at pangarap wag mo yang kakalimutan" Tumango ako sabay iwas ng tingin sa kaniya. " Kring" sambit ko

"Ano?" "Maghiwalay tayo—hindi bilang galit, kundi bilang pahinga. Baka pareho tayong kailangan muna ng espasyo. Hindi ko sinasabing tapusin na. Pero kailangan ko muna hanapin ang sarili kong halaga—kahit wala ka. At baka ikaw rin, kailangan mong linawin sa sarili mo kung saan ka talaga masaya."

Marami pa akong kailangang abutin para lang masabi kong successful na ako sa buhay. Kahit pa sabihin na mayaman naman ‘tong lalaking nagmamahal sa akin, hindi naman ibig sabihin no’n ay hahayaan ko na lang ang mga pangarap ko. “Why? Wala namang masama kung mag-enjoy ka, Elizabeth. Hindi mo dapat pini-pressure ang sarili mo.” Tama siya. Hindi ko naman dapat pini-pressure ang sarili ko, pero kasi ay sarili ko na lang ang maaasahan ko. Kung hindi ako gagalaw, sino ang gagawa?

"People always have their choice and path to take. Kung depressed ka ay may pamimilian ka pa rin. Ang magpakatatag o magpadala sa hirap. Alam kong hindi lahat ay kayang magtago ng emosyon. But taking your own life because of pain won't justify the sin you committed. It's all selfishness. Ang mga taong gano'n ay hindi man lang nag-iisip ng matino. They don't know that taking their own lives won't end their suffering. Mas lalo lang nitong dodoblehin ang paghihirap nila….sa impyerno." "What the hell do you know about those things? Aren't you a self-centered person?" Tumayo siya at tiningnan akong mabuti. "It seems that you misunderstood me--well, most people, anyway. May mga oras na makasarili

' pagsasaway niya sa sariling naisip. Alam niya sa sarili niya minahal siya ng totoo ni Matthew. At walang halong pagkukunwari ang pinakita nito sa kanya. Ito ang pinanghahawakan niya sa sarili na kahit kailan ay hindi nito magawang saktan ang damdamin niya. 'Kaya kalma lang self, masyado ka lang nag ooverthink', kastigo niya ulit sa sarili na kung anu- anu na lang ang naisip. Inabala niya na lang ang sarili sa pagmamasid sa paligid. Lalo na sa magandang pagkakagawa ng kanyang miniature waterfall kung ituturing.

Automatic naman na mae-excuse kami kasi may record kami sa Infirmary. I smiled. For a moment, it's like this day taught me one thing. That I shouldn't force myself to be okay or to be ready for other's opinion. Because what matters the most, is my own opinion. Not anyone's. Kasi ako ito. Mas kilala ko ang sarili ko. Anuman ang piliin kong desisyon sa buhay, parte iyon ng pagiging ako. Natawa ako nang maalala ang pinaglalaban ni Nexus tungkol sa pag-absent. Napatingin ako sa kaniya na tahimik pa ring natutulog.