Deep Quotes About Self Novels & Stories

pambabasag ko ng katahimikan. Hindi siya nagsalita kaya dinagdagan ko. She just keep looking at her cup that's now empty as if she's thinking of what I'd just said. “Selling yourself to other people will not make you happy. Kumikita ka nga ng malaki pero mag-iiba na tingin mo sa sarili mo. You'll feel disgusted that you couldn't even look at yourself in the mirror. Money is everywhere, Ana hindi pinupulot pero kinikita sa tamang paraan o trabaho,”dagdag ko.

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bawat salita. “What matters,” dagdag niya, mas mahinahon ngayon, “is who you become when no one is there to define you.” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa mikropono. “I built myself,” diretso niyang sabi. “Not for validation. Not for revenge. But because I refused to stay where I was underestimated.” Ang mga salitang iyon ay parang direktang tumama sa mga taong kanina lamang ay nagdududa.

Ngumiti ito at nag-umpisang gumawa ng sarili nitong tsaa. Halos masamid siya matapos maka-recover sa tagpong iyon. Wala siyang naintindihan sa mga sinabi nito dahil panandaliang nag-shut down ang utak niya. She thought something would happen but unfortunately... 'Hoy fortunately yun!' sermon niya sa sarili nang may nangahas na parte ng kanyang utak na magnasa sa lalaking ito. 'Tumigil ka self! Kelan ka pa naging ambisyosa?' Wala sa sariling ininom niya ang tsaa, hindi na rin niya ininda kahit medyo mainit pa ito. Basta ang kailangan ay maikalma ang mga sarili.

natapos ko rin. Hindi pala talaga madali ang manahi, pakiramdam ko bawat tusok ng karayom sa tela at pagdugtong ng sinulid ay parang takbo lang rin ng buhay. Paulit ulit kang masasaktan, paulit ulit mo ring susubukang maging buo, maging matatag, pero at the end of the day, you’ll see the worth of your will to build your better self. Hindi dahil magaling ka.

Kitang-kita nya ang lungkot sa mga mata nito at ang patuloy na pag-agos ng luha. "Now, listen to me, Ate. Gawin mo ang pagpapalaya sa sarili mo, hindi para sa amin kung hindi para sa sarili mo. You deserve to be happy. Hindi mo naman kailangan ibigay ang buong tiwala mo. Kailangan mo lang sila patuluyin. Kung mananatili sila, okay, kung aalis ayos lang. That's the real meaning of life, people come and go, some teach us a lesson while some will walk with us till our last journey. Nasa atin lang iyon kung saan natin sila ilalagay," mahabang pahayag ni Samuel. Muli siyang niyakap ng kambal habang patuloy naman siya umiyak sa bisig ng mga ito.

Inobserhan ko nalang siya ng maigi para tignan kung ano ba talaga ang pakay niya. "Alam mo, you're actually full of mystery. You would actually be shocked when you find out more about yourself." He said while his gaze is still on the book. Nagtataka ako sa sinabi niya at nagugulohan ako. Sa pagkaka-alam ko ay alam ko na lahat kung anong meron sa sarili ko. Ano pa ba ang dapat kong malaman? "Anong ibig mong sabihin? Ano pa bang dapat kong malaman about sa sarili ko?" Nagtataka kong tanong sa kanya.

"Change you? Why would I want to change someone who is clearly good at being himself?" "Because sometimes being yourself is the armor you hide behind," sagot niya, malumanay. "And sometimes that armor is not enough." Hindi ko alam kung anong eksaktong ibig niyang sabihin, pero ramdam ko na may hinuhugot siya na mas malalim pa sa dinamika namin. Para sa isang segundo, napuno ako ng galit—galit na ang lahat ng effort ko, ang pride ko, at ang mga naiwang pangarap ko ay parang possibility lang na mahuhulog sa isang mundo na hindi ko kilala. Pero kasunod ng galit, may maliit na curiosity. Ano ba talaga ang nasa likod ng mga mata ng taong ito? Ano ang dahilan niya para gumawa ng ganyan?

"Pero kung ikaw ang nasa posisyon ko... siguradong gugustuhin mo rin ibigay ang nararapat na hustisya para sa mga mahal mo." "Alam mo kung bakit ganiyan ang mindset mo? Dahil nakakulong ka sa madilim na nakaraan." Hindi siya kumibo. "Palayain mo ang sarili mo sa dilim, Adam. Sa literal na sitwasyon nga lang, e, 'di ba? Kapag nasa dilim ka, mahihirapan ka talaga. Pero kapag nagkaroon ng liwanag, 'di ba, ang saya? Ang gaan sa pakiramdam? Gano'n din sa buhay, Adam. H'wag kang mag-focus sa dilim. Lumabas ka. There's something beautiful waiting for you, and you are worthy of every ounce of beauty and light this world has to offer."

"Be gentle with yourself, Ma'am. You only have you. If you will not love yourself, who else will? In this life, there are lessons that we need to learn the hard way. But it's okay, life is like that and we need to deal with it. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang mga bagay na hindi naman talaga dapat pinipilit." Tahimik akong umiiyak habang nakikinig kay Kuya. Inabutan niya pa ako ng tissue at hinayaan lang na umiyak. He let me cry without judging. Madami pa itong sinabi sa akin at lahat ng sinabi niya tama. This past few years I was so focused of the pain, the trauma, the fear my experience caused me. I'm so focused on remembering my past that I forgot I still have my future. I'm so focuse

"Because for the past six months, I lived in that huge building but I felt like a ghost. I realized that all the money and power in the world mean nothing if I can't look at myself in the mirror because I broke the only person who saw me for who I really am." Lumapit siya sa akin, sapat na para maamoy ko ang ulan at ang pamilyar niyang scent. "Sef, hindi ko inaasahan na mapapatawad mo ako ngayon. O bukas. O sa susunod na taon. Pero hayaan mo akong maging ganito. Hayaan mo akong maging maliit sa paningin mo, dahil doon ko lang nararamdaman na nagiging totoo ako. I don’t want to be the CEO of San Real right now. I just want to be the man who takes care of you."