Demanding In Tagalog Novels & Stories

Hindi ako marunong lumangoy. — SPECIAL SCENARIO —Helliry slow era “Lo, bakit gano'n si Ashray? May kambal ba siya?” Napatawa si Lolo at tinapik sa balikat. “Gano'n talaga siya kapag may gusto siyang sabihin na hindi niya masabi, mataas kasi ang pride niya at lumaking gusto niya ay gusto niya.” Napa 'ah' ako sa sinabi niya.

Kaagad na iwinaksi ng dalaga ang kamay na nakahawak sa kanya at ginawaran ng malakas na sampal ang binata. "You are the best definition of the word desperate. So stop acting desperate towards me." batid ang galit at poot sa mga katagang pinapakawalan ng dalaga. "Pinapanindigan ko lang ang pinangako ko sayo noon." malaki ang hakbang ang ginawa nito palabas sa dressing room niya.

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.

Pagagalitan niya kaya kami? "Jasmine?" nahigit ko ang aking paghinga. Kalma lang, kaya mo yan pagpapalakas ko ng loob sa sarili., "Po?" Natawa si tito Dante. "Kinakabah ka ba? Relax, ako lang ito." aniya. "Hindi ko lang po maiwasan, tito Dante." ani ko at huminfg ng malalim.

“Leigh” “Leigh” “Leigh, totoo ba ang kumakalat na balita?” Umigting muli ang panga ni Leigh at kasabay noon ay ang pangngitngit ng kanyang mga ngipin sa labis na inis. “Shit! Hindi ba talaga nila ako tatantanan? Masyado silang interesado na malaman ang nangyari sa aming dalawa ng halimaw na ‘yon. Sobrang nakakarindi at nakakaubos na ng pasensya ang pangungulit nila!”

“Papa! Papa! Pakiusap!” “Tama na! Tama na! Pakiusap! Pakiusap, tama na! Tama na!” Pagsusumamo ko, halos mawalan na ng boses sa sobrang desperasyon. “Tama na! Huwag si Papa! Huwag niyong barilin ang Papa ko! Pakiusap! Tama naaaaa!”

lang. Nang medyo malayo na kami at kaming dalawa na lang ang nag-uusap, diretsahan ko na siyang sinabihan: "Hindi ako papayag na bigay lang 'to. Humingi ka ng kapalit, kahit ano. Ayoko na laging ganito—binibigyan mo ako ng malalaking bagay nang walang hinihintay na kapalit. Sabihin mo kung magkano ang dapat kong ibayad, pag-usapan natin nang maayos. Gusto kong bayaran ito, kahit paunti-unti. Kasi kung puro tulong lang ang tatanggapin ko, para saan pa ang pagtatrabaho ko? Parang nagiging pabigat na lang ako sa'yo."

Hindi makapaniwala. "Inurong na Ang demanda sakin ate." Nabigla si Ingrid sa ibinalita ng kapatid. "..Ikaw talaga Ang hero ko ate! Sobrang thank you.." Pero Ang alam niya'y Hindi pa sapat Ang ginawa upang bawiin Ang demanda ni Nathalia. Hindi Siya agad nakapag salita at dahang kumawala ng kanyang mga luha. Sobrang pagka galak Ang naramdaman.

"Ah—Patawadin mo ako, patawad! Isa akong walang kwenta! Humihingi ako ng tawad. Please wag mo kong sasaktan!" "Sinasabi ko nga ba, mas masahol ka pa sa baboy at aso." Dagdag pa ni Hector. Halos mag-apoy na sa galit si Damian ngunit pilit pa rin niyang pinipigil ito. Nakangiting pilit habang ininsulto pa niya ang kaniyang sarili

“What do you want as a reward? Name it. Anything.” Mas lalo pang nagningning ang aking mga mata dahil sa kaniyang sinabi. Iba si Byeongyun, e. Galanteng Goliath. “Anything? Really?” Pinanliitan ko siya ng mga mata. “Anything,” pagsisigurado pa niya. Bakas sa kaniyang mukha na kayang-kaya niyang ibigay sa akin ang kahit anong hilingin ko. Ngumiti ako nang malapad nang maisip ko na ang gusto kong maging reward.