Depressed Lonely Quotes Novels & Stories

"Everything will be okay in the end. If it’s not okay, it’s not the end." – John Lennon I woke up feeling lethargic. It's like theres an empty hole inside my chest and I don't know how to deal with it. Just like before, after that tragedy happened. I felt the same emptiness, like the energy is drained out of my body and I was tasting my own poison, my own karma.

I asked him in a hushed tone. “For saving me from drowning with sadness and loneliness. When you came, you had made me realized that life is still worth living. That there is still to life after the grief, the loneliness, the sadness and the downfall in this lifetime and that is you, Dear. I love you. I may had lost my wife and my daughter but God still love me because He gave you to me.” I felt myself tearing up with his heartwarming words.

Hindi ko siya sinagot at hindi ko sinabi kung saan ako pupunta because that's what I want her to think. Her lonely face flashes again on my mind. At hindi ko nagugustuhan because it stirred my emotions. She deserves to be lonely. Maiwan mag-isa. Iyon ang dapat sa kanya. Naupo ako sa side ng pool at muling tumungga sa bote ng wine. Napatingala ako sa kalangitan. It was dark also. There are no stars at all. Ni hindi nga lumabas ang haring buwan ngayon. Making my birthday more lonely.

KARSON'S POINT OF VIEW Without you to hold me And heal my heart To guide me and keep me From falling apart. My life is so empty So hollow and cold Footsteps and echoes Of nowhere to go. Without you, without you I know I'm all alone I can't go on this way Day by day Without you, who am I What am I to do My life's out of focus And so are my views. I need you to give me The strength to go on A reason for hope

"Hindi na niya kinaya ang depression... hindi niya kinaya ang sakit at ang lahat ng gulo. Nagpakamatay siya," malamig na pagpapatuloy ni Lolo George. Ang bawat salita niya ay parang mabibigat na suntok na tumatama sa aking mukha at dibdib. Nagpakamatay siya. Nagpakamatay si Eli. Ang mga salitang iyon ay paulit-ulit na umalingawngaw sa aking isipan, parang mga sumasabog na bomba na nagwasak sa natitirang bahagi ng aking buhay.

Tulad na lang ni Jessica. Nakita nya kung gaano nalugmok ang kaibigan nang hiwalayan sya ng babaeng iyon. Araw-araw itong lasing at madalas mapaaway sa mga bar na pinupuntahan. Kahit pa tila naisantabi sya ni Joaquín noong kasagsagan ng relasyon nito kay Jessica ay hindi sumama ang loob nya. Naroroon sya palagi para damayan ito sa kanyang depression. Pumapagitna sa mga away, taga-alalay, tagalinis ng pinagsukahan, tagaluto, tagasubo kapag ayaw kumain, tagahatid at taga-pickup ng mga kailangan sa opisina, at kung anu-ano pa. Ngayon kahit papaano ay nakakabawi na rin ang kaibigan at ikinatutuwa nya iyon, kaso, nasobrahan naman sa pagka-palikero.

itinuloy na nila ang pagsunog dito. Kinuha ko ang abo niya ay isinaboy sa dagat. I was depressed that time, Lane. Sabi ko nga, I was in a deep depression at umaabot sa puntong gusto ko na ring mamatay dahil sa kalungkutan, kapighatian, at kasuklaman sa sarili. I took different kind of drugs, but I'm lucky, walang nangyayari sa akin. I tried to hang myself, but Levin came and stopped me. I tried to cut my pulse, but Avoc keeps cuddling me. Hindi ko alam, Lane, basta't gusto ko ng mamatay ang nasa isip ko ng mga panahong iyon. Gulong-gulo ako and the time keeps running. Dumating sa punto na gusto ko ng makatikim ng babae and at the age of 23, I fucked up. Hindi ko na mabilang ang mga babaeng

Walang ng inang makakasama o makakausap kahit kailan. Tulad din no'n ang nararamdaman ko ngayon. Magmula sa araw na ito ay wala na akong makikitang Uncle Alejandro na nakaupo sa swivel chair niya sa loob ng opisina. Wala nang magbibigay ng payo sa'kin at pagsasabihan ako sa tuwing may ginagawang mali. All of those things disappeared like flames in the air. Now I understand. Being lonely is difficult and very painful.

Lalo mo akong nasasaktan. Ansakit. Sa sobrang sakit naninikip dibdib ko, to the point na kulang nalang mawalan ako ng hangin sa katawan. Habang umiiyak ako nasa gilid lang sya, hindi gumagalaw. "So if you're lonely" kanta nya kaya napa tingin ako sakanya. "Darling you're glowing, If you're lonely come be lonely with me" pag patuloy nya sa kanta habang pinupunasan ko luha ko.

Feeling down and alone is just a normal part of life but when my emotions of hopelessness, guilty and sadness takes hold my system and just won't go away, doon ko nalaman na na-depressed ako. Hindi na ako pumapasok sa office simula nung gumaling ako, lagi akong umiiyak mag-isa lalo na kapag matutulog. Hindi na rin ako makakain ng maayos. Hindi ko mabantayan ng maayos si Travis kaya kumuha sila ni Diane, na kaibigan niyang OB ang nagbabantay kay Travis. Lagi rin akong nadadatnan ni Patrick na nakatulala.