Depressed Lonely Quotes นิยาย & เรื่องราว

itinuloy na nila ang pagsunog dito. Kinuha ko ang abo niya ay isinaboy sa dagat. I was depressed that time, Lane. Sabi ko nga, I was in a deep depression at umaabot sa puntong gusto ko na ring mamatay dahil sa kalungkutan, kapighatian, at kasuklaman sa sarili. I took different kind of drugs, but I'm lucky, walang nangyayari sa akin. I tried to hang myself, but Levin came and stopped me. I tried to cut my pulse, but Avoc keeps cuddling me. Hindi ko alam, Lane, basta't gusto ko ng mamatay ang nasa isip ko ng mga panahong iyon. Gulong-gulo ako and the time keeps running. Dumating sa punto na gusto ko ng makatikim ng babae and at the age of 23, I fucked up. Hindi ko na mabilang ang mga babaeng

Walang ng inang makakasama o makakausap kahit kailan. Tulad din no'n ang nararamdaman ko ngayon. Magmula sa araw na ito ay wala na akong makikitang Uncle Alejandro na nakaupo sa swivel chair niya sa loob ng opisina. Wala nang magbibigay ng payo sa'kin at pagsasabihan ako sa tuwing may ginagawang mali. All of those things disappeared like flames in the air. Now I understand. Being lonely is difficult and very painful.

Lalo mo akong nasasaktan. Ansakit. Sa sobrang sakit naninikip dibdib ko, to the point na kulang nalang mawalan ako ng hangin sa katawan. Habang umiiyak ako nasa gilid lang sya, hindi gumagalaw. "So if you're lonely" kanta nya kaya napa tingin ako sakanya. "Darling you're glowing, If you're lonely come be lonely with me" pag patuloy nya sa kanta habang pinupunasan ko luha ko.

Feeling down and alone is just a normal part of life but when my emotions of hopelessness, guilty and sadness takes hold my system and just won't go away, doon ko nalaman na na-depressed ako. Hindi na ako pumapasok sa office simula nung gumaling ako, lagi akong umiiyak mag-isa lalo na kapag matutulog. Hindi na rin ako makakain ng maayos. Hindi ko mabantayan ng maayos si Travis kaya kumuha sila ni Diane, na kaibigan niyang OB ang nagbabantay kay Travis. Lagi rin akong nadadatnan ni Patrick na nakatulala.

I missed her so much that I went to those places hoping that I might feel her presence. But, there would be none. I would fail every time. It leaves me feeling depressed and lonelier than I already am. Now, I go to those places alone. I would be sitting at the bench at our favorite spot in the garden alone. Watching the sunset at the beach, without her standing beside the shore.

Tangina sayang oras sa ganito kung ganiyan lang din! "While some people describe depression as "living in a black hole" or having a feeling of impending doom, others feel lifeless, empty, and apathetic. Men in particular can feel angry and restless. However, you experience depression, left untreated, it can become a serious health condition. But it's important to remember that feelings of helplessness and hopelessness are symptoms of depression not the reality of your situation."

Pero ngayong gabi ay kahit isubsob kopa ang sarili ay alam kong hindi ko maisasantabi itong nararamdaman ko. I knew this day would come. It always come. Lalo na kapag matagal akong nag-iisa. I just feel so lonely and so sad. That all I could do is cry because I don't have someone who will comfort me and make me feel that I am not alone.

Frank. For five days, I have been suffering from depression. Hindi ako makatulog at walang maayos na kain. Kapag nagf-flash ang mukha ni Grellen sa isip ko, bigla na lang akong umiiyak at gano'n routine ko sa magdamag. Ang umiyak at lunurin ang sarili sa kalungkutan. For the nth time, muli kong pinindot ang intercom na konektado sa quarters ni Grellen. Walang sumasagot. Instead, I heard his voice at the back of my head, like an echo.

pagpapaliwanag pa, “iyon ay kung papayag ang papa niya.” “Ipagpapasalamat ko pa sa iyo kung sasamahan mo si Sophie sa kanyang pagtulog,” pahayag ni Gener, “nag-aalala ako riyan sa kaibigan mo kapag nag-iisang natutulog, e.” “Bakit po?” “Madalas kasing managinip ng nakakatakot.” Pagdadahilan ni Gener. Ngunit ang totoo’y nag-aalala siyang magkaroon ito ng depression sa kaiisip ng mga malulungkot na pangyayaring naganap sa buhay nito.

Napalunok ito bago nagsalita sa mababang boses. “Ysabela, I’m.. I’m sorry. My emotions overwhelmed me. Years of longing have left me consumed by loneliness.” Miserable nitong saad.