Depression And Anxiety In Tagalog Novels & Stories

“Ikaw ang unang taong nagpagaan ng loob ko. Alam mo? Nang sinabi ko sa mga kaibigan ko ang ginagawa niya sa amin, tumawa lang sila sa katangahan ko. Sabi nila bagay lang daw ‘yon sa akin kasi masyado akong mayabang at ako ang gumusto sa lalaking hindi ko naman kapantay.” Yumuko si Aina habang sinasabi, “May depression ako. Hindi ako makatulog tuwing gabi, at lagi akong takot na baka mabuhay akong kinokontrol niya. Maraming pagkakataon na gusto ko na patayin ang sarili ko pero wala akong lakas para gawin ‘yon.”

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

Isang bagay ang natutunan ko: Mas madaling harapin ang galit kaysa sa depression. "Anong ginagawa mo?" tanong ni Tiw nang makitang gising na ako at nagsusulat ako sa whiteboard sa sala. "What's with 'Fight Yuki'?" tanong niya. "Paraan para gumaan ang pakiramdam namin pareho, iniisip kasi niya na ginago ko nanaman ang kapatid niya. I want to punch him because he became a total jerk for the past three weeks. It's time for jerk's fight."

“A-ayos lang po. Napatawad ko na po siya, napatawad na po namin ang isa't isa.” Bago ako pumasok sa silid na 'to ay ramdam kong malakas at matatag ako. Pero ngayong napag-usapan namin lahat ng nangyari ay sobrang luha ang naibuhos ko lalo na ng kwinento ko sakaniya ang naging kalagayan ng mga kapatid ko, ang naging rason kung bakit ko sila nagawang iwanan noon. Sabi niya sa akin ay dahil daw iyon sa stress, mabuti raw at naagapan dahil maaari raw 'tong mauwi sa depression. “M-Maraming salamat po..”

Maselan kasi, napakalaki ang ako ko at medyo inataki ako ng anxiety at depression. Paano ba naman kasi na hindi. Hinintay ko ang sandaling ito , pinanabikan ang makita ang ganitong scenario.Dinala ko ng halos siyam na buwan ang munting anghel na ito… Pero alam kong minuto lang ang itatagal niya sa tabi ko… Bakit? Ganito nga ba kase naging ganito ang kuwento ng buhay ko. 💥Ang nakaraan 💥

Chismis dito, chismis don, lalo na wala silang makitang ama ng anak ko. They always making fun of me because they always called me malandi, disgrasyada, at kung ano ano pa. Kaya hindi nako magtataka kung bakit nagkaroon ako ng depression. when i learned that i am pregnant, my depression was healed. I don’t want my child to suffered because of me. My money and assets that my dad gave us ay naubos na. Pinagamot ko ang sarili ko at ginamot ko din yung ibang pera sa paghahanap ng mauupahan at pang paaral kay sean pati na din sa panganganak ko. Kaya laking pasasalamat ko kay mayie dahil nakapasok ako sa WGC. Lahat ng lalaking lalapit ay hindi ko pinagbibigyan maliban nalang kay jayson and keith b

Napahinga akong malalim na hinarap ito at tinapik sa balikat. "Malalagpasan din ni Tita 'yan, Dos. Ako nga na galing sa depression ay nagawa kong talunin," mapait itong napangiti at napatango-tango. "Iba naman kasi 'yong sayo, Kuya. Kasi ikaw. . . ginusto mong labanan at bumangong muli. Pero si Mommy? Wala eh. Mukhang sumuko na," mapait nitong sagot.

Kasama sa mga sintomas ang depressed mood, pagkawala ng interes, pagbabago sa mga pattern ng pagtulog, pagbabago sa ganang kumain, pakiramdam ng kawalang-halaga, kawalan ng kakayahang mag-concentrate, at ideyang magpakamatay o suicide. At tingin niya iyon ang dahilan ng pagkamatay ng mama niya dahil hindi nito nakayanan ang anxiety. Bukod sa hiwalay ito ng ama niya na dapat iyon ang katuwang nito pagkatapos manganak, ito ang kailangan ng mama niya ngunit wala ito sa tabi nila. At dahil sa pag-iisip ng kanyang ina ay tuluyan na nitong hindi kinaya ang problema at sumuko ng tuluyan ang katawan nito.

pagtataray ko Hindi ba marunong makiramdam ang isang 'to na ayaw ko ng kausap ngayon? "Malaki yata ang problema mo" Sabi ni mom, don't talk to strangers. Lalong lalo na kung panay ang tanong sayo. "Anong klaseng problema yan?" Chismosong pa-epal. Hays! May ibang katangian pa ba siya? "May pagka-chismoso ka din ano?" "Nagtatanong lang. Pero kung chismoso ang dating sayo nun, wala na 'kong magagawa" sabi niya sabay shrug

"You are safe with us, dont worry, wala kaming gagawin masama saiyo." Hindi ko kasi alam, nung napalibutan nila akong tatlo na malalaking lalaki. Pakiramdam ko, nasu-suffocate ako, I cant breath. I feel anxious and something inside that triggered and it kills me slowly. Parang may mali, pakiramdam ko may nabago sa pagkatao ko.