Description My Friend Novels & Stories

To: Bro I frel so luvky ti have yiu in my lir,, you are a great frirnd and I feel lile you reslly understand and respevt me. I lpve spending tome with you and I love talkong to you abiut anything. You make me lsugh and we always have so much fun togwther. I really appreciate evwrything you do for me, I don't know what I would do without you, you have bewn there for me so many times and I am so gratwful to have you as my friend. Sent!

Kahit na naguguluhan ay sinagot ko pa rin ito. "You will be with someone forever. No one can break the string that you both have. Handa kang sumuporta at intindihin siya para mas lalo pa kayong maging matatag sa bawat isa" "You're right, still not enough to describe what is the real meaning of friends or friendship"

Doon siya tuluyang napangiti, at may kung anong gumaan sa dibdib ko. “Tingnan mo,” sabi ko habang napapansin kong medyo relaxed na siya, “hindi mo kailangang umasta ng ganyan sa akin. Pwede naman tayong maging… I don’t know… normal colleagues. Maybe even friends.” “Friends?” ulit niya, parang sinusubukan ang salita. “Friends. Mga taong magkasamang nagtatrabaho, may mutual respect, at kayang mag-usap nang normal nang hindi parang AI ang isa sa kanila.”

sabi ng isang kaibigan ni Lucas doon. Kilala ko sila sa mukha pero hindi ko sila kilala sa pangalan kaya bahagya na lang akong natawa roon. "Hindi naman tsaka isa pa, deserve ni Lucas 'yan. He's been very good friend to me for a long time," paliwanag ko naman sa kanila. "Gagamitin ko na 'to ngayong gabi," sabi ni Lucas.

Mabilis ko siyang nilapitan at nang maispatan ko ang kaniyang name tag ay tama nga ang hula ko. "Good evening, ako po iyong kausap mo kanina. Where can I find my friend?" Magalang na bati ko rito. Mukha naman itong mabait at matino kaya siguro ganon nalang ang pag-aalala niya sa kaibigan ko.

"You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

tugon ko. Si Joshua ang best friend ko and at the same time make up artist / manager ko. Si Danica at Joshua ang taong pinagkakatiwalaan ko bukod pa kay Jack. Ilan lang sila sa mga taong nakakakilala sa akin ng lubos. Aminado naman ako na hindi ako friendly na tao at lalong hindi ako marunong magpa-please ng tao para lang masabi na mabait. Prangka akong tao dahil sinasabi ko kung ano ang gusto ko at alam kong tama. Kumbaga what you see is what you get. Marunong naman ako makisama pero depende sa taong pakikisamahan ko. "Speaking." Bulalas ko ng makita ang pangalan ni Joshua sa screen ng phone ko.

Malapad naman ang ngiti ko. "Maging friends ko na kayo?" Tumango naman ang mga ito. "Friend?" sabay lahad ng kanilang mga kamay. "Yes. Friends!" masayang sambit ko. Lalo pa ako sipagin mag-aral dahil may friends na ako at may inspiration pa sa araw-araw. Si Sir Nixus, ang aking new crush.

Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. "Wala?" "Yup." Tahimik siyang nakatingin sa akin. Nakakainis. Parang X-ray machine. Parang kayang basahin ang kaluluwa ko. "Then who were you talking to?" "My friend." Mabilis kong sagot. "Friend." "Yes." "Friend." "Yes!" "Friend." Napangiwi ako. "May problema ba sa word na friend?" "Tinitiyak ko lang." Napairap ako.

Nangingiting dinunggol dunggol ko ang balikat niya. “Ikaw, ha, pumapag-ibig ka na pala!” “I am human too with feelings, so, yeah.” “Sira ka talaga.” Sinimangutan ko siya. “Kilala ko ba?” “Very much yes.” “Oh?” Namilog ang bibig ko at tiningnan siya. “Friend ko?” Saglit akong napaisip. “Wala naman akong ibang kaibigan rito maliban kay Gracie na kilalang-kilala ko na talaga pero may boyfriend na siya.”