Description My Friend 소설 & 이야기

Alam mo naman kung ano ako di'ba? He said sa baritonong boses na may halong galit at poot. Minsan kasi over thinker ako. Alam ko naman mahinhin lang talaga ito pero hindi ito bakla. Hahaha kung anu-ano na naman ang iniisip ko sa best friend ko. Kung may nakakakilala sa kanya nang higit pa sa anong makikita mo the way he moves, it is me. His only best of friend. And he’s long time girlfriend. Hahaha.

Inismiran niya ito at saka walang ganang binuksan ang isang piraso ng tsokolate. "The truth is, I really do admire your kindness. Ngayon lang ako nagkaroon ng kaibigan na tulad mo... I hope we always get this way," parang isang slow motion ang pagnguya ng tsokolate ni Austine dahil sa mga sinabi nito.

hell I love it! However, being an introvert is tiring some time. Lalo na ngayong trenta na ako. I am NBSB, di naman sa hindi ako maganda may appeal din naman ako pero maliit ang kompyansa ko sa sarili yet I am aloof and not too friendly, I'm having a hard time finding a friend. Damn! I talked too much. Baka nangisay na ang nasa labas. Sisilipin ko sana sa peephole ng pinto pero naisipan kong h'wag nalang sigurado akong si manong rider lang iyon.

Warfreak din Yan. Michele is the rich friend I have. Hindi Naman siya katulad Ng ibang mayaman na, mata pobre. She's different. Napaka bait Niya din, tinutulongan Niya kami Lage Kung may problema kami financial. Minsan nakakahiya na, pero Ang Sabi niya Naman. " What friend's are for right?. Kaya Naman kahit minsan Ang sakit nila sa ulo, pero Keri lang.

I know it's our rule not to ask about ourselves but I want to see you, soon enough. A little smile formed on my lips when I read the email. It came from my only friend named FrozenIceycold. Yes, I have a friend. Even though that my life sucks at it is, I have someone to talk to. Unlike any other normal friends, where you can talk face to face, I haven't seen my friend even once.

Umami agad sya ng mga reaction, mostly ay mga lalaking nyang ka-klase at kaibigan. “Gorgeous!” “Pretty as ever!” “My girlfriend!” “Will you marry me?” Tanging mga like at heart lang ang sagot nya dito. Ilang sandali pa meron ang friend request sa kanya na hindi nya kilala, wala etong profile pricture kung hindi ang dagat. Rich Hel sent you a friend request.

“I'm meeting a friend, at hindi pwedeng ikaw ang humarap sa kanya.” “A friend? May naaalala ka ng about sa mga friends mo?” Ang takang tanong ko. “No, wala pa. She's a new friend. Nakilala ko dahil sa online job ko. She's an artist.” Nagtatrabaho ito as freelancer, pero hindi ko alam kung anong eksaktong ginagawa niya. Hindi na ako nagtatanong dahil okay naman sa akin dahil work from home. “Eh di hindi ko rin iyon kilala?” Ang tanong ko at tumango naman ito.

Higit na mas matangkad siya sa akin ng ilang centimeters pero ang lambing niyang kaibigan. "So saan tayo kakain? Ay anong class ka pala?" Kwestyon niya. "Engineering ako." Pahabol niya. "Archi!" Nanlaki ang mata niya at naturo ako. "Oh my god! Pwede tayo maging friend company in the future!" Ngumiti ako at tumango tango. "Dahil diyan kukunin kitang architect ng bahay ko at ako ng bahala sa bahay mo." Masaya akong tumango muli at kumapit rin sa braso niya.

"Weh? Di nga? Bakit mo hindi sinasabi sakin?" Panunukso niya. "Dahil ganyan ka." Kumunot ang kaniyang noo. Itinuro niya sarili niya. "What about me?" "You being so o.a. me and Storm are just friends." Tumaas ang kilay niya. "Okay. What kind of friends? Eating together? Seeing each other secretly?" I rolled my eyes. "No. Friends like us." Naglakad ako papasok ng kwarto and I grabbed my jacket and keys.

madamdamin kong pasasalamat. "Walang anuman, friend. Naawa lang kasi ako sa'yo. At naging tapat ka sa akin kaya sinusuklian ko lang rin ang kabaitan mo at naging tapat din ako sayo. That's what friends are for, ika nga nila," yumakap ito sa akin kaya yumakap rin ako pabalik.