Despair In Tagalog Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Hindi! Hindi na siya papayag pang parausan lang. "I am too desperate na manatili ka sa buhay ko. Ayaw mong maging kaibigan ako and I'm sorry kung nasabi ko 'yun sa pag-aakalang makakatulong iyon para huwag kang lumayo."

"Sinira mo ang lahat! Hindi mo ako binigyan ng kahihiyan! Ano ba talagang gusto mo!" "G-gusto ko? Gusto kong mahalin mo!" Hindi ko na kaya. "You're stupid! Ganiyan kana ba ka desperada," sabi niya. Hindi ko na mapigilan ang pagbagsak ng mga luha ko. "Desperada, " aniko. Napangiti ako ng mapait. "Oo, desperada na kung desperada. Gusto ko lang naman mahalin mo!" "Hindi kita mahal, hindi kita mamahalin at hindi ko kayang mahalin ka."

Kaso hindi e, "I cannot promise to bother you no more," saglit akong napahinto at pinunasan ang mga luha ko. "S-Sa susunod kasi na manggugulo ka. . ." my voice cracked as I cried in despair. "Siguraduhin mong pangmatagalan na 'yon para wala nang may masasaktan."

sagot nitong hindi pa rin makatingin sa kan'ya. "My God Kiah! Kaya ka naloloko kasi mabilis kang magtiwala!" inis niyang saad habang masama ang mukha na nakatingin dito. "'Di lahat ng kaharap mo ay mapagkakatiwalaan mo, okay? Matuto kang makiramdam!"

' "Ako nga. Magkakilala kayo no'ng lalaking nakatira dito?" Nawala ang bakas ng disgusto sa mukha ng lalaki. Napalitan iyon ng tuwa. Logan was perplexed. Mukhang hindi palangiti ang lalaki kaya oras na ngumisi ito, iba ang ekspresyong nalilikha. Tila ba nanghahamak. "Oh, it's more than that. Alam mo bang—"

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."

dagdag na sabi niya. Napailing ako at mas lalong bumilis ang lakad niya palapit sa akin na para bang wala siyang plano na tumigil. Natigil ako nang wala na akong maatrasan kaya naman mas lalong dumoble ang kaba na nararamdaman ko lalo na nang tuluyan siyang nakalapit sa akin. "Bakit ba ipinagsisiksikan mo ang sarili mo sa anak ko? You don't deserve him! Isa kang hampaslupa! Layuan mo na ang anak ko!" sunod-sunod niyang sigaw sa akin.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.