Despair In Tagalog Novels & Stories

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.

gigil sabi niya sa akin. Tinignan ko lang siya ng masama. Siya nga itong madaming makatingin parang sarap niyang sagutin pero pinigilan ko na lang ang sarili ko. Umalis na kami doon tagpuan at nagsimulang mag-ikot ikot. Pero nagulat ako nang may biglang yumakap sa akin. "I miss you Desra," sabi nang boses na kilalang-kilala ko.

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

Hindi dahil sa cake. Kundi dahil sa kahulugan nito. Lahat ng pagod. Lahat ng sakripisyo. Lahat ng gabing nag-aaral ako. Lahat ng pagkakataong gusto ko nang sumuko. Parang sa isang iglap ay naging sulit ang lahat. “Hey.” Marahan akong tinawag ni Ortiz. Napatingin ako sa kanya. “Don't cry.”

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! HER POV Itim. Lahat ay kulay itim. Itim na ibig sabihin ay madilim, walang pag-asa, kalungkutan, walang kabuhay -buhay at walang kasayahan. Lahat ng iyon ang naglalarawan sa totoo estado ng puso at isipan niya ngayon. Makakawala pa kaya siya sa madilim na yugto ng kanyang buhay?

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

"Isang desperada, maruming malandi. Ano ba ang gusto mo sa amin?" Ninigas ang labi ni Quin at wala siyang makitang lakas sa sarili upang magsalita dahil mas malakas ang pangangailangan kaysa sa anupamang naramdaman niya. Naramdaman niyang blangko, hindi buo, at nag-aasam na masiksikan muli. "Pakiusap," pabulong niyang sabi, basag ang boses.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

tanong ko. "Gusto kita Jass. Simula nang makita kita gusto ko lagi kitang kasama. Kapag kasama kita nawawala lahat nang problema ko. Kapag kasama kita buo na ang araw ko. Kaya ginawa ko ang lahat para mawala ka sa sistema ko. Sa isip at sa puso ko. Pero natatagpuan ko parin ang sarili ko na iniisip kita. Hindi ko kaya. I'm sorry Jass. Hindi ko sinasadya na maramdaman ito sayo. Hindi ko lang mapigilan ang sarili ko. Alam ko naman na walang katugon ang nararamdaman ko para sayo. Sana kahit ganun man, maging magkaibigan pa rin tayo."

"That I can't resist you. Saying I missed you is not enough. I feel so incomplete; all I need is you to help me get through with this. So please stay with me Sayuri, no matter how hard it is, be with me." I can't help but cry in so much happiness, pero ayokong mag mukhang OA sa harap niya kaya tumayo ako at nagtago sa likod ng puno at doon umiyak. Oo ako na ang epic fail pero sobrang saya ng pakiramdam ko na hindi ko na maisip ang gagawin ko. Tumayo rin siya at nilapitan ako.