Despair In Tagalog Novels & Stories

may desperadong tanong ko sa aking kaibigang si Selene Caltero. "Kahit isang gabing hindi sinasadya at kahit maging dahilan pa ng tuluyang pagkamuhi niya sa akin ay tatanggapin ko, magkaroon lamang ako ng kasama at kakampi sa paghihirap na ginagawa sa akin ng asawa ko. Kahit hindi ko na malalasap ang saya na hinihiling ko kasama ang asawa ko, basta bigyan niya ako ng anak ay tatanggapin ko ang parusang iyon,"

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Hinawakan niya ang pisngi ko sama ngumiti sa akin. "Please don't punish yourself. Kung sa kaniya ka sasaya, sumugal ka ulit. You deserve to be happy. Matapos ang lahat ng nangyari sa buhay mo, you deserve someone who will give you a happiness that you deserve...." "Kayang-kaya kong ibigay iyon, Gab, pero mas kaya niya. Mas mabuti kung siya ang magbibigay no'n sa'yo dahil siya ang mahal mo."

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

Jessa's POV HINDI siya susuko. Hanggat kaya niya pang luamban, lalaban siya kahit pa magmukha siyang desperada kahit pa mangdaya siya. Kahit pa... magpakababa siya. Pipikit na lang siya at lulunukin ang lahat. Hindi naman masamang lumaban di ba? Hindi naman masamang magdamot kung pag-aari mo naman ang ipagdadamot mo.

“Hello, good evening. This is Daphne Dior Bryd… I need your help. My husband is in Palawan and I think… something bad happened to him. I just need to know if he’s really still there. Please, hanapin niyo siya.” Sumagot ang investigator agad. “Yes, Ma’am. We’ll start now.” I ended the call and tried my best to stay calm. Pero hindi ko na kinaya. Umiiyak na lang ako sa gilid ng kama. Pinilit kong huwag magpa-apekto habang tulog pa ang mga bata, pero ang lakas ng tibok ng puso ko, parang sasabog. Ano ‘tong pinasok namin?

I greeted my teeth after hearing those words. Nandito naman ako. Why can't she understand that? "G-gagawin ko lahat ng gusto mo—pauwiin mo lang ako......." Desperado niyang pagmamakaawa sa akin. "Nope, baby. hinding-hindi mo maibibigay ang gusto ko." I brushed her cheeks with my fingers then spoke "Not this time." Nagtataka niya'kong tiningnan sa aking mga mata. Her cute little doe eyes. Such an innocent angelic face.

paliwanag nung isa sa kanila. "Barrier. Mahirap nga talagang pasukin kung may harang. Hindi din natin pwedeng sirain iyon dahil tiyak na mararamdaman at makakahalata siya. Kailangan nating makapasok doon ng hindi niya napapansin. May nakaka-alam ba ng itsura ng dyosa?" "W-wala pa. Dahil lahat ng mga nakakapasok doon, hindi na nakakalabas." yukong saad nila.

Ang init din ng pisngi ko at bumilis ang tibok ng puso ko. "Mukhang may namumuo, a," nakangising sambit ni Cristof habang nakatingin sa amin. Matalim ko siyang tiningnan kasabay ng paglitaw ng bola ng itim na kidlat sa aking kanang kamay. "Anong namumuo, ha, Cristof?" "A-Ah..." nagpalinga-linga ito sa paligid at itinuro ang kalangitan. "M-May namumuong masamang panahon. Oo, 'yon!"

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”