Novel & Cerita Destino

CONGRATULATIONS DAIMON AND AKARI! OCEAN_TEN

Capitulo Veinte-Dos NAKATUON ang atensyon ko sa San Pablo lake habang si Manuel ay abala sa pagbabasa ng libro. Nakaupo kaming dalawa sa inilatag ni Manuel na kumot. Wala akong naririnig na ingay bukod sa nature sounds at talaga namang nakakakalma ng isipan. Hindi ko inaakala na may mas tatahimik pa bukod sa Saenz Mansion. Kaninang umaga ay niyaya ako ni Manuel na pumunta rito para raw makita ko ang ibang part ng San Pablo at makapasyal na rin. Sobrang saya ko dahil sa wakas naigala na rin ako ng matandang ito. Fifteen minutes away sa Hacienda Saenz ang San Pablo lake. Nilakad lang naming dalawa ang pagpunta rito. Huminga ako ng malalim bago umayos ng upo. "Alam mo? Dito lang ako muling naka

But Destiny managed to stay still kahit mahirap ang sitwasyon. Una niyang nakita si Destiny sa Gensan. Nakita niya ito sa bookstore ng isang mall. The first time he saw her, ay nabigla siya. Destiny was a spitting image of Serenity. Hugis ng mukha, mata, kutis at hugis ng labi maging ang pilik ng mga mata at kilay ay parehong-pareho. Pati nga ang kurba ng katawan ng mga ito ay pareho.

AFTER nilang kumain ay SI Troy na ang naghugas ng pinggan, samantalang si Hailey ay naligo at naghanda sa pag-alis. Troy was fast to catch up as well, kaya alas otso pa lang ay nakaalis na sila. Ang unang destinasyon nila ay ang Mirador Hill and Eco Park. Ito yung spot kung saan may Japanese themed environment. The goal of this spot is to make you feel na nasa Japan ka, kahit na nasa Pinas ka.

A new woman with a new life and a new-- "Mommy!" Agad siyang napalingon ng marinig ang isang pamilyar na boses. ____________ AGAD na dumeretso si Jino sa kaniyang Auntie Zieth Kate ng makarating ng Cebu International Airport. Gaya ng napagdesisyunan niya, doon na muna siya makikituloy at saka na lang siya pupunta sa kaniyang Lolo Ron at Lola Zen. Wala pang kaide-ideya ang lahat na buhay siya lalo na si Drax Steve lalo na sina Rose Mary Gaile at ama nitong si Jonathan.

PAUL POV Pagkatapos ng isang buwang bakasyon sa malamig at luntiang Cagayan Valley, bumalik ako sa Makati kasama ang pinakamamahal kong Lola Aurora. Tahimik lang ako habang binabaybay namin ang daan palabas ng airport, sakay ng itim na SUV na sinundo sa amin ni Mang Berto, ang long-time family driver ni Lola. “Kamusta ang biyahe, Ma’am?” bati ni Mang Edgar habang hawak ang manibela ng sasakyan at nakatingin sa aming dinadaan.

“So this is it?” Tumango si Eros. “Plano kong mag-propose sa susunod na buwan. Pero ayokong kahit sino ang makaalam muna, lalo na si Veronica. I want it to be perfect.” “Do you have a place in mind?” tanong ni Keiko, nangingiti habang binabalik ang singsing sa kahon. “Yes,” sagot ni Eros. “Private resort sa Palawan. Full family invite. I want it to be a celebration... not just a proposal.”

Spg Pagbaba nila sa yate, agad silang tumakbo, sabik at may halong kasiyahan, papunta sa kagubatan na akala mo’y may hinahabol. Nang makarating sila, sinalubong sila ng isang napakagandang lugar na tinawag nilang paraiso. Namangha silang dalawa, ninanamnam ang tunog ng umaagos na talon kasabay ng huni ng mga ibon sa paligid. "Ga, ang ganda pa rin dito!" sigaw ni Lai habang patalon-talon.

“Natatandaan ko—kinupkop siya ng isang matandang lalaki dito. Pangalan niya… Irno.” Umiling si Aling Destina, mabagal. “Pasensiya ka na, hijo… pero wala kaming kilalang ‘Irno’ dito sa Baryo Lamea.” “Kung meron man siyang dumaan dito noon, baka estranghero lang iyon—at matagal nang wala.” Natahimik si Jamez. Mabigat. Malalim. Parang may bahagi ng katotohanan na biglang naglaho.

mahinang tugon niya na siya namang pag-angat ng aking ulo at diretsong tumingin ulit sa kanya. “ Hindi mo kailangan humingi ng pasensya. Maybe that's what your destiny wants to happen. To separate you like that. Not to make you look like you don't deserve each other. The only thing that maybe your destiny wants for you is that even if you broke up and didn't communicate for a few years, your connection to each other is still there. Dahil kung kayo talaga, kusa kayong hihilahin palapit sa isat-isa ng inyong pulang tali. ” muli niyang pag papaintindi sa akin. I was slightly relieved because of what he said. Hindi ko lubos akalain na siya mismo ay naniniwala sa koneksyon, tadhana at lalo na sa