Devotion For Today Tagalog Novels & Stories

Kasal Pinunasan ko ang luhang nagbabantang pumatak sa gilid ng mata ko at ngumiti habang pinagmamasdan si Ivy na parang anghel na bumaba sa lupa suot ang puting puti nyang traje de boda. Mabagal syang naglalakad akay ni papa Rodolfo palapit dito sa altar kung saan ako naghihintay. Sa likod ng belo nya ay alam kong nakatingin sya sa akin at nakangiti. Hindi na ako makapaghintay na mahawakan sya at sabay kaming manumpa sa Kanya.

"Oh my fucking gosh!" Halos bumagsak ang mundo ko habang binabasa ang isang article tungkol kay Carlo De Dios. Halos sabunutan ko ang buhok ko habang nakatingin sa litrato niyang seryosong nakatingin sa camera habang magkahawak ang kamay sa ibabaw ng kaniyang lamesa. "So, what now? Should I pack up?" Ang liit ng mundo ko. Siya ang lalaking ipinakilala sa akin ni Daddy. Siya ang lalaking sinampal ko sa bahay. Siya ang fiancee ko. No fucking way!

“Thank you, Devon.” “Thank me later, hmm? Mayroon pa akong regalo…” There’s more? aniya sa isipan. Kaya ko pa ba itago ang kilig? Mukhang hindi na…

"Isa lang ang hinihiling ko sa'yo bilang asawa mo. Hayaan mo akong dalhin ang apelyido mo at huwag mo itong ipagkait sa akin dahil wala akong balak na ilayo ang pangalan ko na karugtong ang pangalan mo. Gusto kong maging asawa mo, Loco. Iyan lang naman ang hinihiling ko. Kahit huwag mo na akong mahalin. Huwag mo lang kunin ang ibinigay mo na sa akin. Iyon na lang kasi ang akin, eh. Kahit masakit, kahit mahirap, payag ako na magkaroon ka ng ibang babae sa buhay mo basta't ako lang ang asawa mo. Ako pa rin ang pinakasalan mo at wala ng iba. Kahit sa papel na lang ako, Loco. Kahit doon lang naman sana ay akin ka pa rin, kahit iyon na lang. Kahit sa papel na lang, Loco. Kahit doon na lang ako ma

Gusto man niyang maniwala ay hindi niya magawa. "Sige, kung talagang wala kayong masamang ginagawa, at napuwing ka lang kaya magkadikit ang mga mukha ninyo, dapat ba talaga 'kong magpasalamat?! Sinuway mo na naman ako. Sinabi kong ako na ang gagawa ng paraan para sa pera. Ang galing mo rin talagang makinig!" Sarkastiko ang dating ng pagkakasabi niya ng mga katagang iyon. Hindi maiwasan mapaisip na mayroong mga taong walang delicadeza at napakamalas niyang may nakilala siyang dalawa at minamahal niya pa ang isa. Nakakuyom ang dalawang kamao at namumula ang mukha sa galit, naghahabol na rin siya ng hininga dahil sa pagpigil ng mga katagang gusto niya pang pawalan.

d***g ni Irish "Love"saad na pag aalala ni Airon. "ang sakit ng buong katawan ko Hon."d***g ni Irish. "mahiga ka nalang muna Love, dito nalang tayo mag breakfast,"inalalayan niya ang asawa na nakatapit ng kumot. "bakit hindi kapa ba nag aagahan tanggali na ah"tanung ni Irish habang inaalalayan siya nito.

Nang umalis na si papa, inilagay ni Ashton ang kamay ko sa braso niya saka kami naglakad palapit sa may altar. "Cleonne Marie Deigmen, do you accept Ashton Kleid Ditfreid as your lawful husband?" tanong ng pari habang nakatingin sa akin. Nakabibinging katahimikan ang umalingawngaw sa loob ng simbahan. Tila ba lahat sila ay takot na magsalita dahil alam nilang masama ang kahihinatnan niyon kung sakali. "I-I do..." garalgal ang boses ko na sumagot. Ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko habang nakatayo sa harap ng altar.

Buong atensyon ng mga tao ay naka pokus upang malaman at sadyang curious rin na malaman ang iha- hayag ng ginang. "Sa inyo pong lahat na nari- rito, lubos po ang pasa- salamat ko sa inyo upang samahan kami at ang aking buong pamilya para sa isang napaka halagang araw na ito sa amin. Kami po ay lubos na nag pa- pasalamat sa ating panginoon na syang gumabay at nag ingat sa aking pinaka ma- mahal na unica iha. Sa mga taong nag ingat at sumubaybay sa kanya hanggang sa ngayon na muli namin syang natagpuan. Sobrang pasa salamat po namin kahit pa nga sadyang wala na ito. Ikina lu- lungkot ko na hindi na nya na- saksihan ang napaka halagang araw na ito." may lungkot na mababanaag sa mukha nito. Lum

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

“Kahihiyan na nga ang pagkabuhay mo, dadagdagan mo pa!” "You keep on defending this abhorrence! Wala siyang ginawang tama, Diego. Ni isa, wala! I shouldn't have agreed for her to take tourism. It's a disgrace to the family tradition! Everything she does is a disgrace. She, herself is a disgrace. An abomination. Bastarda!"