Diary About Myself Novels & Stories

pasigaw na tugon nito Pag katapos ng pangyayari na iyon naligpit nalamang ako ng aking silid at nag sulat ako sa aking diary notebook simula elementry nasusulat na talaga ako sa diary ko lahat sinusulat dahil hindi rin ako pala kaibigan at hindi ko na rin halos mabilang kung nakailang notebook na ako siguro 15? 17? every year nag papalit ako ng diary notebook kapag minsan binabasa ko yung iba na realized ko every year, every version of me, hindi ako nag sisisi sa mga pag kakamali na nagawa ko dahil kung hindi yon nangyari sa buhay ko siguro ibang tao ako ngayon at sobrang laki ng pag sasalamat ko sa youngerself ko kasi nagtuto siya mag sulat sa diary sobang laki ng naging impact sa akin ng p

Umupo sandali ako sa kama habang binabasa ko ang mga nakasaad doon. Parang isang ito personal na diary na sinusulatan niya ng bawat pangyayari sa kaniyang buhay o kung ano mang tumatakbo sa kaniyang isipan. Wala akong gaanong napansing kakaiba sa unang pahina nito. Ngunit habang binabasa ko ito ay tila unti-unti akong nagkaka-ideya kung ano ang ginagawa niya sa araw-araw at kung sinu-sino ang mga nakakasama niya.

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

Ang totoo gusto pa sana niyang makipagkwentuhan rito, pero dahil nakita niya na busy na ang best friend niya sa pagbabasa ay minabuti nalang niya ang manahimik narin. Ang diary niya ang napagtuunan niya ng pansin. Gusto na sana niyang magkwento doon ngayon pero dahil nga nasa klase pa sila ay minabuti niyang huwag nalang muna. Kunsabagay, lahat naman ng magandang nangyari ngayong araw ay hindi niya makakalimutan kahit ano pa ang mangyari kaya naman mas pinili niya na ipasok na sa loob ng kaniyang bag ang kaniyang diary.

Ang mga dingding na ito ay nakasaksi ng mga tawa at luha, ng mga pangakong hindi natupad, at ng mga yakap na kulang sa tapang. Bumalik ako sa sofa at kinuha ang lumang kuwaderno sa mesa. Ang mga pahina nito ay puno ng sulat-kamay ko—magulo, minsan malinaw, minsan pira-piraso. Binuklat ko ang isang pahina at nabasa ang isang pangungusap na matagal ko nang sinulat: “Darating ang araw na pipiliin kong maging tapat sa sarili ko.” Napangiti ako nang mapait. Kailan nga ba darating ang araw na iyon?

I told myself that day. I stood up again and went to my desk, open a blank page on my diary and started writing. 09-17-18 11:48 PM Dear self, Snap out of it! Stop searching and thinking for reasons to be upset about! Remind yourself of your blessings. You have everything you need! Change your perspective! This is not a bad life! Those are just bad days! Get over it! You're strong! ps. i love you. -Sining. I closed my diary and went to my bed, took out my phone and started typing a message for Jaq.

Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko Mahilig ako sa ganito noon pa man. Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.

Pagkatapos maghugas ng pinggan, bumalik ako sa kwarto at nagdesisyong magsulat sa diary ko. "January 14, 2025 Dear Diary, Sana dumating ang araw na makita kong masaya si Mama at Papa na magkasama. Alam kong hindi ganun kadali, pero hindi rin imposible, di ba? Baka kailangan lang nilang makita ang halaga ng isa't isa ulit." Napangiti ako sa sarili kong sulat. Alam kong mahaba-habang proseso pa ito, pero habang may pag-asa, mananatili akong umaasa.

Diary, makakakain na ulit ako araw-araw. -Shin Agad kong isinarado ang asul na librong binabasa ko. Nanginginig ang mga kamay habang hindi makapaniwala. Kahit na hindi kagandahan ang sulat sa asul na libro kung saan may nakalagay na ito ang pinaka unang diary na sinulatan ko, naiintindihan ko ang nakapaloob doon. Akin ba talaga ito? Ako ba talaga ang nagsulat ng mga iyon?