Diary Of A Psychopath Novels & Stories

Ipit ipit sa kikili ang notebook na pula bumalik si Tyler sa guest room at hinanap naman ang diary na kulay purple. Saka naupo sa sofa at binasa na ng buo ang nasa diary na kulay purple habang hinihintay na dumating ang imbestigador. Napunas ni Tyler ang namuong luha matapos basahin ang diary na pinagcombine ni Erika at Eloisa. Ang unang bahagi ay si Eloisa ang nagsulat base sa pangalang nakasulat.

"The last time he saw our father beat her mother, naging matindi iyon at kailangan na itakbo sa hospital si tita dahil sa malakas na pagsampal ni Papa at bumalandara siya sa sahig at tumama ang ulo niya sa edge ng table. Nang bibisitahin sana namin siya, pagpasok pa lang namin ay umatras na si Ryker. Namumutla at nanginginig. Nang tanungin ko siya ay ang sabi niya ayaw niya ang amoy ng hospital and then bago pa ako maka-react ay nahilo na siya. At nang gumising siya ay ang ganda na ng ngiti niya. Parang sa ngiti ng isang taong walang pinagdadaanan at napapansin namin na parang hindi na niya matandaan ang iba pang pangyayari sa buhay niya. Ang psychiatrist na tumingin sa kaniya ay ipinaliwana

Pero hindi rin pala. I know that they're giving what my sister wants, iyong mga kaya nila dahil iniisip nila ang mental health ni Caitlin. My sister has bipolar and Post-Traumatic Stess Disorder. Alam ko na ito rin ang iniisip ni dad, na baka mas lumala pag hindi sinunod ang gusto. Because before, we reached a point where she was harming herself and hurting our housemaids. Mom and dad were so scared it would happen again.

"Ipapakita ko sa'yo." She led him to a hidden compartment beneath the floorboards of the cabin. It was small and smelled of old wood and the earth. She pulled out a large, leather-bound journal, its pages brittle and yellowed with age. It was her father’s last journal, the one he was working on before he died. Julian took it carefully, his hands, which were accustomed to signing billion-peso contracts, now trembling with a sense of genuine reverence. The symbols, painstakingly drawn by hand, were identical to the ones on his scanner. He ran his hand over the delicate pages. The man who had been a name in a tragic news story was now a real person, a scientist, a father. “He was close,” Julian

Baka ang ugali at personalidad na pinapakita niya ngayon ay nakaayon lang sa uri ng tao na ipinakilala niya rito bansa. Tulad ni Sir Psikh, he was known here as a business man who as a lot of patience and good at communicating with one another. Iyan ang nalaman ko base sa mga kwento ni Nay Jackie. Per napakalayo niyan sa totoong personalidad na mayroon siya. Since the Sir Psikh I know, is a impatient, hot-headed, and has a ruthless personality. Mahirap siyang intindihin tulad ng sinabi sa akin ni Sebastian dati, pero iyon din ang kailangan niya. He needs someone who could understand him behind his crappy personality. But I think... I am getting a hold of it.

dagdag ni Mama Cynthia, “kaya niya ring burahin ang ibang bagay. Mas malaki. Mas delikado. Mas personal.” Kinagat ko ang labi ko. “P-Pero bakit? Bakit niya ginagawa lahat ‘to? Ano ba talagang gusto niya?” “Kapangyarihan,” sagot niya. “Control. Inggit. As a psychopath, hindi lang pagpatay ang nais niya, kung hindi bagay na kapag nasimulan niya ay gusto niyang tapusin.” Napasinghap ako. “Inggit?”

Sa ikalawang pagkakataon, simoy mula sa bukas na pinto ang nagpaginaw sa kanyang nanlalambot na mga tuhod. Dahan-dahan siyang napaupo at pinulot ang papel sa sahig. Iniharap niya iyon sa kanya at sinipat. Medical records iyon ng isa sa kanyang pasyente. Napatayo siya. Akma na sana siyang hahakbang palapit sa kabinet upang itabi iyon nang tila’y yelo ang umakap sa kanyang nababagabag na isipan.

I mumbled he sighed exasperatedly and sat on one of the benches placed on the the hospital's hallway. "I thought he's a criminal? Wouldn't be better if he would just die instead? Base on your stories before Mr. C isn't just a contemporary mafia boss he's more of a psychopath." Napahawak s'ya sa kanyang sentido at marahan 'yong minasahe. Iminulat n'ya ang mata saka ako seryosong tiningnan. Tinapik n'ya ang bakanteng upuan sa tabi n'ya.

"Imbis ba ay kaya mong tumayo sa sarili mong paa ay babaliktad ka na?! Huwag kang umakto na para kang banal!" "Kasalanan mo ang lahat ng ito, Dad." Umigting ang panga ni Judas. "Hindi mo ako pinalaki nang tama. You raised me to become like this! To become heartless and crazy na siyang ayaw ko! Dad, hindi mo ba alam na nagpapagaling ako ngayon through my psychiatrist? I was almost a fucking psychopath because of you!"

Magagawa ko lang 'yon kapag matutulungan ko rin silang gumaling at bumangon. I wasn't particularly fond of writing about just anything, but during my stay at the facility, I often found myself in solitude. It was in those moments that I discovered the ability to write my own story, drawing inspiration from the struggles I experienced with my mental illness. I chose to title it: "The Untouched Myth." Isinalaysay ko sa librong iyon kung paano ako naka-survived na virgin nymphomaniac sa buong buhay ko na kinaya, which is napaka-rare, kasing rare ng sakit na ito mismo. Isinulat ko rin kung paano nawala ang iniingatan ko. And of course, I added how, despite my illness, I gave myself and my body t