Dilim Sa Gubat の小説・ストーリー

Pero nang magtagal ay surpresang napalitan iyon ng sarap. Patuloy nitong nilabas-masok ang daliri sa loob ko ng paulit-ulit, samantalang ang dila nito ay patuloy na nilalaruan at s********p ang aking pagkababae dahilan para lalong bumigat ang aking paghinga at lalo akong mapaungol. "M-Mark ahh!"

Dinig ko pa ang malagkit na sirit ng juices sa pagtulak ni Louie ng daliri n’ya pabaon sa `kin. “I guess you don’t need lube anymore...” bulong n’ya. Iginalaw ni Louie ang daliri n’ya sa loob. Mas kumapal pa ito, mukhang nagdagdag s’ya, at sa pag labas-pasok nito ay napuno ng ungol ko ang silid. “Ah! Ah! Louie! Ahh!” sigaw ko, “Ano yan?! Ang sarap! Louie! Louie!”

Naiinis akong naghanap ng masisilungan nang biglang bumuhos ang malakas na ulan. Wala akong mahanap na kahit na anong lugar upang sa ganoon ay masilungan ko. Ito ang tinatawag na Sitio Dilim dahil wala talagang kahit na anong ilaw dito. Hindi pa rin ito nararating ng elektrisidad kaya naman wala ring mga kabahayan dito.

Madilim. ’Yon ang unang bagay na naramdaman ni Gray—isang malalim, makapal, nakakabinging dilim na parang inilibing siya nang buhay. Walang tunog, walang galaw, pero may kung anong humihila sa kanya paangat. Parang may mga kamay na pilit na pinagigising ang matagal nang natutulog niyang diwa.

Paano siya makikipag-ugnayan sa lahat sa hinaharap? "Walang nagbuhos sa akin ng kumukulong tubig!" “Noong nawalan ako ng malay, may hawak akong tasa. Naghanap ako ng mainit na tubig sa water dispenser. Sa sandali ng aking pagkahimatay, medyo may malay pa rin ako at ramdam ko ang kumukulong tubig na sumusunog sa aking braso. Sobrang sakit, kaya nawalan ako ng malay,” mas lalong nalungkot si Delilah habang nagsasalita. Siya ay nasa isang kakila-kilabot na kalagayan, at isang bagay na napakalungkot ang nagpapahina sa kanya.

“Gusto ko pa nga pong manguha kaso dumidilim na.” “Oh, siya, pahinga ka na.” Patakbo pang lumapit sa kaniya ang dalaga. Pinakita nito sa kaniya ang tabo na may lamang tubig at maraming shell na kulay lumot at merong brown. Limot na niya ang tawag dito. Maraming gano’n sa ilog pero hindi nila pinapansin. Masarap itong sabawan. “Alam mo bang lutuin ‘to?” tanong nito.

Bawat pasada niya ng dila at marahang kagat at sipsíp sa buod ng pagkababáê ko ay napapasabunot ako sa kanya sa sarap. “Ahhh sige pa, Dhie! Ang sarap! Ahhhh!” Lalo akong nabaliw sa sarap ng pag igihan niya ang pagdila at pagsipsip sa pagkababaê ko. Bihasang-bihasa ang ang eksperto niyang dila sa paghahatid ng walang kapantay na ligaya sa katawan ko. Napapasabunot ako sa kanya sa sarap! Ahhh!

Hindi gaano kalakihan ang gubat, pero may mga parte ritong liblib. Mayroon ding zoo sa parte mismo ng gubat kung saan nagmula ang sinasabing nakawalang tigre. "This will be exciting," galak na saad ni Danny. Tinabihan nito si Luke. "What do you think?" Hindi niya ito pinansin. Nakatanaw lang siya sa gubat. Inaalisa niya ang mga posibilidad na mangyayari sa loob nito sakali mang mag-umpisa na ang marathon.

Isang malinaw at translucent na kulay dilaw—kasing-ganda at kasing-tingkad ng isang lemon! "Nagkakakulay na! Lemon yellow ang lumalabas!" biglang sigaw ng isang lalaking nanonood sa gilid. Sa isang kurap, muling nagdagsaan ang mga tao, nag-iingay sa sobrang pagkamangha.

hindi Niya kasi maisip kung anu Yong mabahong pagkain na niluto nila "tuyo po at dilis gumawa pa ko ng kamatis na nilamas sa asin masarap kasi isawsaw Yong dilis sa nilamas na kamatis.". Tila nag lalaway na Sabi nito. " naglamas din pa naman ako ng itlog na pula sa kamatis." kaya naman ng marinig Niya ang sinabi nitong tuyo at dilis ay nagliwanag ang mukha Niya at parang naglaway din siya.