Dilim Sa Gubat の小説・ストーリー

pinakita nito ang mga daliri dahil sa pagkalimot ng term dito sa tagalog. “dilim (daliri) ba, ay parang… parang hinahaplos ang mga mangingisda. Daming kuha tapos isang araw daw, may nawalang lalaki sa laot. Naabutan ng unos pero tinulungan ng diyos ng karagatan na pusit na makabalik ang lalaki ng… lakin (ligtas).” Nakatingin lang siya sa matanda dahil wala siyang maintindihan sa sinabi nito.

“What did I miss?” Mabilis na pinunasan naman ni Tita Dimples ang mga luha niyang nasa pisngi niya at nakangiting tiningnan kaming lahat. “Kumain na tayo? Ako lahat ang nagluto nito para naman gumaling na ang mga sugat niyo at gumaan na rin ang mga pakiramdam niyo agad.”

Ang malalaking dalag ay ibababad muna sa tubig at uuwi ang mga buhay. Tumuloy sila sa pampang sa may kalapit na gubat na pag-aari ni Francisco. Sa mga lilim sa tabi ng batisan sa gitna ng gubat ay masarap kumain lalo na't ganoon kasarap ang kanilang ulam. -damayan sa oras ng pangangailangan.

Ang gubat ng Nysa ay ang pinaka-mapanganib na kadugtong ng gubat ng Elusian. Naglalaman ito ng mga ilusyon at mga nilalang na isinumpa.. Ito ang hinahabilin sa akin ni Cassiopeia at Delilia, gayundin si mama. Ang tanging nagawa ko na lamang ay panoorin ang mga maliliwanag na paru-paro sa kalangitan.. Patungo pa sila sa hilagang parte ng gubat.. Ano kaya ang pupuntahan nila roon?

At doon, sa gitna ng dilim ng gabi, mas lalo silang naging buo. ---

Mukhang aamin pa na bente lang ang isang tabo ng susò at sampumpiso lang ang isang bungkos ng pako. Gusto niya kasing magkapera si Lupe para makauwi na kaya dadayain na niya si Drear. Mayaman naman kaya okay lang. Saka buntis naman siya. Kulang pa iyon na bayad sa pagsuka niya kanina nang magising siya. “Isang dahon?” Gimbal na tanong ng binata. “Why so expensive? It’s just a grass.” “Sige papakainin ko na lang si baby ng carabao grass sa bahay.” Pasimpleng bulong naman niya kaya nalukot na nang husto ang mukha nito.

Halos kasin-dilim ito ng mga matang bumisita sa akin kanina. “. Huwag kang magwala. Matindi ang sugat mo” " ang hayop na to. Sino kaya ang may kagagawan?" singhal ko habang kagat ang dila ko. Diyos ko, tumahimik ka, kaya ka laging napapahamak!

Hindi pa tapos ang gabi. Nagpapahinga lang ang dilim. Samantala sa Lusffer Empire:

Pinatulis ni Lucian ang dila at saka sinungkal ang ubod ng pagkababae niya. "Ohh, Lucian! A-Ang sarap ni'yan!" Halos maipit na niya ang ulo ng binata dahil sa sarap. Mayamaya pa nararamdaman n'yang dinagdagan nito ang daliri sa loob niya, at katulad kanina ay medyo masakit 'yon, na agad din naman napawi dahil sa masarap nitong pagsipsip at pagdila sa kanya.

Dahil hindi niya na kabisado ang loob ng gubat ay naihulog siya ni Glory nang tila may isang patibong itong nadaanan. Sigaw niya ang pumuno sa madilim na sulok ng gubat na iyon. Maliwanag na sikat ng araw ang nagpagising sa kanya kinabukasan. Halos madurog ang puso niya nang makita ang kabayong si Glory na puno ng tusok ng alambre at pumulupot sa katawan nito. Naghihingalo na ito dahil marahil sa sakit. Muli siyang napaiyak. Tiyak niyang sinadya ang patibong na iyon at agad pumasok sa isip ang tiyuhin.