Novel & Cerita Dominador

“ขอบใจมากนะที่เป็นห่วง ครีมดีใจมากเลยที่มีเพื่อนดีอย่างพวกเธอ แต่เรื่องลุงมงคล ครีมเชื่อใจเขานะ ตลอดสองปีกว่าที่รู้จักกันมา เขาไม่เคยแสดงท่าทางแบบพวกเฒ่าหัวงูเลยนะ ผิดกับเจ้านายโดยตรงของครีม รายนั้นทำตัวแบบหมาหยอกไก่ ทีเล่นทีจริง ประมาณว่าถ้าเล่นด้วยก็เอาอะไรแบบนี ้แหละ” “ถ้าอย่างนั้นเธอต้องอยู่ห่าง ๆ เขาเอาไว้เลยนะ เวลาเลิกงานห้ามขึ้นรถไปกับเขาเด็ดขาด พวกนี้มันจะมีปากเป็นอาวุธ ซื่อ ๆ อย่างเธอติดกับเขาแน่” “ครีมไม่หลงคนเพราะคารมหรอกน่าแมว”

จ้องมองหน้าชายหนุ่ม "เปล่า ถ้าเราทำงานด้วยกันมันอาจจะมีปัญหา เพราะความเกรงใจ" "โอมแค่คิดเสียว่าแก้มเป็นลูกจ้าง โอมเป็นเจ้านาย แค่นั้นก็จบแล้ว" "แน่ใจนะ ว่าอยากทำงานกับโอมจริงๆ ไม่ใช่จ้องจะจับผิดกัน"

"จำได้ไหมผู้ชายที่เราชอบมาตลอด เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตและส่งออกรถหรู" "เขาคือเมสัน" รษาเม้มปากแน่นอีกครั้งที่ชื่อนี้สร้างความกลัวให้เธออย่างมาก

คำพูดนั้นไม่ได้มีแรงบังคับ มีเพียงความอยากเอาชนะ ที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงชายผู้สูญเสียการควบคุมหัวใจของตัวเอง “อึก! อื้อ~” สายขิมเบิกตากว้าง เมื่ออีกฝ่ายรั้งใบหน้าเธอเข้าไปจูบอย่างรุนแรงเอาแต่ใจ ริมฝีปากอิ่มถูกครอบครองด้วยริมฝีปากเขาอยู่เนิ่นนาน ซ้ำยังไม่ยอมปล่ อยให้เธอหลุดออกจากพันธนาการ พอริมฝีปากได้รับอิสระ ฝ่ามือเรียวบางก็ฟาดลงบนผิวแก้มของโทมัสจนขึ้นรอยฝ่ามือทันที “ทุเรศ! คุณมันเอาแต่ใจตัวเองจริง!”

ดาบนั้นหักโดยไม่ทันรู้ตัว แม่ทัพใบหน้าซีดเผือก เขาหันไปมองด้านข้าง เป็นชายชุดดำร่างเล็กมากในมือเขามีเพียงก้อนหินก้อนเล็กๆมากมายโยนเล่นไปมา "เป็นไปไม่ได้! ดัชนีทลายสวรรค์!"

“คนจริงเขาไม่พูดมากเพคะ เลิกบ่นได้แล้ว” ปลายเท้าของเฉินเถาฮวาแตะพื้นได้ก็ยืนอย่างมั่นคง กวักมือยั่วยุประดุจเรียกลูกแมวให้มาหา องค์ชายรองจึงเดินกระแทกเท้าตึงๆ เข้ามาหมายจะจับเจ้าดอกท้อมัดแล้วส่งกลับเข้าวัง ร่างบอบบางถอยหนี อาศัยความได้เปรียบเรื่องความคล่องแคล่วฉับไว เ กร็งสันมือดุจคมดาบฟาดเข้าใส่ต้นคอและช่วงเอวของพี่รองอย่างรุนแรง เฉินเถาฮวาพริ้วกายราวกับร่ายระบำอยู่รอบตัว ฟาดสันมือต่อเนื่องโดนเล็งไปที่จุดเดียวซ้ำๆ

ข้อความจากกระดาษนั่นไม่ใช่การบอกกล่าว หากแต่เป็นคำสั่งเด็ดขาดจากเจ้าของลายมือชื่อที่เขียนไว้ท้ายกระดาษ เฉินเหยาเหยา. นั่นคือชื่อของพระสนมเฉินกุ้ยเฟย! ลมใต้ดินพัดผ่าน เสียงครืดคราดของเหล็กคล้ายดั่งคำขู่ที่ไม่ต้องออกเสียง

เธอเร่งเร้า กระแทกบั้นท้ายรับจังหวะโรมรันที่เขากำลังสอดเสียบเข้าหา คมพจน์กดลำรักจนจมมิดตัวตน แรงรัดแน่นบีบอัดจนเขาเผลอครางกระหึ่มก่อนจะโยกตัวซอยเข้าหาถี่ยิบ ปล่อยมือจากดิลโด้อันใหญ่ให้สาวเจ้าเป็นคนบังคับบงการตามที่เธอปรารถนา

ตอนที่ 4. เผชิญหน้าจอมมาร/4 โอลิเวอร์เอ่ยถึงพี่ชายคนโต ที่ทั้งดุ และเฮี้ยบจนคนในบ้าน ตั้งฉายาให้ว่าจอมมาร หากเอริกเห็นพฤติกรรมแผลงๆของน้องสาวกับโรสิตา เขาเชื่อว่าพี่ชายคงไล่ตะเพิดแม่สาวผมสั้นหน้าหวานคนนี้จนเผ่นแทบไม่ทัน เอริกเกลียดชังพวกผิดเพศผิดธรรมชาติเข้าไส้ สาเหตุเกิดจากโดมินิคเพื่อนสนิทของเอริกถูกแฟนสาวบอกเลิกแล้วหันไปคบกับผู้หญิงด้วยกัน จนทำให้อีกฝ่ายคิดสั้นจนเกือบฆ่าตัวตาย นั่นทำให้เอริกชิงชังคนเหล่านั้นและเหมารวมว่าเป็นพวกรกโลกมาตั้งแต่บัดนั้น

ู่บ้านของเหล่าโดวาฟ กำลังเจอกับการโจมตีของกองทัพมิโนทอร์ แม้ว่าร่างกายของโดวาฟจะสูงแค่เอวของมนุษย์เท่านั้น แต่รูปร่างกลับกำยำล่ำสัน และมีพละกำลังมากกว่ามนุษย์ ผู้นำของเหล่าโดวาฟ มีชื่อว่า โกดอน ไว้หนวดเคราและผมยาวสีดำ ใช้ขวานสั้นสองปีก กับโล่เป็นอาวุธเข าฟาดฟันเหล่ามิโนทอร์ อย่างกล้าหาญ เจ้ามิโนทอร์สวมเกราะควงลูกตุ้มเข้ามาหาเขา