Don't Cry For Me Novels & Stories

Pinahid ko ang luhang patuloy na umaagos at hindi ko mapigilang humikbi "Shh... don't cry baby, i don't want to see you crying because of me" pag aalo niya Letche! Kasalanan mo toh kung hindi mo sana sinunod ang sinabi ko hindi sana ako magkakaganto. Kahit pa sabi kung lumayo ka dapat pinilit mong mag stay I tried to hide my tears " h-hindi ahh!! Who told you t-that I'm c-crying"

Nakabunggo pa ako ng tao pero hindi ko na pinansin iyon. Ghad! Nahihilo ako. Umiikot ang paningin ko. My ghad! Pagkatapos kong sumuka nag-ayos ako bago lumabas. After I got out, I bumped into something again, causing me to lose my balance. I closed my eyes because I knew na babagsak ako sa sahig but I didn't feel any pain. "Huwag kang iinom ng marami kung hindi mo naman kaya. F*ck!" Isang baritonong boses ang narinig ko. Pagmulat ko ng mata nakita ko si Kalix.

Wala sa bukabularo niya ang umiiyak sapagkat ang pag-iyak para sa kanya ay simbolo ng kahinaan. “As I always said, crying is not always about being weak. It is about wiping away all the negative emotions that you feel inside.”, pahayag nito at hindi lang kung ilang beses niyang narinig ang mga katagang ito sa kanya. At gaya ng dati ay pinagtawanan lang niya ito.

Bakit ko ba biglang naiisip Ang mga taong Wala namang kinalaman sa Buhay ko. “By the way Do you still Have feelings for my brother?” Straight Forward kung Tanong. Dahilan para masamid sya, which is Hindi ko naman alam na umiinom na Pala sya’ ng kape. Kaya naman, napalingon kami ni Minji sa kanya. Sa kabilang Banda ay nataranta naman si Minji at dali-daling lumabas para kumuha ng tissue. “Ito Po oh miss Sofia”

Don't let me down Don't let me down Don't let me down, down, down Don't let me down, down, down Don't let me down, down, down Don't let me down, don't let me down, down, down Oh, I think I'm losing my mind now, yeah, yeah, yeah Oh, I think I'm losing my mind now, yeah, yeah I need you, I need you, I need you right now Yeah, I need you right now So don't let me, don't let me, don't let me down I think I'm losing my mind now It's in my head, darling I hope That you'll be here, when I need you the most

Sugat na hindi pansin at dama ng iba. "I don't have the right to cry! I shouldn't show them that I'm hurting! I should have no emotions at all because my feelings weren't valid!" Fuck! I want to ask why? I wanted to cry and shout because of the pain that I'm feeling right now. Paano ko nga ba kinakaya ang ganitong sitwasyon? Bakit ba ako nasadlak sa ganitong klase ng buhay? Buhay nga bang matatawag ang kung ano mang mayroon ako ngayon?

Tumigil ako sa pag iyak at pinunasan ang mga luha ko, this pain is always here, no matter what I do, nandito lang to palagi sa tabi ko at di ko alam kong kailan to mawawala. "Come on, let's sleep na, Tabi tayo" she cheered me up at humiga kami sa kama habang niyayakap niya ako, I hold back my sob. For the sake of god Faye, huwag na huwag mong ibuhos kahit isang luha sa mata mo para sa lalaki. Maraming lalaki sa mundo, may matitino at hindi dapat ako manghihinayang sa walang kwentang mga lalaki. I just layed there with Sherlyn with a broken heart but I didn't let my tears fall. I promised myself na I won't cry for him anymore.

Malumanay kong tanong. Inis niyang inalis ang pagkakahawak ko sa kaniya. Matalim ang tingin niya sa akin habang nangingilid ang luha sa kaniyang mga mata. Bumuntong-hininga ako at hinawakan ang braso niya. Marahan kong pinunasan ang luha niya habang nananatili ang matalim niyang tingin sa akin. "Okay. We will stay here. Please, stop crying I don't like it when you cry."

anito "Ay! wala lang pala iyon sa kanya?" sa isip ng dalaga. Bakit niya ako inalagaan kung wala lang iyon, bakit siya nag effort na kumuha ng pagkain at bigyan ako ng energy drinks kung wala lang pala iyon?. May kirot sa puso ng dalaga. "Marahil ay si Mica pa rin ang gusto niya" pag o-overthink ni Mj

Hindi nagkukuwento si Anthony sa kanya ng pribado nitong buhay ngunit ang kaibigan nitong si Dolores ang mahilig magkuwento sa kanya. Matapos ang video call nila ni Nica, matagal siyang nakatitig lang sa kisame ng kanyang silid. Hindi na siya nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa kanyang isip ang imahe ni Barbie—ang kanyang ngiti, ang sopistikadang mukha, ang maalon alon nitong buhok, ang kumpiyansa sa sarili, at ang para bang likas na ganda na hindi pilit.