Novel & Cerita Don't Cry For Me

Damn it! Hindi ko alam kung anong mararamdaman, basta na lang akong nanghina at napaupo sa aking swivel chair –I am losing it; my energy, my strength, when I get to absorbed the information that Dominica Falcon-Estevan was really gone… dead gone. She will never be back to my arms again. I can’t hold her once again. And just the thought of it, was killing me little by little. “Ow! Why are you crying, Boss?”

Maingat 'yon na para bang ayaw niya na masaktan ako Napapikit ako pero agad ring napamulat nang mahigpit nitong hawakan ang aking panga, “ don't cry in front of me. Why are you so weak? Dapat masanay kana sa ganoong mga bagay Avril, Dahil kapag paulit-ulit kang lumapit sa mga tauhan sa labas at kausapin man lang sila, paulit-ulit ka ring makakakita ng duguang katawan. ” matigas na sabi nito. Walang tigil na ako sa pag-iyak, masyado na akong natatakot sakanya “ i said don't cry. ”

Napaiyak na ako sa sobrang frustration. Jaxon. "Please.. don't. No." Taranta kong sinend ang message at tatakbo na ako palabas nang may humawak sa pulsuhan ko. "What happened?" Nasa tinig nito ang pag-aalala. Hindi ako nakasagot dahil nanginginig pa rin ang labi ko sa kaba't takot. "Lhaurize, I'm asking you. Why are you crying? Bakit nanginginig ka?"

"I'm so lost right, now. I don't know what to do anymore. Feeling ko may mangyayaring masama kapag lalapit ako sayo pero hindi ko rin kayang mawala ka sa akin. I can't. I can't stay away from you, Baby. I can't." Nanginginig ang labi ko at pigil ko ang sariling wag umiyak pero hindi ko kayang pigilan. No matter how hard I stopped myself from sobbing I ended up crying with him. Lumuhod ako sa harapan niya at yumakap sa kanya. "Don't cry please. I don't want to see you crying. I will not leave you." Oh God. I'm so sorry I can't leave this man. I can't take to see him hurting like this. Bahala na!

"I'm sorry if I shout at you, but I was angry. I feel mad at myself... Don't cry love, I'm sorry." ***

Pero kahit anong gawin ko hindi ko kayang kalimutan. I live my life alone. Without anyone that I can cry on. Without someone comforting me. No thing at all. Just living with my own sadness. (TO BE CONTINUED...)

saad ko. Pero patuloy pa rin ito sa pag-iyak, kaya nainis na ako at napahampas sa lamesa. Lumapit ako sa kanya tsaka ko siya kwinelyohan. “Don’t you dare fuvking cry kuya! You don’t deserve to cry! Huwag kang umiyak d’yan na parang ikaw ang biktima dito! Don’t you ever dare to cry!”

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

Nakakahiya na nga sa harap ni Hendricks na hinihiya niya ako kaya't sobra na kung tutumba pa ako roon. Hindi ko na sila nalingon pa, bitbit niya si Hendricks kaya't halata man na gusto niya akong aluin ay hindi niya nagawa. Okay lang. Hindi naman na ako bata. I can console myself. What she did won't make me cry.

Napatingin ako sa kaniya ng tawagin niya ang pangalan ko gamit ang mababang boses na parang nasasaktan rin, bakit? Binuka ko ang bibig ko para sana sabihin na ayos lang pero hindi ko natuloy ng punasan niya ang luhang umaagos sa pisngi ko, “don’t cry, please. Don’t cry again because of me.”