Don't Cry For Me นิยาย & เรื่องราว

seryosong litanya ni Liam. "H-How? Ang hirap kaya." "Love somebody else or focus on yourself." "Tama! Tama siya! Amaccanna ka na rin girl! You did your best. Maski ako naiinis nasa kanya. Apakapakipot. Kahit na pogi siya kung wala ka naman talagang mapapala, eh, wag mo ng pahirapan sarili mo. Ang daming lalaki sa earth. Malay mo hindi talaga siya para sa'yo. Kaya move on na!" halos pasigaw pang sabi ni Peachy na mukhang malakas na ang tama.

masakit for the second time na iniigore ka Ng crush mo. Pero nga Ang kasabihan ko crush lang Naman Hindi ibig sabihin gusto ko siyang maging jowa. Wala pa Naman sa isip ko na magka-boyfriend. Kaya okey lang ako besh... mahaba Kong Saad. Kaya nagkasundo kami NG best friend ko. Promise.... Hindi na ako maglilihim sa iyo Saad nito. Talaga... Oo...besh halika na sabay na Tayo pumasok sa silid natin Saad ko dito

Pinipigilan na wag umiyak. "It's okay to cry, Kei. That's what you told me. Don't stop yourself from crying. It's okay to not be okay," ani Margeaux sa kaniyang kaibigan. "You were always there for me whenever I needed you, this time I will never leave you. I'm just here for you, love."

“Isang haplos lang, bumabalik ka na agad sa akin. Para kang aso. Kahit ilang beses mong sabihin na ayaw mo na, konting himas lang, sumasama ka na ulit.” Hindi ko alam kung paano ko mapipigilan ang luha ko. Lumuha ako. Hindi lang basta luhang tahimik. Luhang may tunog, may hikbi. Napakapit ako sa bedsheet, pilit kinokontrol ang sarili ko. Tumawa siya. Muli. “Don’t cry now. Hindi ba ito naman ang gusto mo? Ako. Kahit konti. Kahit isang halik. Aira, you’re pathetic.”

Nanghihina na rin ang tuhod ko pero pinipigilan ko parin na makatayo ng maayos. "Don't fucking cry!" He shouted at me. Para namang nabingi ako dahil sa malakas niya sigaw. I tried myself to not cry but my tears are very stubborn too! I can't stop them! "I said don't cry!" I sobbed nervously "I c-can't stop t-them..." and then my tears fell down again like a tears fountains.

Damn it! Hindi ko alam kung anong mararamdaman, basta na lang akong nanghina at napaupo sa aking swivel chair –I am losing it; my energy, my strength, when I get to absorbed the information that Dominica Falcon-Estevan was really gone… dead gone. She will never be back to my arms again. I can’t hold her once again. And just the thought of it, was killing me little by little. “Ow! Why are you crying, Boss?”

Ang ka forever ko nasa grade One pa ata. Kaya Bibi Color Color ka muna dyan. Sipagan mo, dapat yung maganda, hahaha. Mauuna na ako Bibi. “Don't Cry Zhia.”Nanatili siyang umiyak sa akin. Oh yeah. Ubusin mo na para kapag namatay na ako. Di na kita makitang umiyak.

have mercy on me daniel. Ooppsss... Please dont forget to vote🩷😘

Maingat 'yon na para bang ayaw niya na masaktan ako Napapikit ako pero agad ring napamulat nang mahigpit nitong hawakan ang aking panga, “ don't cry in front of me. Why are you so weak? Dapat masanay kana sa ganoong mga bagay Avril, Dahil kapag paulit-ulit kang lumapit sa mga tauhan sa labas at kausapin man lang sila, paulit-ulit ka ring makakakita ng duguang katawan. ” matigas na sabi nito. Walang tigil na ako sa pag-iyak, masyado na akong natatakot sakanya “ i said don't cry. ”

Napaiyak na ako sa sobrang frustration. Jaxon. "Please.. don't. No." Taranta kong sinend ang message at tatakbo na ako palabas nang may humawak sa pulsuhan ko. "What happened?" Nasa tinig nito ang pag-aalala. Hindi ako nakasagot dahil nanginginig pa rin ang labi ko sa kaba't takot. "Lhaurize, I'm asking you. Why are you crying? Bakit nanginginig ka?"