Don't Disturb My Study Novels & Stories

Hinampas ko pa ang dibdib ko para i-cheer ang sarili. I walked towards my study table at umupo kaagad sa tapat n'on. I massage my temple and let out a few sighs before unfolding my laptop. I have a lot of things to do as a psychology major. Readings, memorization ng nga theories and terms and a damn oral recitation! I must be prepared! Wala sa plano ko ang bumagsak this year. Kahit na hindi ako nakakakuha ng sapat na tulog dahil puro basa, memorization at aral lang ang ginagawa ko sa tuwing may free time ako kaya kahit sa sariling kasiyahan ay wala na sa priorities ko. Hindi ko na iniisip pa ang magliwaliw ng sarili kung kapalit n'on ay magandanv grado. Kailangan kong manguna sa klase at ret

Mayroon pa kaming tatlong oras para magreview bago ang susunod naming klase. I got distracted from my studies when my phone vibrated. Hindi ko inalintana iyon dahil abala ako sa panonood ng lessons at pagsusulat sa aking ipad ngunit patuloy pa rin ito sa pagvibrate sa mga iilang mensahe. Sino ba itong text ng text habang nasa klase ako? I paused the video. Luminga sa akin si Desiree kuryoso sa aking ginagawa.

Baka sakaling ma-distract ko ang sarili ko sa mga nangyayari. Ayokong masira ang pag-aaral ko dahil lang dito. Kaya kahit hirap ako ay pinipilit ko pa din mag-aral. Distracting myself from all the problems I had. Hindi ko nga alam kung alam na din nila Larisa ang nangyare nagyon. Bahala na. Hindi ko alam kung may alam na ba sila or wala pa. I will still remain silent kahit na itanong nila sa’kin kung kami pa ba kasi kami pa rin naman talaga, magpapahinga lang kami. Wala naman akong balak iwanan siya.

sabi ko. May lumabas na papel sa ilalim ng pintuan. Pinulot ko iyon at binasa: "I'm busy doing my homework, please do not disturb me." Dati naman ay nakakapasok pa rin ako kahit na may ginagawa siya. Siguro ay ayaw niya na talaga akong kausapin, pero ayokong ganito kami bago ako umalis.

Pinigilan ko siya sa kamay bago pa man makalayo. "Sorry.. Hindi na mauulit. Papasok na ko bukas. I know dala-dala ko ang apelyido mo at maaapektuhan ka sa mga kabalbalan ko." Aalis na sana siya pero hindi ko pa din siya pinakawalan. "Anong problema?" Tanong ko. Ayoko lang na naaapektuhan yung studies niya. Hindi naman siya ganito kahit nasasaktan pa siya noon kay Margaux.

sabi ko upang iiba ang usapan. “Yeah, because I do not have any distraction this year. I quit my other passion para mas makapag-focus ako sa academic kaysa sa sports at beauty competition,” sagot niya. “Segundo was much more focused before… before his distraction came in,” saad niya, at halatang may pinaparinggan. Napatingin ako sa kanya at ganoon din siya. Sinabayan niya ng ngiti... iyong ngiting tila kinukumpirma na tama ang hinala ko. Ako ang sinasabi niyang distraction.

malamig niyang sagot. Sinampal ko ang mesa, malakas, halos umalingawngaw sa loob ng silid. “Wala kang karapatan banggitin siya sa harap ko!” naluluhang singhal ko pabalik. Diretso lang ang tingin niya sa’kin. “Maybe not. Pero someone has to remind you what respect looks like.” Hindi ko na siya tiningnan pa. Mabilis akong lumabas ng study, halos mabingi ako sa lakas ng tibok ng puso ko.

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

beth pwede bang tignan mo Muna Ang mga istudyante ko Kasi mag restroom Muna ako kanina pa Kasi ako naiihi. Eh Hindi ko Naman maiwanan Ang mga ito dahil baka mag ingay at maabutan sila Ng bisita nakakahiya Naman. Baka sabihin eh.... Hindi natin sila tinuturuan Ng magandang asal Saad ko Kay beth. O... sige na bilisan mo lang ha... Kasi ba maglibot na sila eh Wala ka pa... Sige sandali lang ako. Kaya nagmamadali akong umalis at pumunta sa restroom Ng iskulahan dahil sa sa kabilang building pa Ang restroom.

Kinikilig siya para sa alaga niya. “Are you the new yaya?” tanong ng tutor na si Ma’am Rosethel. “Opo, Ma’am. Kaye po.” Inilahad niya ang palad para lamang bawiin ulit nang tumikwas lang ang kilay ng babae. “I have some rules while I’m teaching Dos. First, I don’t want any disturbance. Ayaw kong basta ka na lang papasok sa study room.” Tumango naman siya.