Quotes About Studying Hard Novels & Stories

Ito ang pinakamahirap na laban ng buhay namin, at sa puntong ito, kahit magkaaway kami, pareho kaming biktima ng sistema. "Bakit dito?" mahina kong tanong, sapat lang para siya lang ang makarinig. Uminom muna siya ng tubig bago sumagot. "Because you're here." Kumunot ang noo ko. "What?" "You're the only person who studies as hard as I do, Danah. I need the pressure of your presence to keep me going. Kapag nakikita kitang hindi tumitigil, hindi rin ako pwedeng tumigil," paliwanag niya. Ang boses niya ay seryoso, walang halong biro.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Bagama't minsan ay masakit magsalita. "Hindi ba gusto mo ang pinsan ko? Kung hindi ka mag-aaral nang mabuti, hindi ka makakapasok sa magandang unibersidad. Ang IQ ng kuya ko ay 180. Hindi niya magugustuhan ang isang tamad at bobo. Kaya naman dapat galingan mo pa lalo sa pag aaral mo."

"Your mother cried. Iniisip niya na baka sayang ang pagpapa-aral sa'yo. Baka hindi ka pa raw maging salutatorian." "I'm studying, tita. Matalino ako. I don't have the motivation to learn these past few days, though. Aminado naman ako." "Then, focus on your study. Hindi lahat ng katulad mo nakakapag-aral sa magandang paaralan." "Hindi ko naman kasalanang pinanganak akong mayaman?" My aunt facepalm. "God! Sa akin mo namana ang ugaling 'yan!" Tawa niya.

Isang kamangha manghang hangarin nga ang sinabi na iyon ni Jacob sa harap ng mga kapwa niya estudyante kasama ang mga magulang ng mga ito. Nagpalakpakan at nagsigawan naman sa tuwa ang mga estudyanteng nasa audience. Isang estudyante na mula sa hindi kilalang klase ang nanguna at itinaas ang kanyang kamay at saka sumigaw. “Kayang patagin ang mundo gamit ang talino at ang bansa gamit ang lakas. Marunong at may puso. Matalino at may tapang,” sigaw nga ng isang estudyante.

"Kung hanggang diyan ka lang sa posisyon mo, mas mabuti pa kung maghanap ka nalang ng ibang trabaho. Ano pa ang silbi ng pinag-aralan mo kung hanggang sa pagkuskos ka lang ng kubeta. Sayang ang pagod at hirap namin ng inay mo. Sayang lang ang pera na pinaghirapan namin. Kulang pa nga iyong pera na inaabot mo sa amin sa gastos namin sa pag-aaral mo. Minsan, gamitin mo rin ang utak mo. " Lihim na pinahid ko ang luha sa aking mata. Isang taon nang ganito pero hindi parin ako sanay. Nasasaktan parin ako sa mga sinasabi niya na paulit-ulit ko nang naririnig. Masakit kasi mismong mga magulang ko dina-down ako. Hindi ko man lang naranasan na purihin nila ako katulad ng kung paano nila purihin si Ma

Sa pagtingin sa salamin sa sarili niyang lubusang naubos, tahimik niyang sinabi sa sarili, "Aina, sapat na ang isang beses na pag-iyak. Wag na. Ngayon, kumain ka nang maayos, magpahinga ka, at mag-aral ka nang mabuti para sa exam mo bukas." Ang tanging ipinagpapasalamat niya ay sa loob ng limang taon nilang kasal, nag-aaral siya araw-araw upang palipasin ang oras. Hindi dahil may mataas siyang ambisyon, kundi dahil lang sa sobra ang oras niya at naiinip siya. Ang paghihintay kay Alex na umuwi ang siyang naging buhay niya. Ngunit palagi itong umuuwi ng late.

As a student, it is my responsibility to study well, so that I can answer very well. I've been doing this my whole life. Studying alone, only me and no one around. Tila bubuyog na nagbubulungan ang mga estudyanteng nasa harapan ko. Kahit anong ingay ang ginawa nila ay hindi ko sila tinapunan ng tingin. I won't let any of them ruin my reputation. Alam kong napapanood ako ngayon ni Cosmo at hindi malayong sabihin niya ang nangyari kay John.

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

Pero hindi tahimik ang isip ko, hindi tahimik ang puso ko. Lalo na nang marinig ko ang dalawang estudyante sa labas. “Mas sincere kung handmade ang chocolate!” Sa sinabi ng estudyanteng yun, parang bumalik ang kahapon, para bang nangyari yun kahapon lang, ‘yung gabing iyon, yung paghihintay, pag-asa, at yung sakit. Nabusina ko ang manibela. Hindi ko napigilan.